همزمان با نگرانی سازمان ملل متحد از روبهروبودن افغانستان با زمستان دشوار، شماری از بازگشتکنندگان، میگویند که به سرپناه و دیگر امکانات نخستین زندگی دسترسی ندارند.
دلآغا، باشندهی لغمان که هشت ماه پیش از پاکستان بازگشته، میگوید که با خانوادهاش در خیمه و به دور از امکانات نخستن زندگی میکند. او میافزاید: «زمستان در راه است و ما در خیمه زندگی میکنیم؛ وضعیت برای ما بسیار دشوار است حتا وسایل اولیه هم نداریم؛ کار هم به گونهی منظم پیدا نمیشود گاهی است و گاهی بیکار میمانیم.»
شوکتعلی که پنج ماه پش از پاکستان به ننگرهار بازگشته، میگوید که پس از بازگشت در تأمین سرپناه به خانوادهاش با مشکل روبهرو شده است. او که اکنون در خانهی اجارهای زندگی میکند، میافزاید: «زمستان هم در راه است وسایل نداریم کار و روزگار هم نیست مشکلات خیلی زیاد است.»
همین گونه، سمیه، شهروندی که از ایران به هرات بازگشته، میگوید که بازگشت با دستان خالی و ناتوانی همسرش در تأمین نیازهای زندگی او را نسبت به زمستان نگران کرده است. «آمادگی برای زمستان هیچ چیر نگرفتهایم؛ کودکان ما خیلی خوار هستند؛ کار هم نیست اقتصاد ما خیلی ضعیف و خانه هم اجارهای است.»
آرزو، دیگر بازگشته به هرات نیز، میگوید: «در یک اطاق از بستگان ما زندگی میکنیم؛ مرا غم همین زمستان گرفته هیچ چیز ندارم همه داشتههای خود را هم فروختم.»
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد، دو روز پیش اعلام کرد که افغانستان در سال روان با زمستان دشوار روبهرو است و چهار میلیون و ۲۰۰ هزار شهروند این کشور در بخش تأمین سرپناه به پشتیبانی نیاز دارند. بر بنیاد آمار ارائهشده از سوی سازمان ملل متحد، از جنوری ۲۰۲۵ تا جنوری سال روان میلادی نزدیک به چهار میلیون تن از ایران و پاکستان بازگشته که بسیاری از آنها منابع ناکافی برای بازسازی زندگی شان دارند.
با این همه، وزارت امور مهاجرین و عودتکنندگان امارت اسلامی، میگوید که برنامههای توزیع کمکهای زمستانی را آغاز کرده و در ماه گذشته به بیش از ۲۵ هزار تن کمکهای انساندوستانه به ارزش بیش از ۱۰۴ میلیون افغانی توزیع شده است. عبدالمطلب حقانی، سخنگوی این وزارت، میافزاید: «در بخشهای کمکهای نقدی، مواد زمستانی، مواد غذایی، صحت، سرپناه موقت و سایر بخشها، کمکهای بشردوستانه صورت گرفته است؛ حدود ۱۸۰ هزار تن به گونهی مستقیم از این کمکها مستفید شده و روند توزیع کمکها همچنان ادامه دارد.»
سخنگوی وزارت امور مهاجرین و عودتکنندگان، با اشازه به بازگشت گستردهی مهاجران، از کشورهای و نهادهای امدادرسان میخواهد که در بخش ارائهی کمکهای حیاتی به بازگشتکنندگان با امارت اسلامی همکاری کنند.
ایران و پاکستان در سالهای پسین با وجود درخواستهای جهانی به توقف اخراج مهاجران افغان به این روند ادامه داده است؛ موضوعی که به گفتهی سازمان ملل متحد فشار بر خدمات اساسی و دسترسی به فرصتهای کاری را افزایش داده است.






