دفتر رسانههای مقام ولایت ننگرهار، اعلام کرده که شب گذشته در نتیجهی دو حملهی هواپیمای بیسرنشین بر یک خانهی مسکونی در ولسوالی شینوار این ولایت، چهار غیرنظامی زخمی شدند.
در خبرنامه آمده که این رویداد سه کودک و یک زن از اعضای یک خانواده زخمی شده اند.
بیست سال است که از جایگاه سنتی زن خانه، به جایگاهی با تعریف مردانه در افغانستان، یعنی سرپرست خانواده تغییر موقعیت داده و تنها تکیهگاه فرزندانش در روزهای خوب و بد زندگی بوده است. نسترن -نام مستعار- در این مدت از طریق گلدوزی و خیاطی، نانی سر سفره برده و سقفی روی سر فرزندانش ساخته است.
مقامهای امنیتی کاپیسا، میگویند که در نتیجهی یک دشمنی خانوادگی در ولسوالی تگاب، چهار تن کشته و یک زن زخمی شده است.
وزارت صحت عامهی امارت اسلامی با موسسه خیریهی قطر توافقنامهای را برای ساخت یک شفاخانه ۴۰۰ بستر برای مادران و کودکان در کندهار امضا کرد. کار ساخت این شفاخانه در دونیم سال تکمیل خواهد شد.
در هوای گرمی که بیاختیار عرق را از پیشانی آدمی جاری میکند، در یکی از جادههای شهر کابل با شگوفه آشنا میشوم؛ چادر سیاهی بر سر انداخته، در حالی که کودکش را در بغل دارد، دستش با فروتنی به سوی عابران دراز مانده است. مقابلش تنها چند سکهی پنج، دو و یکافغانیگی افتاده است. پسر شگوفه یک سال دارد، تحمل گرما برای او دشوار است و بریده بریده در آغوش مادر گریه میکند. مادر نیز خستگی از سروصورتش میبارد.
شماری از پزشکان متخصص نسایی_ولادی در کابل، میگویند که در هنگام بلوغ و با ایجاد تغییرات هورمونی قابل توجهی در بدن دختران به ویژه افزایش هورمون پروژسترون که نقش مهمی در تنظیم دورهی قاعدگی و آمادهسازی رحم برای بارداری دارد، در برخی موارد میتواند منجر بر رشد غیرطبیعی بافتهای رحم شود که به آن فیبروم رحم (تومور رحم) گفته میشود.
با چهارسالگی تحولات سیاسی در کشور و تأثیر آن بر وضعیت زنان، سلاموطندار سلسله گفتوگوهایی را با کارشناسان برای بررسی نقش حکومتها بر وضعیت زنان در ۵۰ سال پسین، انجام داده است. برآیند این گفتوگوها نشان میدهد که شرایط زندگی زنان در ۵۰ سال پسین همواره ناپایدار بوده است.
زندگی در شهرها در کنار برخی آسانیها، محدودیتها و چالشهایی نیز دارد که فعالیتها و امور روزمرهی شهروندان را کمی دشوار و فشارهای روانی روزانهی آنها را بیشتر میکند. به باور روانشناسان، برای رهایی یا مقابله با این فشارها و خستگیهای ذهنی، نیاز است که خانوادهها برای تفریح وقت بگذارند.
سارا، میگوید که عطش اطلاعرسانی را هنوز با خود دارد، اما زندگی او را به مسیری کشانده که در آن دستانش جای نوشتن خبر و گزارش، باید شمع بسازد. «نسبت به علاقهای که به کار خبرنگاری داشتم، وارد این دنیا شدم؛ درآمدم از راه کار خبرنگاری بود، بعدا نسبت به مشکلات نشد که ادامه بدهم.»
نمایشگاه سهروزهی تولیدات داخلی و صنایع دستی به هدف رشد تولیدات داخلی و انعکاس ظرفیتهای محلی و ملی در غور برگزار شد.
در این نمایشگاه صنایع دستی مانند قالین، لباسهای دوستدوزی، دستکش، جوراب و دیگر تولیدات داخلی برای سه روز به نمایش گذاشته شده است.
با این که ناباروری از نگرانیهای جدی برای بسیاری از زنان در تخار است؛ اما آگاهینداشتن، فشارهای خانوادگی و باورهای سنتی، سبب شده است که شماری از زنان نزد پزشک مراجعه نکنند و در عوض، به روشهای نادرست و غیرعلمی مانند گرفتن ناف، استفادهی داروهای گیاهی و دیگر راهها برای بارورشدن رو بیاورند؛ روشهایی که نه تنها مؤثر نیستند، بل در بسیاری موارد سبب آسیبهای جسمی و روانی نیز شده است.
برنامهی اسکان بشر سازمان ملل متحد، گفته که سکونتگاههای غیررسمی زندگی را برای شهروندان افغانستان به ویژه زنان و دختران دشوار کرده است.
این نهاد ملل متحد، امروز (دوشنبه، ۲۰ اسد)، در اکس نوشته که زنان و دختران در سکونتگاههای غیررسمی با کمبود دسترسی به خدمات زندگی روبهرو اند.
کنر، از جمله ولایتهایی است که دارای درههای سرسبز و کوههای زیبا است؛ کوههایی که بسیاری از خانوادهها به پرورش دام در آن دل بسته اند. در کنار مردان، شمار بسیاری از زنان در این ولایت، نیز در بخش دامداری فعالیت دارند. آنان با مردان خانواده، پرورش دام، نگهداری مرغها، باغداری و زراعت را پیش میبرند و در تأمین اقتصاد خانوادگی نقش چشمگیری ایفا میکنند.
با تعلیق قوانین جزایی و حذف قانون منع خشونت در برابر زنان، شماری از حقوقدانان میگویند که نهادهای عدلی و قضایی حکومت سرپرست، بر بنیاد فقه حنفی و تعزیرات شرعی با پروندههای خشونت خانوادگی برخورد میکنند؛ رویکردی که به باور آنان، جای خالی قانون را تا اندازهای پر کرده است.
نتیجهی نظرسنجی سلاموطندار نشان میدهد که ۹۱ درصد از زنان شرکتکننده در ۲۹ ولایت کشور، توانایی تأمین کامل نیازهای اساسی خود و خانوادههای شان را ندارند. از این میان، ۶۵.۱ درصد تنها بخشی از نیازهای اساسی را تأمین میکنند و ۲۶.۵ درصد به طور کامل از این توانایی محروم اند.
یافتههای نظرسنجی نشان میدهد که نزدیک به ۷۵درصد شرکتکنندگان (۷۲۲ تن) اظهار کرده اند که توانایی خرید شان در یک تا بیش از سه سال گذشته کاهش یافته است. این نشان میدهد که بحران اقتصادی طی سالهای پسین به طور پیوسته بر قدرت خرید خانوادهها اثر منفی گذاشته است. از سوی دیگر، ۲۴.۹درصد پاسخدهندگان گفته که از آغاز توانایی خرید محدودی داشته و هیچ گاه قادر به تأمین کامل نیازهای خود نبوده اند.
