با قطعشدن اینترنت و شبکههای مخابراتی در افغانستان، شماری از بیماران و خانوادههای آنها در شفاخانهها با مشکلات جدی روبهرو شدند. یافتههای سلاموطندار نشان میدهد که این وضعیت نه تنها بر روند درمان تأثیر گذاشته، بل فشار روانی و مالی بسیاری نیز بر خانوادهها تحمیل کرده است.
ولی که از جوزجان برای درمان بیمارش به کابل آمده است، میگوید که با قطع اینترنت و شبکههای مخابراتی با چالشهای زیاد روبهرو شده است. «به شفاخانهی بلاسم آمدم، پایواز هستم. پول خلاص کردم، گفتم تلفن کنم که پول بیاورد؛ تلفنها قطع شد، دارو گرفته بودم، حیران ماندم چه کنم؛ هیچ کس را نمیشناختم و در انتظار فعالشدن اینترنت ماندم.»
فرید، یکی دیگر از بیمارداران در کابل نیز، میگوید که در زمان قطع اینترنت و شبکههای مخابراتی به شفاخانه مراجعه کرده و با دشواریهای بسیار روبهرو شده است. «زنم مریض بود، به شفاخانه مراجعه کردم؛ تلفنها و اینترنت کار نمیداد. به مشکل برخوردم، دوستهایم خبر نداشتند.»
از سویی هم، سهیلا، دیگر باشندهی کابل، میگوید: «وقتی اینترنت و تلفن قطع شد، مادرم مریض بود. چون ما در ناحیهی دورافتاده زندگی میکنیم، نمیتوانستم از حال او باخبر شوم. دو سه روز در تشویش و استرس شدید بودم و این برایم بسیار سخت بود.»
با این همه، مسئولان شماری از شفاخانهها، میگویند که قطع اینترنت و شبکههای مخابراتی در افغانستان ارائهی خدمات درمانی را با اخلال روبهرو کرد.
فضلاحمد رحیمی، سرطبیب شفاخانهی گلوبل در شهر کابل، میگوید که در روز نخست قطعشدن خدمات اینترنتی، یک بیمار به دلیل تشخیصنشدن و تأخیر در درمان، جان باخت. «شب گذشته یک مریض عاجل داشتیم که تست معایناتش را فرستادیم به شفاخانهی اطلس، نیاز بود به خارج بفرستیم؛ ولی متأسفانه آنها هم گفتند که دسترسی به اینترنت ندارند و به خاطر تأخیر در تشخیص و درمان مریض خود را از دست دادیم»
حمیدالله هاشمی، متخصص داخلهی عمومی در شفاخانهی خصوصی باسط در کابل نیز، میگوید که به دلیل کمبود کادر درمانی در افغانستان نیاز بیشتر به اینترنت و برقراری ارتباط با متخصصین در بیرون از افغانستان دارد. او میافزاید: «شب گذشته نوکری بودم یک هموطن ما را آورده بودند که حادثهی ترافیکی کرده بود؛ با این که تلفن داشت؛ ولی نتوانستیم با خانوادهاش ارتباط برقرار کنیم و وضعیت مریض بسیار وخیم بود.»
عبدالخالق، مسئول بخش خرید شفاخانهی باسط، میگوید که در روزهای قطعشدن اینترنت و خدمات مخابراتی، در فراهمکردن تجهیزات پزشکی با چالشها روبهرو شده است. «برای تجهییزات ما درگروپهای واتساپ اردر میدادیم؛ ولی حالا آدرس شرکتها هم برای ما مشخص نیست؛ هیچ کاری نمیتوانیم؛ در وارد نسایی ما مریض عاجل داشتیم؛ داکتر در دیگر شفاخانه بود؛ ما امبولانس را پشت داکتر فرستادیم که یا داکتر بیاید یا هم آدرس خانهاش را دریافت کند.»
پس از چاشت دوشنبه خدمات مخابراتی و اینترنتی در افغانستان قطع و در کنار ایجاد مشکلات اقتصادی و بانکی سکتور صحت نیز متأثر شد.
