یونیسف خواستار بازگشایی مکتب‌های دخترانه در افغانستان شد

سانجی ویجسکرا، مدیر منطقه‌ای یونیسف برای جنوب آسیا، خواستار بازگشایی مکتب‌ها به روی دختران در افغانستان شده است.

ویجسکرا، امروز (پنج‌شنبه، ۶ حمل/۲۶ مارچ) در حساب کاربری خود در اکس نوشته که آغاز سال تعلیمی جدید باید برای هر کودک نویدبخش امید باشد.

او، افزوده که دختران در افغانستان بیش‌تر از حدانتظار منتظر بازگشت به مکتب مانده ‌اند و اکنون زمان آن رسیده است که دروازه‌های مکتب‌ها دوباره گشوده شود.

فشار عرف بر دختران؛ محرومیت از حقوق آموزش، کار و انتخاب همسر

حقوق‌دانان و عالمان دین، تأکید می‌کنند که بر بنیاد قانون، فقه حنفی و شریعت اسلامی، زنان از حقوق آموزش، کار و انتخاب همسر برخوردار اند. به گفته‌ی آنان، محرومیت زنان از این حقوق بر بنیاد عرف و رسم‌ورواج‌ها در اجتماع جواز ندارد و این گونه عرف‌ها در تعارض با شریعت قرار دارد.

تجربه‌ای تلخ و آزاردهنده؛ روایت دختران از ساخت حساب‌های جعلی در شبکه‌های اجتماعی

هم‌زمان با گسترش استفاده از شبکه‌های اجتماعی مانند فیسبوک، انستاگرام و تیک‌تاک، ساخت حساب‌های جعلی به نام دختران نیز افزایش یافته؛ اقدامی که به گفته‌ی دختران، پیامدهای روانی و اجتماعی گسترده‌ای به ‌هم‌راه داشته است.

شماری از این دختران می‌گویند که این وضعیت آن‌ها را دچار شوک، نگرانی شدید و فشار روانی کرده است.

بازماندن از آموزش، دختران را به ازدواج ناخواسته کشانده است

شماری از دختران، می‌گویند که پس از بازماندن از آموزش، خانواده‌های شان آن‌ها را به ازدواج‌کردن وادار کرده اند. زینب ۲۲ساله که در هنگام آغاز ممنوعیت تحصیل دختران، دانش‌جوی سمستر سوم رشته‌ی حقوق در دانش‌گاه بلخ بود، می‌گوید که پس از بازماندن از تحصیل، خانواده‌اش او را به ازدواج با پسری که نمی‌خواست، مجبور کرده است.

یوناما خواستار لغو ممنوعیت آموزش دختران شد

هم‌زمان با ۱۱ فبروری، «روز جهانی دختران و زنان در علم»، دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، خواستار لغو ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم شد.

یوناما، امروز در اکس نوشته که با گذشت هزار و ۶۰۷ روز از بسته‌ماندن مکتب دختران بالاتر از صنف ششم، این روز را با «اندوه» گرامی می‌دارد.
هم‌زمان، اتحادیه‌ی اروپا نیز خواستار توجه‌ ویژه به آموزش دختران شده و گفته که آن‌ها باید در مرکز توجه قرار بگیرند.

روز جهانی آموزش؛ دانش‌آموزان دختر خواستار بازگشایی مکتب‌ها اند

هم‌زمان با ۲۴ جنوری، روز جهانی آموزش، شماری از خانواده‌ها در افغانستان از ادامه‌ی ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم ابراز نگرانی کرده و می‌گویند که در انتظار روزهایی استند که دختران شان به مکتب بازگردند.

آن‌ها، می‌گویند که دختران شان به امید آینده‌ای بهتر درس خوانده، اما اکنون در باره‌ی آینده‌ی ‌شان نگران استند.

نامزدی دختران در کودکی؛ سنتی که سرنوشت می‌سازد

رخشانه‌ی ۲۵ساله، باشنده‌ی ولسوالی آب‌کمری بادغیس که اکنون شش سال از ازدواجش می‌گذرد، می‌گوید که در سه‌سالگی به نام پسر کاکایش شده و سرنوشت ازدواجش بدون رضایت او رقم خورده است. او، می‌افزاید که در برابر تصمیم خانوادگی حق مخالفت نداشته و پس از رسیدن به سن بلوغ مطابق همان تعهد مجبور به ازدواج شده است.

گره‌های امید؛ قالین‌بافی، تکیه‌گاه اقتصادی زنان در هرات

به دنبال وضع محدودیت‌ها بر کار و آموزش زنان، شماری از زنان در هرات با راه‌اندازی کارگاه‌های قالین‌بافی زمینه‌ی اشتغال را برای زنان و دخترانی فراهم کرده اند که نان‌آور خانواده‌های شان اند. این کارگاه‌ها نه تنها به تأمین معیشت خانواده‌ها کمک می‌کنند؛ بل فضای امن برای زنان و دختران محروم از کار و آموزش است تا با یادگیری مهارت‌هایی مانند قالین‌بافی از آسیب‌های روحی ناشی از انزوا رهایی یابند.

سکوت چهارساله‌ی مکتب‌های دخترانه؛ «آرزو دارم در آینده داکتر شوم»

حق آموزش زنان و دختران، از جمله حقوق بنیادین بشری است که در اسناد متعدد بین‌المللی بر اهمیت آن تأکید شده است. هم‌چنان نتیجه‌ی تاریخی نگاه اسلام به برابری زن و مرد در آموزش، با استناد به شواهد قرآنی، روایی و واقعیت‌های عینی نشان می‌دهد که اسلام همواره خواهان ایجاد فرصت‌های مناسب آموزشی برای تمامی زنان و دختران بوده است.

شدت گرما در ننگرهار؛ بیماری‌ها در میان دختران افزایش یافته است

گرمای روز و شب، نبود برق، رژیم غذایی نامناسب، مشکلات اقتصادی و بار سنگین مسئولیت‌ها، عامل‌هایی اند که دختران در ننگرهار را با فشار خون پایین، بی‌حالی، تب، سردرد و ضعف جسمانی روبه‌رو کرده‌ است. ننگرهار، یکی از ولایت‌های افغانستان است که در تابستان نسبت به بسیاری از ولایت‌های دیگر گرمای بیش‌تری دارد.

نقاشی در دل محدودیت‌ها؛ دختران در هرات آرزوهای شان را میان رنگ‌ها جست‌وجو می‌کنند

در سرزمین هنر و فرهنگ، جمعی از دختران در هرات تصمیم گرفته‌ اند با قلم‌مو و رنگ، به مسیر زندگی شان رنگ و معنای تازه ببخشند و محدودیت‌ها را نگذارند تا مانع دست‌یابی به آرزوهای شان شود. آنان، می‌گویند که بدون پشتیبانی مالی و پشتیبانی از سوی خانواده، گالری هنری ساختند.