با گسترش تلفنهای هوشمند و اپلیکیشنهای پیامرسان، ارسال پیام صوتی به یکی از رایجترین روشهای ارتباطی میان شهروندان بدل شده است. این شیوه برای بیشتر افراد از جمله کارمندان، کسبهکاران، دانشجویان، خانوادهها و افرادی که در شرایط مختلف فرصت نوشتن پیام را ندارند، گزینهی سریع و آسان به شمار میرود.
در محیطهای کاری نیز از پیام صوتی برای همآهنگی، توضیح بهتر موضوعها و برقراری ارتباط مؤثرتر استفاده میشود. با این حال، استفاده بیش از حد، پیامهای طولانی یا بهکارگیری نادرست آن میتواند سبب ایجاد سوءتفاهم، ازبینرفتن وقت و گاهی مشکلات در روابط رسمی و شخصی شود.
فاطمهی ۴۸ساله، باشندهی کابل، میگوید که توانایی نوشتن ندارد و ارسال پیام صوتی بهترین راه برای برقراری ارتباط با نزدیکانش در بیرون از افغانستان است. او میافزاید: «از طریق پیام صوتی خیلی راحت با پسرهایم صحبت میکنم و احوالشان را میگیرم. با خواهرها و فامیلم هم بیشتر از همین طریق در تماس استم.»
ماریای ۲۵ساله، باشندهی لوگر که در یکی آزمایشگاههای صحی کار میکند، میگوید که گذاشتن پیام صوتی به راحتی کار و پیشگیری از ضایعشدن وقتش کمک کرده است. «وقتی نتیجهی معاینات مریضان را آنلاین میفرستم، بسیاری از آنان سواد ندارند و میپرسند که آیا مشکلی وجود دارد؟ از طریق وایسمسیج تمام موارد را برای شان واضح میکنم و آنها راحتتر موضوع را درک میکنند.»
حبیبالله ۵۵ساله، باشندهی کابل که به دلیل ضعف بینایی در برقراری ارتباط با دوستانش از طریق متن با مشکل روبهرو است، میگوید: «به خاطر سن بالا و ضعف چشمهایم، نوشتن پیام متنی برایم سخت است، به همین دلیل بیشتر از پیام صوتی استفاده میکنم تا با فامیل و فرزندانم در تماس باشم.»
تهمینهی ۳۸ساله که مسئول یک کارگاه لباس است، میگوید که بخشی از فعالیتهای کاریاش را از طریق پیام صوتی همآهنگ میکند. «بیشتر پیام متنی میفرستیم؛ اما اگر لازم باشد یا بخواهیم موضوع را واضحتر به مشتری برسانیم، از پیام صوتی استفاده میکنیم؛ البته وقتی مطمئن شوم که واقعا کدام مشکل نیست بعد از پیام صوتی استفاده میکنم.»
مجیبالله ۳۲ساله، باشندهی پکتیا، در بارهی تجربهاش در ایجاد سهولت استفاده از پیام صوتی میگوید: «زمانی بیرون از کشور بودم و برای شخصی پیام متنی فرستادم؛ اما او متوجه نشد. البته متن به اردو بود و او دوباره با من تماس گرفت و از من خواست موضوع را در پیام صوتی توضیح بدهم. وقتی پیام صوتی گذاشتم، او راحتتر مطلب را فهمید.»
استفاده از پیام صوتی با وجود مزیدهای فراروان، برای شماری یادآور ناراحتی و تجربهی دردناک بوده است. سحر ۲۸ساله، باشندهی هرات، میگوید که موردهایی را شاهد بوده که از پیام صوتی برای ضرررسانده به طرف مقابل استفاده شده است. «پیام صوتی خوبیها و بدیهایش دارد؛ همان اندازه که راحت است و موضوع را واضح میرساند؛ گاهی از پیامهای صوتی یک شخص علیه خودش استفاده شده است.»
ثریای ۲۸ساله، باشندهی کابل که در یکی از شبکههای مخابراتی کار میکند، میگوید که در محیط کاری برای ایجادنشدن مزاحمت به دیگران بایستی از پیام متنی استفاده شود. به گفتهی او، «پیام صوتی احساس و لحن صدا را بهتر منتقل میکند و باعث صمیمیت بیشتر میشود. خودم با دوستان و خانواده بیشتر وایس میگذارم، اما اگر وایس خیلی طولانی باشد دلگیرکننده است. در محیط کاری، پیام کوتاه و واضح بهتر است.»
شماری از کارشناسان تکنالوژی، میگویند که استفادهکنندگان پیام صوتی باید از آن به گونهی آگاهانه و معتادل کار بگیرند. قریب آرین، کارشناس تکنالوژی، میگوید: «در بخش حفظ حریم شخصی، باید با دقت از آن استفاده شود؛ اگر پیام صوتی محترمانه، کوتاه و در زمان مناسب استفاده شود، فایده دارد، اما اگر بیمورد یا بیش از حد استفاده شود، میتواند باعث مزاحمت و حتا مشکلات اجتماعی شود.»
یافتههای این گزارش نشان میدهد که ارسال پیام صوتی به عنوان یک ابزار ارتباطی ساده، سریع و در دسترس نقش مهمی در زندگی روزمرهی شهروندان دارد. این روش ارتباطی در روابط خانوادگی، اجتماعی و حتا برخی بخشهای کاری، سهولت بیشتری در انتقال پیام و درک بهتر موضوعها فراهم کرده است. دیدگاه کاربران و کارشناسان، نشان میدهد که استفادهی متعادل، هدفمند و آگاهانه از پیام صوتی میتواند به بهبود ارتباط میان افراد کمک کند.
