بوی رنگ فضای کارگاه کوچک او را پر کرده است. در گوشهای از اتاق، تابلوهایی آویزان است که هر کدام دنیایی از احساس را در خود پنهان کرده اند؛ از مصرعهای شعر گرفته تا منظرههای آرام روستایی و نقشهایی که ریشه در فرهنگ مردم دارند.
ابوبکر احمدی، نقاش و خطاط، حدود یکونیم دهه است که شب و روز در گوشهای از شهر چاریکار، مرکز پروان، با هر حرکت قلممو بخشی از روح و احساس خود را روی بوم مینشاند. «۱۵ یا ۱۶ سال میشود که این هنر، یعنی رسامی و خطاطی را کار میکنم. بیش از ۱۲ نوع خط را کار میکنم؛ در قالب نقاشیخط و همچنان بر اساس سفارش. معمولاً در نقاشیهایم مکانهای تاریخی افغانستان، مانند قلعههای جنگی را به تصویر میکشم.»
احمدی سالها است با وجود مشکلات اقتصادی و کمبود امکانات، هنر را رها نکرده است. او که تحصیلاتش را تا مقطع کارشناسی ادامه داده و حافظ قرآنکریم نیز است، خوشنویسی و خطاطی را بخشی از هویت و زندگی خود میداند. در روزگاری که بسیاری برای تأمین نیازهای زندگی از آرزوهای خود میگذرند، او هنوز با عشق رنگها را کنار هم مینشاند تا اثری خلق کند؛ اثری که شاید بتواند اندکی آرامش و زیبایی به دلهای خسته ببخشد.
او، میگوید: «بدبختانه در طول این مدت که کار کردهام، نه مشوقی وجود داشته و نه آثار ما در نمایشگاهها، چه در سطح ملی و چه بینالمللی، به نمایش گذاشته شده است. هیچ گاه از جایی دعوت نشدهام و آثارم معرفی نشده اند. این موضوع برایم بسیار دردآور است. متأسفانه در این مدت شماری از آثارم نیز از بین رفته و برخی دوستان آنها را به عنوان تحفه گرفته و با خود برده اند.»
در میان آثار احمدی، تابلوهای متفاوتی دیده میشود؛ آثاری که به گفتهی او، بازتاب دردها، امیدها و آرزوهای مردم اند. او باور دارد جامعهای که هنر را فراموش کند، بخشی از روح و هویت خود را از دست میدهد. احمدی آرزو دارد روزی بتواند آثارش را در نمایشگاههای داخلی و خارجی به نمایش بگذارد تا مردم بدانند هنوز هم میتوان با هنر، فرهنگ و پیشینهی یک ملت را معرفی کرد.
ابوبکر احمدی، میافزاید: «خواهشم از نهادهای مسئول به ویژه وزارت اطلاعاتوفرهنگ، این است که زمینهای فراهم شود تا هنرمندان دعوت شوند و آثار شان به نمایش گذاشته شود. اگر از این طریق آثار ما به فروش برسد، برای ما خوشحالی بزرگی خواهد بود.»
احمدی اما تنها یک خواست دارد، دیدهشدن و حمایت؛ خواستی که هنوز به آن دست نیافته است. با این حال، برای معرفی فرهنگ و تاریخ افغانستان ایدههای زیادی در ذهن دارد. «در ذهن ما چیزهای زیادی است که میخواهیم خلق کنیم؛ چیزهایی که بتواند به جهان نشان دهد هنر چیست. مکانهای تاریخی افغانستان، از صدر اسلام تا امروز، باید زنده نگه داشته شوند.»
خورشید آرامآرام پشت پنجرهی کارگاهش پنهان میشود، اما ابوبکر احمدی هنوز سرگرم نقاشی است؛ مردی که در سکوت، با قلم و رنگ، برای دلهای خسته امید میکارد. شاید بسیاری تابلوهای او را تنها ترکیبی از رنگها ببینند، اما برای او هر اثر، دعایی است برای زندهماندن زیبایی، انسانیت و امید در این سرزمین.
