
بیجاشدگان سیلابها در غور از نبود امکانات اولیهی زندگی شکایت دارند
شماری از بیجاشدگان سیلابها در منطقهی «پشتهگامورک» در شرق شهر فیروزکوه، مرکز غور، میگویند که دو سال پس از بیجاشدن، هنوز به امکانات و خدمات اساسی دسترسی ندارند.

شماری از بیجاشدگان سیلابها در منطقهی «پشتهگامورک» در شرق شهر فیروزکوه، مرکز غور، میگویند که دو سال پس از بیجاشدن، هنوز به امکانات و خدمات اساسی دسترسی ندارند.

درگیریها در بخشهای مرزی میان نیروهای امارت اسلامی و ارتش پاکستان، در کنار دیگر چالشها، دهها خانواده را مجبور به ترک خانههای شان کرده است. این جنگ نه تنها باعث ویرانی خانهها شده، بل زندگی صدها خانواده را نیز دگرگون کرده و امنیت غذایی و معیشت آنها را تهدید میکند.

برنامهی اسکان بشر سازمان ملل متحد، گفته که با پشتیبانی مالی «صندوق انساندوستانهی افغانستان»، ۴۷۲ سرپناه را برای خانوادههای بیجاشدگان و بازگشتکنندگان ساخته است.
این نهاد وابسته به سازمان ملل، امروز (پنجشنبه، ۱۹ سرطان)، در اکس نوشته که این خانهها در ننگرهار ساخته شده است.

کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، میگوید که ساخت یک مکتب را برای بیجاشدگان داخلی و بازگشتکنندگان در کندز آغاز کرده است. این

صدها خانوادهای که به دلیل جنگها و رویدادهای طبیعی از مناطق شان بیجا شده و در اطراف شهر مزارشریف، مرکز بلخ، شبوروز شان را زیر خیمهها سپری میکنند، میگویند که حتا به ابتداییترین امکانات زندگی دسترسی ندارند.

پل شینه، منطقهای در ناحیهی ۲۲ شهر کابل؛ مکانی که خانوادههای بیجاشده و کودکانی با پاهای برهنه و لباسهای تکهوپاره زیر آفتاب سوزان، در گوشهای از خیابان و بدون سرپناه، شبوروز شان را میگذرانند. شماری از این بیجاشدگان، با گلایه از وضعیت بد زندگی شان، میگویند که بارها از سوی شهرداری کابل اخطار دریافت کرده اند تا این اردوگاه را تخلیه کنند. به گفتهی آنها، پنج روز پیش، شهرداری کابل، آنها را با جبر و خشونت از خانههای شان آواره و وسایل شان را زیر خاک کرده است.

شماری از خانوادههای بیجاشده در پکتیکا، میگویند که به دنبال سرمای شدید زمستان امسال، آنان سرپناهی برای زندگی ندارند و بیشتر شان در خیمهها و اتاقهای زیرزمینی زندگی میکنند که این موضوع آنان را با مشکلات بسیاری روبهرو کرده است. به گفتهی آنان، بیشتر بیجاشدگان باشندگان ولسوالیهای گیان و برمل اند.

آنان به سلاموطندار میگویند با این که با سردشدن هوا مشکلات شان دو برابر شده است؛ اما در سه ماه پسین هیچ گونه کمکی دریافت نکرده اند. به گفتهی این بیجاشدگان، کودکان و بزرگسالان در این اردوگاهها با بیماریهای گوناگونی درگیر اند و اگر به آنها کمک نشود، در زمستان پیش رو فاجعهی انسانی رخ خواهد داد.