شماری از دانش‌آموختگان علوم تجربی از رشته‌ی تحصیلی شان راضی اند

شماری از دانش‌آموختگان رشته‌های طب معالجوی، تکنالوژی طبی، فیزیوتراپی و محیط‌ زیست، می‌گویند که به دلیل دست‌رسی‌داشتن به فرصت‌های کاری، از رشته‌‌ی تحصیلی شان راضی اند.

شیمای ۵۰ساله، باشنده‌ی ناحیه‌ی یازدهم شهر کابل که در بخش فیزیوتراپی تحصیل کرده، می‌گوید که پس از فراگیری این رشته در یکی از شفاخانه‌ها با دست‌مزد قناعت‌بخش کار می‌کند. او می‌افزاید: «به این رشته علاقه‌مند بودم و این علاقه‌مندی روی موفقیت شغلی‌ام نیز تأثیر مثبت داشته است؛ هیچ‌ وقت نخواستم مسیر شغلی خود را تغییر بدهم؛ رضایتم به این دلیل است که مراجعین از درمانم راضی استند.»

هفت دانش‌آموخته‌ی دیگر نیز که در این گزارش با آن‌ها گفت‌وگو شده، می‌گویند که از رشته‌های تحصیلی‌ شان رضایت دارند و توانسته‌ اند در بخش‌های مرتبط کار پیدا کنند.

شفیع‌الحق استانکزی ۲۷ساله، دیگر باشنده‌ی کابل، می‌گوید که رشته‌ی محیط زیست را در یکی از دانش‌گاه‌ها فرا گرفته و اکنون در این بخش سرگرم کار است. «رشته‌ی تحصیلی‌ام سهم زیادی در موفقیت من داشته؛ چون دانشی را که کسب کرده‌ام به شکل مستقیم در انجام وظیفه استفاده می‌کنم.»

در سوی دیگر، شماری از دانش‌آموختگان رشته‌های علوم انسانی از وضعیت شغلی خود ابراز نارضایتی می‌کنند. شش جوانی که از رشته‌های روان‌شناسی، تاریخ، ژورنالیزم و حقوق فارغ شده‌، می‌گویند به دلیل نبود کار مناسب، عدم تطبیق آموزش‌های دانش‌گاهی با نیازهای بازار کار و درآمد ناکافی، از رشته‌های خود ناراض ‌اند و حتا به تغییر مسیر شغلی ‌شان فکر می‌کنند.

رومل سنجش ۲۷ساله، باشنده‌ی ناحیه‌ی هفدهم شهر کابل، که از رشته‌ی ژورنالیزم فارغ شده، به دلیل درآمد اندک، به کارهای خصوصی روی آورده است. «این رشته‌ای است که در آن صداقت حرف اول را می‌زند، اما در افغانستان درآمد آن متناسب با زحماتش نیست. شرایط کاری در حوزه‌ی رسانه که در کانکور نخستین انتخابم بود، سبب شد که از این رشته فاصله بگیرم.»

عبدالبشیر ایماق ۲۶ساله، باشنده‌ی بغلان، که در رشته‌ی کمپیوتر ساینس تحصیل کرده، می‌گوید که نتوانسته شغلی مرتبط با رشته‌ی تحصیلی‌اش پیدا کند. او می‌افزاید با وجود تلاش و زحمت فراوان در دوره‌ی تحصیل، اکنون ناگزیر است در بخش‌های غیرمرتبط کار کند. «پس از فراغت نتوانستم شغلی مرتبط با رشته‌ام پیدا کنم و اکنون نیز در این بخش مشغول کار نیستم؛ چون خیلی دشوار است که با توانایی‌های خود مطابق رشته‌ی تحصیلی خود کاری پیدا کنیم.»

با این که کارشناسان آموزشی تأکید می‌کنند انتخاب رشته‌ی تحصیلی باید بر بنیاد نیازهای بازار کار باشد، شماری از دانش‌آموزان و دانش‌جویان، می‌گویند که فشارهای خانوادگی و اجتماعی، نبود آگاهی کافی و کاستی‌های موجود در نصاب تعلیمی و تحصیلی، نقش مهم در انتخاب رشته‌های تحصیلی شان داشته است؛ موضوعی که به باور آن‌ها، در بسیاری از موردها به نارضایتی از مسیر شغلی آینده‌‌ی شان انجامیده است.