با این که کشت خشخاش از سوی رهبری امارت اسلامی به گونه‌ی کامل ممنوع اعلام شده است؛ اما شماری از باشندگان بدخشان امسال نیز به کشت این بته رو آورده ‌اند. شماری از کشاورزان، می‌گویند که نبود بدیل‌های معیشتی مناسب و کم‌بود فرصت‌های کاری، آنان را ناگزیر به ادامه‌ی این کشت کرده است.

شاه‌محمد، باشنده‌ی ولسوالی ارگوی بدخشان، می‌گوید که اگر حکومت به او زمینه‌ی کار فراهم کند، دست به کشت خشخاش نمی‌زند. او، می‌افزاید که کشت خشخاش نسبت به دیگر کشت‌ها به او رضایت‌بخش نبوده و خواهان بدیل مناسب است.

شاه‌محمد، می‌گوید: «زمینه‌های کاری به ما مساعد نیست؛ اگر کاری برای ما باشد، آن کار را انجام بدهیم، کشت کوکنار را کامل بسته می‌کنیم؛ چون امروز در جامعه‌ی ما برای تأمین معیشت زندگی یک نیاز است.»

گل‌محمد، یکی از کشاورزان در ولسوالی کشم بدخشان، می‌گوید که درآمد کشت خشخاش نسبت به دیگر کشت‌ها بهتر بوده؛ اما از سوی رهبری امارت اسلامی ممنوع اعلام و کشت خشخاش او امسال تخریب شده است.

او، می‌افزاید که پس از تخریب کشت خشخاش، با مشکلات اقتصادی بسیاری روبه‌رو شده است. «امیدواری ما هم به یک اندازه تریاک بود که کشت کرده بودیم. وقتی کشت ما را تخریب کردند، اصلاً امیدی به آینده نداریم. اگر زمینه‌ی کار به ما فراهم شود و بدیلش برای ما بدهند، ما نیازی نداریم که این را کشت کنیم.»

زلمی، یکی دیگر از باشندگان بدخشان، می‌گوید که اگر بدیل مناسب فراهم شود، هرگز به کشت خشخاش رو نخواهد آورد. او، از مسئولان می‌خواهد که بدیل‌های عملی مانند تخم‌های اصلاح‌شده و دست‌رسی به آب را برای کشاورزان فراهم کنند.

زلمی، می‌افزاید: «خواست ما از حکومت همین است که در این راستا توجه جدی به خرج دهد. البته کاری کند که زمین‌ها را آبیاری کند و کشت بدیل خشخاش را به مردم بدهد تا مردم از این بته‌ی شوم دیگر کشت نکنند.»

کارشناسان، به این باور اند که اگر برای کشاورزان بدیل‌های مناسب فراهم شود، تا اندازه‌ی بسیاری از کشت خشخاش پیش‌گیری خواهد شد. دین‌محمد اسد، کارشناس امور کشاورزی در بدخشان، می‌گوید که توزیع گیاهان بدیل مانند هینگ و زعفران می‌تواند جایگزین مناسبی برای کشت خشخاش باشد. او، می‌افزاید که کشت خشخاش برای کشاورزان آسان است و آنان با آن آشنایی دارند؛ اما با کشت هینگ و زعفران هنوز آشنایی لازم وجود ندارد.

او، می‌گوید: «مسئولان حکومتی باید با رویه‌ای نیک مردم را حمایت کنند؛ مردم را از نگاهی مالی هم کمک کنند؛ مثلاً پول کمک کنند و در کنارش روش‌های کشت‌وکار زعفران یا هینگ را درست به مردم یاد بدهند یا کود به مردم بدهند. هر امکاناتی که آن‌ها نیاز دارند، برای شان بدهند. مردم باید حس کنند که ما اگر چیز دیگری به ‌جز از تریاک کشت می‌کنیم، حکومت هم‌راه ما هم‌کاری می‌کند.»

در همین حال، زین‌العابدین بیدار، مسئول مطبوعاتی مدیریت مبارزه با مواد مخدر فرماندهی امنیه‌ی بدخشان، می‌گوید که در سال روان نزدیک به ۶۰ هزار جریب زمین زیر کشت کوکنار در این ولایت شناسایی شده است و روند تخریب آن ادامه دارد. او، می‌افزاید که این روند به دستور رهبری امارت اسلامی انجام شده و هم‌زمان برنامه‌های توزیع بدیل به کشاورزان در جریان است.

او، می‌گوید: «روند تخریب کوکنار با ایجاد یک قطعه‌ی هزار نفری جهت تخریب کوکنار، اکنون در ولسوالی‌های بدخشان مصروف تخریب کشت کوکنار می‌باشد و در کل در بدخشان در حدود ۶۰ هزار جریب زمین البته کشت کوکنار صورت گرفته است.»

این در حالی است که کشت خشخاش در بدخشان پیشینه‌ای طولانی دارد و بسیاری از کشاورزان به‌ دلیل سود نسبی و بازار آماده‌ی آن، به این کشت رو آورده ‌اند. با روی‌کارآمدن امارت اسلامی، کشت و تولید مواد مخدر به ‌گونه‌ی سراسری ممنوع اعلام و در برخی مناطق روند تخریب کشت‌زارهای آن نیز عملی شد؛ اما نبود بدیل‌های معیشتی و محدودیت فرصت‌های کاری، سبب شده است که شماری از کشاورزان هم‌چنان به این کشت وابسته بمانند.

کلیدواژه‌ها: // // // //

به اشتراک بگذارید:
تحلیل‌های مرتبط

اخبار و گزارش‌های سلام وطن‌دار را از شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: