شماری از آموزگاران و دانشآموزان در ولسوالیهای قلعهزال، چهاردره، دشتارچی و امامصاحب کندز، میگویند که به دلیل نبود ساختمانهای معیاری مکتب، ناچار اند در خیمههای فرسوده و فضای باز به آموزش ادامه دهند؛ وضعیتی که به گفتهی آنها روند تعلیم را دشوار کرده و کیفیت آموزش نیز را کاهش داده است.
آنها از مسئولان میخواهند که برای ساخت ساختمانهای معیاری مکتب و فراهمسازی محیط مناسب آموزشی توجه جدی کنند.
رحمتالله، آموزگار یکی از مکتبهای ولسوالی قلعهزال، میگوید که دانشآموزان به دلیل نبود ساختمان، ناچار اند در فضای باز و زیر آفتاب سوزان درس بخوانند. به گفتهی او، گرمای شدید نه تنها روند آموزش را دشوار کرده، بل تمرکز دانشآموزان را کاهش داده و برای شان مشکلهای صحی نیز ایجاد کرده است.
این آموزگار میافزاید: «نبود ساختمان مکتب یکی از مشکلهای عمدهی ماست. دانشآموزان در هوای گرم تابستان در فضای باز و بدون سرپناه درس میخوانند. اگر ساختمان معیاری ساخته شود، روند آموزش بسیار بهتر خواهد شد.»
شاهگدا، آموزگار دیگر در ولسوالی دشتارچی نیز، میگوید به دلیل نبود ساختمان مناسب، شماری از دانشآموزان از حضور در صنف باز میمانند. «خیمهها قابل استفاده درست نیستند و دانشآموزان هم در تابستان و هم در زمستان در شرایط دشوار درس میخوانند.»
در همین حال، برخی دانشآموزان نیز، از نبود امکانات آموزشی شکایت دارند و از حکومت میخواهند که صنفهای معیاری برای شان فراهم شود.
مژگانه، دانشآموز صنف پنجم در ولسوالی امامصاحب، میگوید که در خیمهها درس میخوانند و با کمبود امکانات آموزشی روبهرو اند. «صنف درسی نداریم، در زیر خیمهها درس میخوانیم. کمبود میز و چوکی داریم، تخته و تباشیر هم است و هیچ امکانات درسی در اختیار ما قرار ندارد.»
فرهاد، دانشآموز دیگر در ولسوالی چهاردره نیز، میگوید که نبود صنفهای معیاری روند آموزش را با مشکل روبهرو کرده است.
او از مسئولان میخواهد برای دانشآموزان محیط مناسب آموزشی فراهم شود. «ما از حکومت میخواهیم که ما درس میخوانیم در زیرخیمهها ما میخواهیم برای مان صنف تنظیم کند.»
کمبود و نبود ساختمانهای معیاری برای مکتبهای دولتی در شماری از ولسوالیهای دوردست افغانستان، یکی از چالشهای مهم در بخش آموزش عنوان میشود.
