مادران شاغل: حقوق ما در محیط کار تطبیق نمی‌شود

شماری از مادران شاغل، به سلام‌وطندار می‌گویند که حقوق آنان در محیط کار تطبیق نمی‌شود. آنان، می‌افزایند که بر بنیاد قانون کار، ساعت‌های کاری مادران در زمان شیردهی باید کاهش یابد، مرکزهای مراقبت از کودکان فعال باشد و ترانسپورت داشته باشند؛ اما اجرای این حمایت‌های قانونی، در محیط کار به دلیل فشار کاری، نبود مکان مناسب برای شیردهی و بی‌توجهی به نیازهای روانی مادران، با محدودیت‌هایی روبه‌رو است.

شماری از زنان: نقشی در انتخاب همسر خود نداشته‌ایم

با این که انتخاب همسر از حقوق و امتیازات زنان تلقی می‌شود؛ اما شماری از زنان که سال‌ها از زندگی مشترک آن‌ها می‌گذرد، می‌گویند که هیچ نقشی در انتخاب همسر خود نداشته اند و خانواده برای ‌آن‌ها تصمیم گرفته است. این زنان، تأکید می‌کنند که در برابر انتخاب خانواده، ناگزیر به تعامل بودند و چاره‌ای دیگر نداشتند.

احساس تنهایی و انزوای زنان؛ محدودیت‌های خانوادگی و اجتماعی عامل اصلی

یافته‌های سلام‌وطندار از گفت‌وگو با ۷۱ زن در ۱۶ ولایت نشان می‌دهد که بیش از نیمی از این زنان محدودیت‌های خانوادگی و اجتماعی را از دلیل‌های اصلی احساس تنهایی، کاهش اعتمادبه‌نفس و انزوا در زندگی روزمره‌ی خود عنوان کرده ‌اند. بر بنیاد یافته‌ها، ۴۱ زن محدودیت‌های تحمیلی و شرایط اقتصادی و اجتماعی دشوار را عامل تشدید حس تنهایی دانسته ‌اند. احساس تنهایی در حالی در میان این زنان سایه افکنده که بیش‌تر آنان دارای شغل و درآمد نیز هستند. نداشتن حمایت‌های خانوادگی و سرکوب خواسته‌ها، تنها عامل احساس تنهایی زنان نیست.

مرغ، گاو، تلاش؛ زنان در کنر چه گونه با دام‌داری زندگی می‌سازند؟

کنر، از جمله ولایت‌هایی است که دارای دره‌های سرسبز و کوه‌های زیبا است؛ کوه‌هایی که بسیاری از خانواده‌ها به پرورش دام در آن دل بسته‌ اند. در کنار مردان، شمار بسیاری از زنان در این ولایت، نیز در بخش دام‌داری فعالیت دارند. آنان با مردان خانواده، پرورش دام، نگه‌داری مرغ‌ها، باغ‌داری و زراعت را پیش می‌برند و در تأمین اقتصاد خانوادگی نقش چشم‌گیری ایفا می‌کنند.

نظرسنجی سلام‌وطندار؛ ۹۱ درصد زنان شرکت‌کننده قادر به تأمین کامل نیازهای اساسی خود نیستند

نتیجه‌ی نظرسنجی سلام‌وطندار نشان می‌دهد که ۹۱ درصد از زنان شرکت‌کننده در ۲۹ ولایت کشور، توانایی تأمین کامل نیازهای اساسی خود و خانواده‌‌های شان را ندارند. از این میان، ۶۵.۱ درصد تنها بخشی از نیازهای اساسی را تأمین می‌کنند و ۲۶.۵ درصد به طور کامل از این توانایی محروم اند.

از محدودیت‌ها تا موفقیت؛ بانویی در بامیان کلینیک دندان‌پزشکی ویژه‌ی زنان ساخته است

در جوامعی با ساختارهای محافظه‌کارانه که زنان با محدودیت‌های فرهنگی و اجتماعی متعددی روبه‌رو ‌اند، ایجاد فضاهای خدماتی ویژه‌ی بانوان می‌تواند گامی مؤثر در مسیر توان‌مندسازی و حفظ سلامت آنان باشد. یکی از نمونه‌های موفق در این زمینه، کلینیک دندان‌پزشکی بانو نصیبه سعادت در بامیان است که با فراهم‌کردن محیطی کامل زنانه، توانسته اعتماد گسترده‌ی بانوان را جلب کرده و خدمات مؤثری ارائه دهد.

گفت‌وگو با زنان مطلقه؛ بیش‌تر درخواست‌های جدایی از سوی زنان ارائه شده است

گفت‌وگوی سلام‌وطندار با ۳۸ زن مطلقه در ۱۲ ولایت، نشان می‌دهد که در بیش‌تر موردها، درخواست جدایی از سوی زنان مطرح شده است. از ۳۸ زنی که در این گزارش با آن‌ها گفت‌وگو شده است، ۳۲ تن می‌گویند که تصمیم جدایی را خود شان گرفته و روند طلاق را آغاز کرده ‌اند.

شماری از زنان: به دلیل ناداری از حقوق اساسی زندگی محروم شده‌ایم

شماری از زنان، می‌گویند که به دلیل ناداری، از دست‌رسی به ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی شان محروم شده ‌اند. آن‌ها، می‌افزایند که ناداری تنها به معنای نداشتن امکانات مالی نیست، بل مانعی گسترده و چندبُعدی است که حق آموزش، جایگاه اجتماعی و دست‌رسی به خدمات بهداشتی را نیز از آنان سلب کرده است و شماری از زنان با درآمد روزانه ۱۰۰ تا ۱۵۰ افغانی سرپرستی خانواده‌های شان را نیز به دوش می‌کشند.

زخم مهاجرت در روان زنان؛ «تأثیر زیادی رویم گذاشته؛ فعلاً حس‌وحال خوبی ندارم»

غبار سال‌های مهاجرت و بی‌سرزمینی، هنوز بر روان ‌شان سنگینی می‌کند. شماری از زنانی که پس از سال‌ها زندگی در ایران، اکنون به افغانستان بازگشت داده شده اند، می‌گویند که تنها چمدان‌های نیمه‌خالی‌ شان را نیاورده ‌اند؛ بل که سایه‌های سنگین تحقیر، بی‌ثباتی، ناامنی و اضطراب را نیز بر دوش می‌کشند.

زنان می‌دانند، اما نمی‌توانند؛ حق میراث در حصار سنت و ترس

«من فعلاً در خانه‌ی کرایی زندگی می‌کنم. اگر فامیلم این را [میراث را] برایم می‌داد، می‌توانستم بفروشم و یک آبادی کنم؛ از همین خاطر در خانه‌ی کرایی هستم. پول ندارم، فامیل هم قبول نکردند.» این، پاره‌ای از گفته‌های گلالی ۲۷ساله است. او که چند سالی از ازدواجش می‌گذرد، با دو فرزند زندگی سختی را در خانه‌ی کرایی در حاشیه‌ی شهر کابل می‌گذراند.

کاهش کمک‌های بین‌المللی، دست‌رسی زنان نیازمند به خدمات نخستین را محدود کرده است

یافته‌های سلام‌وطندار از گفت‌وگو با ۴۰ زن نیازمند در ولایت‌های مختلف افغانستان نشان می‌دهد که با قطع کمک‌های مالی ایالات متحده‌ی امریکا به سازمان‌های امدادرسان، دست‌رسی این زنان به خدمات نخستین مانند غذا، مراقبت‌های بهداشتی و آموزش به شدت کاهش یافته است.

آگاهی‌نداشتن زنان از حقوق کاری؛ چالش پنهان در محیط‌های کاری

بر بنیاد گفت‌وگوی سلام‌وطندار با شماری از زنان شاغل در حوزه‌های مختلف، محتوای قراردادهای کاری به گونه‌ی کامل و شفاف برای زنان توضیح داده نمی‌شود. آن‌ها، می‌افزایند که مفاد قرارداد شان به ‌شکل کلی ارائه شده و از حقوق مشخص خود در محیط کاری بی‌خبر اند.

زنان روستانشین، ستون‌های پنهان اقتصاد محلی افغانستان

زنان در روستاهای افغانستان همیشه نقش ارزش‌مندی در پشت صحنه‌ی اقتصاد محلی داشته ‌اند. امروزه آن‌ها نه تنها در کشت‌زارها در کنار مردان کار می‌کنند، بل با تلاش و پشت‌کار، محصولات کشاورزی را پروسس کرده و با امکانات نخستین و سنتی، چرخه‌ی اقتصاد خانواده را به گردش در آورده و به‌ سوی خودکفایی گام برمی‌دارند.

شماری از زنان پس از نخستین تجربه‌ی فرزندآوری دچار افسردگی می‌شوند

شماری از زنان پس از پایان دوره‌ی بارداری و نخستین تجربه‌ی فرزندآوری، دچار افسردگی می‌شوند. افسردگی پس از زایمان، اختلالی که نه تازه است و نه کم‌یاب؛ اما این بیماری هنوز برای بسیاری ناشناخته و شرم‌آور باقی مانده است. زهرای ۲۸ساله، باشنده‌ی هرات که چهار ماه پیش نخستین فرزندش را به‌ دنیا آورده، در گفت‌وگو با سلام‌وطندار می‌گوید که با اشتیاق در انتظار مادرشدن بود؛ اما پس از زایمان، با تغییرات روانی عمیقی روبه‌رو شده است.