در چهرهاش درد و غم و ناتوانی به گونۀ آشکار دیده میشود. میگوید، آخرین باری که به ایران رفت سه سال پیش بود، سفری که زندهگیاش را به سوی نابودی تغییر داد. او اکنون به مواد مخدر معتاد است و مردم با دیده تحقیرآمیز به او به مینگرند.
در ماه مارچ، زمانی که کرونا در اروپا شیوع پیدا کرد، همه اروپاییان نگران و در هراس بودند، اما نگرانی صابره دو برابر شده بود. نگران از ابتلا شدن به ویروس کرونا و اخراج اجباری از آلمان به سویدن، کشوری که برای اولینبار درخواست پناهندهگی داده بود.
مسئولان محلی ولایت هرات میگویند که از مجموع ۵۰ مهاجری که روز گذشته در نتیجۀ بدرفتاری نیروهای مرزی ایران در رودخانۀ هریرود پرت شدند، اجساد ۱۲ تن پیدا شده است. ۳۰ تن جان سالم به در بردهاند و اجساد ۸ تن دیگر ناپیداست.
فقر، نبود کار، و مشکلات امنیتی احمدنور را واداشت که بدون هیچ اطلاع قبلی از دشواریهای مهاجرت نامنظم سرنوشت خود و خانوادهاش را به دست قاچاقبر بسپارد.
احمد که پس از وخامت اوضاع امنیتی، سه سال پیش افغانستان را به قصد رسیدن به کشورهای اروپایی ترک کرده بود میگوید، آن زمان چگونه فریب حرفهای قاچاقبری را خورد که میگفت با یک چشم بر همزدن آنان را به اروپا میرساند.
هر چند پذیرش پناهجویان با شیوع ویروس کرونا در آلمان محدود شده است. اما یک بررسی تازه نشان میدهد که دستکم ۱۸۰۰ کودک و نوجوان
