همزمان با قطع اینترنت در افغانستان، شماری از زنان، میگویند که این مشکل سبب چالش جدیدی در برابر کار، آموزش و زندگی اجتماعی آنان شده است و ادامهی این روند نگرانی شدید را در میان زنان به وجود آورده است. سلاموطندار در این گزارش با ۱۰ زن گفتوگو کرده است که بستهشدن اینترنت این زنان را در بخشهای مختلف تجارت، آموزش و زندگی اجتماعی با بنبست کاری و یادگیری روبهرو کرده است.
پروینگل، باشندهی روستای «نوآباد» در بدخشان، میگوید که ۱۶ سال است با شوهرش در بخش کشاورزی فعالیت دارد. او در کنار کار کشتزار، از مواشی خانه نیز مراقبت میکند. شیر حیوانات را دوشیده، بخشی را برای مصرف خانواده نگه میدارد و باقی را به بازار عرضه میکند.
در حالی که اشتغال زنان به کار در دفترها و دیگر گونههای اشتغال به شدت کاهش یافته است؛ اما یافتههای سلاموطندار نشان میدهد که زنان در افغانستان در حال ایجاد یک اقتصاد غیررسمی موازی هستند؛ اقتصادی که در کوچهها، خانهها، گالریهای کوچک و حتا در فضای مجازی ریشه میگیرد و روزبهروز گستردهتر میشود.
شماری از پزشکان متخصص نسایی_ولادی در بادغیس، از گسترش آرام اما نگرانکنندهی ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) در میان زنان هشدار میدهند و میگویند که نبود آگاهی و دسترسینداشتن به واکسین این ویروس، زمینهساز افزایش موارد سرطان دهانهی رحم شده است.
شماری از زنان، در گفتوگو با سلاموطندار میگویند که آگاهی شان در بارهی حق مالکیت محدود است و به باور آنان، مردسالاری و رویههای نادرست فرهنگی، از عاملهایی اند که حق مالکیت زنان را گرفته است. این زنان، تأکید میکنند که وابستگی اقتصادی زنان به مردان خانواده و نبود اطلاعرسانی در بارهی حقوق زنان نیز، به گرفتهشدن حق مالکیت آنها تأثیرگذار است.
در کندز که به داشتن زمینهای حاصلخیز و باغهای سرسبز شهرت دارد، زنی با انرژی و ابتکار، مسیر متفاوتی در زندگی و کار خود خلق کرده است. فاطمه نظامی، یکی از بانوان کارآفرین در کندز، با نگرشی نوآورانه به کشاورزی و محصولات محلی، توانسته است هنر و تجربهی خانوادگی خود را به یک کسبوکار پایدار تبدیل کند.
سلاموطندار برای بررسی وضعیت زنان شاغل در محیط کار، گزارشی را از گفتوگو با ۲۴ زن در ولایتهای مختلف افغانستان تهیه کرده است. از میان این زنان، ۱۶ تن گفته که به دلیل نابرابری زبان و جنسیت، مورد تبعیض قرار گرفته؛ در حالی که هشت زن تجربهی تبعیض را در محیط کاری شان نداشته اند.
شماری از پزشکان در کنر، میگویند که استفادهی زیاد از موبایل در دوران بارداری، سلامت مادر و جنین را با خطر روبهرو میکند. آنها، هشدار میدهند که این کار میتواند سبب بیخوابی، پایینآمدن فشار خون و دردهای عضلانی در مادر شود. پلوشه، پزشکی که در شفاخانهی ولایتی کنر در شهر اسعدآباد، مرکز این ولایت وظیفه دارد، میگوید که استفادهی بیش از اندازه از موبایل در دوران بارداری، رشد جنین و سلولهای او را آسیب میزند و این مسئله تأثیرهای منفی بر سلامت مادر و جنین دارد.
مادهی دوم قانون بیمهی افغانستان، میگوید بیمه قراردادی میان بیمهکننده و بیمهشونده است که بر بنیاد آن، بیمهکننده در برابر دریافت حق بیمهی معین، جبران خسارت طرف مقابل را برعهده میگیرد و این قانون حوزههای مختلفی چون بیمهی کارمندان، دانشآموزان و دانشجویان، بیمهی هوانوردی، بیمهی جامع وسایط، بیمهی سفر، بیمهی حریق، بیمهی صحت و دیگر گونههای بیمه را شامل میشود.
ریاست زراعت، آبیاری و مالداری بدخشان، با توزیع مرغهای تخمگذار میان زنان روستانشین تلاش کرده است زمینهای برای خودکفایی و بهبود اقتصادی خانوادهها فراهم کند؛ برنامهای که با همکاری مؤسسهها عملی میشود و هدف آن ایجاد فرصتهای درآمدزایی پایدار در مناطق محروم عنوان شده است.
بیاختیاری ادرار، بیماری شایع و آزاردهندهای است که بسیاری از زنان پس از زایمان به آن مبتلا میشوند. به گفتهی شماری از پزشکان، این عارضه از مشکلات جدی سلامت زنان در دوران پس از زایمان به شمار میرود. عاملهایی مانند زایمانهای مکرر، وزن بالای نوزاد، بارداری دوقلو یا چندقلویی و افزایش سن مادر، از جمله دلیلهای اصلی بروز آن عنوان شده است.
سلاموطندار برای بررسی عاملهای خودکشی و راهکارهای پیشگیری از افزایش آن در میان زنان، این گزارش را تهیه کرده است. در این راستا با هفت خانوادهای گفتوگو شده است که تجربهی خودکشی یکی از اعضای زن خانواده را داشته اند. یافتههای این گزارش، نشان میدهد که ازدواج اجباری، بستهشدن مکتبها، ناداری و فشارهای خانوادگی، دختران را به مرز ناامیدی کشانده و سبب شده است که آنان به زندگی شان نقطهی پایان بگذارند.
جهیزیه، یکی از سنتهای ریشهدار در فرهنگ افغانستان که همچنان سایهی سنگین بر زندگی دختران و خانوادههای آنان دارد. به گفتهی آنان، هرچند این رسم در ظاهر نشانهی آمادگی برای آغاز زندگی مشترک است؛ اما در عمل به چالش مالی و خانوادگی بزرگی برای آنان بدل شده است. آنها، میگویند که تهیهی جهیزیه افزون بر فشار اقتصادی و قرضدارشدن، پیامدهای روانی برای آنان به همراه داشته و در برخی موارد به اختلافهای خانوادگی نیز دامن زده است.
در لغمان، جایی که دسترسی به آموزش رسمی برای بسیاری از زنان محدود است، رادیو و تلویزیون توانسته اند به عنوان دو ابزار مهم آموزشی و آگاهیدهی، نقش چشمگیری ایفا کنند. این رسانهها، نه تنها به زنان امکان میدهند تا در جریان معلومات دینی، صحی، تربیتی و حقوقی قرار گیرند، بل سبب تغییر دیدگاه و تقویت نقش آنها در خانواده و جامعه نیز شده اند.
شماری از زنان زراعتپیشه و سبزیکار در فاریاب، از نبود آب کافی و دسترسینداشتن به کود کیمیایی شکایت دارند. آنان، میگویند که گرمای شدید، کمآبی و کاهش کمکهای زراعتی از سوی دولت و نهادهای حمایتی، فعالیتهای زراعتی آنان را با چالشهای جدی روبهرو کرده است. این زنان، تأکید میکنند که در نبود حمایتهای لازم، بخش عمدهای از حاصلات شان از بین میرود و انگیزه برای ادامهی زراعت کاهش مییابد.
شماری از زنان در فاریاب که برای نخستین بار تجربهی بارداری را سپری میکنند، از نبود حمایتهای خانوادگی، دسترسینداشتن به خدمات بهداشتی و کمبود تغذیهی مناسب، شکایت دارند. آنها، میگویند که نبود آگاهی، خدمات درمانی و امکانات غذایی کافی، سبب شده است تا این مرحلهی حساس زندگی را با دشواریهای فراوانی سپری کنند.
