کم‌بود سردخانه‌های معیاری و ظرفیت ناکافی سردخانه‌های موجود در افغانستان، نگه‌داری محصولات کشاورزی پس از برداشت را برای کشاورزان دشوار کرده است؛ مشکلی که به گفته‌ی شماری از آن‌ها، سبب افزایش هزینه‌ها و کاهش سود حاصل از فروش محصولات شان می‌شود.
گل الرحمن، کشاورز در لوگر، می‌گوید که سردخانه‌ها می‌توانند از ضایع‌شدن محصولات و فروش آن‌ها به بهای پایین جلوگیری کنند؛ اما ظرفیت و امکانات سردخانه‌های موجود در این ولایت پاسخ‌گوی نیاز کشاورزان نیست. «با نگه‌داری محصولات در سردخانه، می‌توانیم آن‌ها را در زمان مناسب و با بهای بهتر به بازار عرضه کنیم؛ اما سردخانه‌های موجود پاسخ‌گوی نیاز همه کشاورزان لوگر نیستند و با کم‌بود ظرفیت، برق و تجهیزات تخنیکی روبه‌رو هستند.»
فردوس، کشاورز در غزنی نیز، می‌گوید که نگه‌داری محصولات در سردخانه‌های شخصی هزینه‌بر است و این هزینه از درآمد کشاورزان می‌کاهد. «هزینه نگه‌داری محصولات در سردخانه‌های شخصی، برای هر سیر سه تا چهار افغانی است و این مبلغ برای کشاورزان سنگین تمام می‌شود. پس از پرداخت این هزینه، پول زیادی برای ما باقی نمی‌ماند.»
کیهان نور، مسئول سردخانه‌ی قصر وزیر در کابل، می‌گوید که ظرفیت این سردخانه دو هزار و ۴۰۰ تُن است و میزان استفاده از آن در فصل‌های مختلف تغییر می‌کند. «سردخانه قصر وزیر در کابل دارای هشت اتاق و ظرفیت مجموعی دو هزار و ۴۰۰ تُن است. میزان استفاده از ظرفیت آن نظر به فصل برداشت تغییر می‌کند.»
در همین حال، شیرمحمد حاتمی، سخن‌گوی وزارت زراعت، آبیاری و مالداری امارت اسلامی، می‌گوید که بیش از ۱۵۰ سردخانه برای نگه‌داری میوه و سبزی در کشور فعال است که ظرفیت هر کدام بین هزار تا چهار هزار تُن برآورد می‌شود.
او می‌افزاید: «اکنون، بیش از ۱۵۰ سردخانه برای نگه‌داری میوه و سبزی در کشور وجود دارد که ظرفیت هر کدام از هزار تا چهار هزار تُن است. این سردخانه‌ها به نگه‌داری درست محصولات زراعتی در فصل برداشت، جلوگیری از ضایع‌شدن و حفظ کیفیت و ارزش آن‌ها کمک می‌کنند.»
حاتمی می‌گوید که وزارت زراعت، آبیاری و مالداری برای گسترش سردخانه‌ها در کشور، تسهیلات مالی و تخنیکی و زمینه‌ی دست‌رسی به زمین را برای کشاورزان، باغ‌داران و سرمایه‌گذاران در نظر گرفته است.
سردخانه‌ها از امکانات مهم پس از برداشت محصولات کشاورزی به شمار می‌روند و با فراهم‌کردن امکان نگه‌داری میوه و سبزی در شرایط مناسب، به کشاورزان کمک می‌کنند محصولات شان را در زمان مناسب‌تری به بازار عرضه کنند. نبود یا کم‌بود این امکانات، به ویژه در فصل برداشت که میزان عرضه محصولات افزایش می‌یابد، فروش به‌موقع و مناسب محصولات را برای کشاورزان دشوار کرده است.
