شماری از باشندگان منطقهی «دشتفراخ» ولسوالی بهارک بدخشان، میگوید که به آشامیدنی سالم دسترسی ندارند و ناچار اند از آب جویها و دریاها استفاده کنند. آنها، میافزایند که استفاده از آبهای ناپاک کودکان شان را بیمار کرده است.
رحمتخان، باشندهی روستای «دوبندی» دشتفراخ بهارک، میگوید که خانوادهاش به دلیل دسترسینداشتن به آب پاک از آب جویها و دریا برای نوشیدن، پختن غدا، شستن لباس و دیگر موردها استفاده میکند. او میافزاید: «ما با نبود آب آشامیدنی صحی مواجه هستیم؛ کودکان ما از آبهای غیرصحی استفاده میکنند که همهروزه به بیماریهای گوناگون مبتلا میشوند.»
زلمی، دیگر باشندهی دشتفراخ، میگوید که کودکانش در نتیجهی استفاده از آب جویها بیمار شده است. «ما آب آشامیدنی صحی نداریم و آب مورد نیاز خود را از فاصلههای دور به وسیلهی مرکب انتقال میدهیم. بیشتر کودکان مجبور اند از آب جوی استفاده کنند. استفاده از این آب باعث بروز مشکلات صحی از جمله اسهال شده است.»
همین گونه، وثیق، یکی دیگر از باشندگان منطقهی دشتفراخ بهارک نیز، میگوید: «چندین بار مشکل کمبود آب آشامیدنی صحی را با مسئولان در میان گذاشتهایم؛ اما متأسفانه تا اکنون به این مشکل توجه نشده است؛ به دلیل نبود آب صحی، باشندگان منطقه مجبورند از آب جویها و چشمهها استفاده کنند.»
این باشندگان بهارک، از حکومت میخواهد که مشکل نبود آب آشامیدنی در این ولایت ولسوالی را حل و زمینهی دسترسی شان به آب سالم را فراهم کند.
با این همه، امانالله چهره، رییس انکشاف دهات بدخشان، با تأیید مشکل باشندگان دشتفراخ، میگوید که تلاشها برای تأمین آب آشامیدنی به باشندگان این منطقه ادامه دارد. «دشتفراخ یک منطقهی بزرگ است و حدود سه تا چهار هزار خانواده در آن زندگی میکنند که به آب آشامیدنی صحی نیاز جدی دارند؛ بسیاری از باشندگان این منطقه از آب دریا و جوی استفاده میکنند؛ آنان چندین بار درخواستهای خود را به ما رساندند و ما نیز در تلاش هستیم تا این مشکل را حل کنیم.»
در سالهای پسین به دلیل تغییرهای آبوهوایی دسترسی شهروندان افغانستان به ویژه باشندگان بخشهای دوردست به آب محدود شده است. پیش از این، برنامهی اسکان بشر سازمان ملل متحد، گفته بود که میلیونها تن در افغانستان هنوز به آب آشامیدنی سالم و مطمئن دسترسی پایدار ندارند.
