سرما و فقر؛ برخی خانواده‌ها توان درمان کودکان شان را ندارند

هم‌زمان با سردشدن هوا و افزایش بیماری‌های تنفسی در میان کودکان، ناداری باعث تأخیر در درمان به موقع کودکان شده است.

شماری از باشندگان کابل، می‌گویند که به دلیل مشکل‌های اقتصادی، نمی‌توانند کودکان شان را هنگام بیماری، به موقع برای درمان به مرکزهای درمانی ببرند.

سکینه، باشنده‌ی کابل، می‌گوید که کودک هشت‌ماهه‌اش از یک هفته به این ‌سو به بیماری سینه‌بغل مبتلا است و ناداری سبب شده که روند درمان او با مشکل روبه‌رو شود. «کودکم بیمار است و دو شب شده که بستر است. شوهرم کارگر است و اقتصاد خوبی نداریم. وسیله‌ای برای گرم‌کردن خانه نداریم و کودکم هم به خاطر سرما بیمار شده است.»

ظریفه، مادر دیگری که سه روز می‌شود کودک ۱۱ماهه‌اش در شفاخانه‌ی صحت طفل اندراگاندی کابل بستری است، می‌گوید به‌ دلیل سردی هوا و نبود امکانات گرمایشی، کودکش بیمار شده است. «طفلم سینه‌بغل است. حالا صحتش بهتر شده است. شوهرم کارگر است و اقتصاد ما خوب نیست. ۱۰ روز کودکم بیمار بود و برایش جوشانده آماده کردم که خوب شود؛ اما نشد. به دلیل اقتصاد بد نتوانستم زودتر به داکتر مراجعه کنم.»

در همین حال، مسئولان در وزارت صحت عامه، می‌گویند که با سردشدن هوا، بیماری‌های فصلی نیز، میان کودکان افزایش یافته است.

شرافت‌زمان امیرخیل، سخن‌گوی این وزارت، می‌گوید: «با سردشدن هوا گراف بیماری‌های تنفسی بلند رفته است. ما به اندازه کافی بستر نداریم، بر اساس ارقام سازمان جهانی بهداشت، افغانستان باید ۲۴۰ هزار بستر می‌داشت؛ ولی ما نزدیک به ۱۱ هزار بستر داریم و نزدیک به ۳۰ هزار بستر کم داریم. برای حل این مشکل نیاز به کار بنیادی است و وزارت صحت تلاش دارد تا در دو یا سه سال آینده نزدیک به ۱۰ هزار بستر اضافه کند. با ساخت ۳۱۸ مرکز درمانی در ولسوالی‌ها می‌خواهیم کودکان در همان جا درمان شوند.»

شماری از شهروندان نیز، می‌گویند که به دلیل کم‌بود مرکزهای درمانی، گاهی مجبور می‌شوند برای درمان، به ولایت‌های دیگری سفر کنند.

شجاع‌الدین ۲۵ساله که امروز برای درمان کودک چهارماهه‌اش از کاپیسا به شفاخانه صحت طفل اندراگاندی به کابل آمده، می‌گوید که ناداری سبب شد که نتواند کودکش را به موقع برای درمان به پزشک ببرد. «دختر چهارماهه‌ام مریض بود، در ولسوالی چند نسخه دوا گرفتم، اما خوب نشد. یک ماه شد که سینه‌بغل است. مجبور شدم کابل بیایم. داکتران گفتند که بستر شود. خودم بی‌کار استم، وضعیت اقتصاد خوب هم ندارم. وقتی دخترم مریض شد یک هفته بعد به داکتر مرجعه کردم چون پول نداشتم.»

ذکیه، مادر دیگری که شش روز می‌شود فرزند هفت‌ماهه‌اش به بیماری سینه‌بغل مبتلا شده و او را برای درمان به شفاخانه آورده است، می‌گوید به ‌دلیل ناداری ناچار شده چهار کودکانش به ‌گونه‌ی خودسرانه درمان کند. «طفلم در این چهار روز بسیار مریض بود. در خانه دارو گرفتم خوب نشد. اقتصاد ما هم خوب نیست. طفلم سوءتغذیه هم است به خاطر درمان سوءتغذیه‌اش در مسیر راه به خاطر سردی هوا بیمار شد.»

با این همه، متخصصان در شفاخانه صحت طفل اندراگاندی، می‌گویند که با سردشدن هوا روزانه بیش از ۱۰۰ کودک مبتلا به بیماری‌های حاد تفنسی به این شفاخانه آورده می‌شود که برای درمان نیاز به مراقبت‌های ویژه دارند.

لطیف قاسمی، متخصص داخله‌ی اطفال در این شفاخانه، آگاهی خانواده‌ها در باره‌ی پیش‌گیری و وقایع از بیماری‌های فصلی را مهم می‌داند. «خانواده‌ها باید اطفال‌ شان را گرم نگه‌دارند و از استفاده‌ی خودسرانه‌ی داروها بپرهیزند. زمانی که طفل‌ شان مریض می‌شود، باید فوراً به داکتر مراجعه کنند.»

در حالی که فقر و بی‌کاری بخش بزرگی از مردم را تحت فشار قرار داده، بسیاری از خانواده‌ها توان گرم نگه‌داشتن خانه‌ها یا تأمین هزینه‌های درمان فرزندان بیمار خود را ندارند. نبود امکانات کافی صحی، فاصله‌ی طولانی تا مرکزهای درمانی و ناتوانی مالی، زندگی هزاران خانواده را با دشواری‌های جدی روبه‌رو کرده و سلامت کودکان را بیش‌ازپیش با خطر روبه‌رو کرده است.

در حالی‌ که فقر و بی‌کاری بخش بزرگی از شهروندان افغانستان را تحت فشار قرار داده است، بسیاری از خانواده‌ها توان گرم نگه‌داشتن خانه‌ها یا تأمین هزینه‌های درمان فرزندان بیمار خود را ندارند. کم‌بود امکانات صحی، فاصله‌ی طولانی تا مرکزهای درمانی و ناتوانی مالی، زندگی هزاران خانواده را با دشواری‌های جدی روبه‌رو کرده و سلامت کودکان را بیش از پیش در معرض خطر قرار داده است.