ترس از زمستان برای زنان روستایی تنها با کمبود مواد سوختی و سرمای استخوانسوز محدود نمیشود، این زنان میگویند که با آغاز زمستان، دسترسی به منابع غذایی و آب آشامیدنی سالم نیز به آنان دشوار است و به دلیل کاهش فعالیتهای کشاورزی و دامداری، درآمد خانوادههای شان نیز به شدت افت میکند.
پزشکان متخصص نسایی_ولادی در فاریاب، میگویند که بارداری پس از ۴۰سالگی به دلیل تغییرهای فیزیولوژیکی بدن زنان، نیازمند مراقبتهای تخصصی است. این دوره، چالشهای جسمی و روانی خود را به همراه دارد و بدون حمایتهای اجتماعی و پزشکی، میتواند فشار بسیاری بر زنان وارد کند.
ریاست زراعت، آبیاری و مالداری بدخشان، اعلام کرده که در همکاری با مؤسسهی «ریشهی جهانی برای زندگی»، ۱۹ سبزخانهی آموزشی را به ۲۰۰ خانوادهی زراعتپیشه در ولسوالیهای شهدا، جرم و بهارک این ولایت ایجاد کرده است. این سبزخانهها در چهارچوب پروژهی «باغچههای خانگی» ساخته شده و برای بهرهمندان، افزون بر توزیع تخم سبزیها، کود و ابزار کاری، آموزشهای نظری و عملی نیز ارائه شده است.
آگاهینداشتن شماری از زنان از حق پیشگیری از ولادتهای بیوقفه در کشور، سبب شده است که برخی از زنان در وضعیت نامناسب جسمی، روحی و اقتصادی قرار گیرند. این در حالی است که حقوقدانان و عالمان دین، میگویند که به خاطر وضعیت جسمی و روانی سالم، اسلام و قوانین به صورت غیرمستقیم دستور داده است که از ولادتهای بیوقفه پیشگیری صورت گیرد.
همزمان با روز جهانی غذا، شماری از زنان سرپرست در افغانستان میگویند که به دلیل بیکاری و ناداری، توان تأمین سه وعدهی غذایی روزانه برای خانوادههای خود را ندارند.
سمیه، ۵۵ساله و باشندهی کابل، سرپرست یک خانواده پنجنفره است. او، میگوید که در شبانهروز تنها یک وعده غذا میتواند برای خانوادهاش فراهم کند و آن هم نان سرد است. «توانایی خرید نان را ندارم و از نانواییها نان سرد شدهی شان را میگیرم تا یک وعدهی غذایی را برای خانوادهام تأمین کنم. ما فقط نان سرد و چای میخوریم، اصلا به غذایی مغذی دیگر دسترسی نداریم.»
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، اعلام کرد که دولت ایتالیا دو میلیون یورو برای پشتیبانی از بازگشتکنندگان و جوامع میزبان آسیبپذیر در افغانستان اختصاص داده است.
این نهاد ملل متحد، امروز (پنجشنبه، ۲۴ میزان) در بیانیهای نوشته که هدف از این کمک، تقویت همبستگی اجتماعی، ایجاد فرصتهای معیشتی و ترویج همزیستی مسالمتآمیز میان بازگشتکنندگان و ساکنان محلی در منطقههای بازگشت است.
همزمان با ۱۵ اکتبر، روز جهانی زنان روستایی، شماری از زنان و دختران در روستاهای افغانستان میگویند که دسترسی آنها به خدمات بهداشتی، آموزشی و فرصتهای مهارتآموزی بسیار محدود است.
با این که پزشکان متخصص تأکید میکنند تعیین جنسیت نوزاد از نظر علمی به ساختارهای ژنتیکی پدر وابسته است، یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۲۵ زن که تنها فرزند دختر دارند، نشان میدهد که این زنان به دلیل تولدهای پیدرپی دختر، با خشونتهای فیزیکی، کلامی، روانی و تبعیضهای اجتماعی روبهرو شده اند.
زینب، باشندهی کنر، ۱۰ سال میشود که «سزای عمل» پسر کاکایش را تحمل میکند. او، ۱۸ساله بود که پسر کاکایش در یک درگیری در روستای شان فردی را کشت و سپس هر دو خانواده با حضور میانجیگران تصمیم گرفتند که زینب را قربانی این رویداد کنند و «به بد» بدهند.
از ایجاد رستورانت کلبهی هوسانه هفت سال میگذرد و بانو حقانی، برای هر کارمندش روزانه ۳۵۰ افغانی دستمزد میدهد. بیشتر زنانی که در این رستورانت کار میکنند، نانآور خانوادههای شان اند. شبنم، یکی از این زنان، میگوید که با دستمزدش، هزینهی درمان همسر بیمارش را تأمین میکند.
همزمان با قطع اینترنت در افغانستان، شماری از زنان، میگویند که این مشکل سبب چالش جدیدی در برابر کار، آموزش و زندگی اجتماعی آنان شده است و ادامهی این روند نگرانی شدید را در میان زنان به وجود آورده است. سلاموطندار در این گزارش با ۱۰ زن گفتوگو کرده است که بستهشدن اینترنت این زنان را در بخشهای مختلف تجارت، آموزش و زندگی اجتماعی با بنبست کاری و یادگیری روبهرو کرده است.
پروینگل، باشندهی روستای «نوآباد» در بدخشان، میگوید که ۱۶ سال است با شوهرش در بخش کشاورزی فعالیت دارد. او در کنار کار کشتزار، از مواشی خانه نیز مراقبت میکند. شیر حیوانات را دوشیده، بخشی را برای مصرف خانواده نگه میدارد و باقی را به بازار عرضه میکند.
در حالی که اشتغال زنان به کار در دفترها و دیگر گونههای اشتغال به شدت کاهش یافته است؛ اما یافتههای سلاموطندار نشان میدهد که زنان در افغانستان در حال ایجاد یک اقتصاد غیررسمی موازی هستند؛ اقتصادی که در کوچهها، خانهها، گالریهای کوچک و حتا در فضای مجازی ریشه میگیرد و روزبهروز گستردهتر میشود.
شماری از پزشکان متخصص نسایی_ولادی در بادغیس، از گسترش آرام اما نگرانکنندهی ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) در میان زنان هشدار میدهند و میگویند که نبود آگاهی و دسترسینداشتن به واکسین این ویروس، زمینهساز افزایش موارد سرطان دهانهی رحم شده است.
شماری از زنان، در گفتوگو با سلاموطندار میگویند که آگاهی شان در بارهی حق مالکیت محدود است و به باور آنان، مردسالاری و رویههای نادرست فرهنگی، از عاملهایی اند که حق مالکیت زنان را گرفته است. این زنان، تأکید میکنند که وابستگی اقتصادی زنان به مردان خانواده و نبود اطلاعرسانی در بارهی حقوق زنان نیز، به گرفتهشدن حق مالکیت آنها تأثیرگذار است.
در کندز که به داشتن زمینهای حاصلخیز و باغهای سرسبز شهرت دارد، زنی با انرژی و ابتکار، مسیر متفاوتی در زندگی و کار خود خلق کرده است. فاطمه نظامی، یکی از بانوان کارآفرین در کندز، با نگرشی نوآورانه به کشاورزی و محصولات محلی، توانسته است هنر و تجربهی خانوادگی خود را به یک کسبوکار پایدار تبدیل کند.
