شماری از باشندگان ولسوالیهای امامصاحب، دشتارچی، گلتپه و منطقههای اطراف شیرخانبندر کندز، میگویند که به آب آشامیدنی پاک دسترسی ندارند. آنها، میگویند که کمبود منابع آبی، شماری از خانوادهها را ناچار کرده تا از آب رودخانه، جویها و چاههای شور استفاده کنند.
ایمل، باشندهی ولسوالی امامصاحب، میگوید که در حدود دومتری زمین آب وجود دارد، اما به دلیل شوری، قابل استفاده نیست. «این یک مشکل بسیار بزرگ برای ما است؛ زیرا در این جا از آبهای غیرقابل استفاده و آب شور برای نوشیدن و پختوپز استفاده میکنیم؛ ما بارها از دولت درخواست کردهایم که زمینهی دسترسی ما را به آب پاک یا دستکم برای استفاده از آبهای جاری و مناسب، امکانات لازم را فراهم کند.»
قندآغا، باشندهی دشتارچی، میگوید که دسترسینداشتن به آب آشامیدنی صحی، آنها را مجبور کرده از آب جویها و منابعی استفاده کنند که از نظر صحی مطمئن نیستند. «ما به آب پاک دسترسی نداریم و برای رسیدن به یک منبع آب پاک، مجبورم حدود یکونیم تا دو ساعت پیادهروی کنیم. در نزدیکی من آب جوی وجود دارد، اما بسیار کثیف و آلوده است و با وجود مشکلات زیادی که دارد، گاهی مجبور میشوم برای نوشیدن از همین آب استفاده کنم.»
همین گونه، رحمتالله، باشندهی شیرخانبندر، میگوید که برای تهیهی آب آشامیدنی گاهی مسافتهای طولانی را طی میکند و با انتقال چند بشکه آب، نیاز خانوادهاش را برطرف میکند. او میافزاید: «ما در این منطقه آب آشامیدنی نداریم و از آب دریا و جوی استفاده میکنیم؛ این باعث شده که کودک و خودم مریض شویم.»
این باشندگان کندز، از امارت اسلامی میخواهند که زمینهی دسترسی شان به آب پاک را فراهم کنند. در سوی دیگر، مسئولان ریاست احیا و انکشاف دهات کندز، میگویند که برای حل مشکل آب آشامیدنی در منطقههای آسیبدیده، تلاشها جریان دارد و به مردم اطمینان میدهند که این مشکل به گونهی تدریجی حل خواهد شد. حمیدخان مومند، مسئول رسانههای ریاست احیا و انکشاف دهات کندز، میگوید که اکنون حدود ۲۰ پروژهی آبرسانی در بخشهای گوناگون این ولایت در حال تطبیق است. او میافزاید: «با همکاری مسئولان ریاست، مسئولیت خود را انجام خواهیم داد تا در مرکز ولایت کندز، ولسوالیها و مناطقی که نیاز به آب پاک دارند، پروژههای آبرسانی تطبیق شود؛ ما برای رساندن آب پاک به مردم و تأمین نیازهای آنان، با همکاری ادارههای مربوط و نهادهای همکار تلاش میکنیم تا مشکلات موجود در این بخش حل شود.»
همزمان با این، شماری از پزشکان، میگویند که استفاده از آبهای ناسالم میتواند زمینهی ابتلا به بیماریهای مختلف را فراهم کند. مسلمیار، پزشک در کندز، میگوید: «در ولسوالیها و ولایتهایی که آب صحی در دسترس مردم نباشد، بزرگسالان و به ویژه کودکان در صورت استفاده از آب ناپاک، به بیماریهای مختلف مبتلا میشوند. کودکان ممکن است به بیماریهایی مانند اسهالات، استفراغ، کولرا، تب مالاریا، بیماریهای طولانیمدت، سردرد و گاهی قبضیت دچار شوند.»
افغانستان یکی از کشورهای آسیبپذیر در برابر تغییرهای آبوهوایی است و در سالهای پسین با خشکسالی و کاهش منابع آب روبهرو بوده است. پیشتر، هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، اعلام کرده بود که بیش از نیمی از جمعیت افغانستان با پیامدهای خشکسالی و کمآبی شدید روبهرو اند.






