وزارت اطلاعاتوفرهنگ امارت اسلامی، میگوید که ناظره رشیدی، خبرنگار محلی در کندز، به دلیل فعالیتهای رسانهای بازداشت نشده است.
این وزارت استفادهی سوء از عنوان خبرنگاری و برخی مسائل دیگر را از جمله دلیلهای بازداشت این خبرنگار عنوان کرده و گفته که پروندهی رشیدی به نهادهای عدلی و قضایی سپرده شده است.
شماری از حقوقدانان، میگویند که آگاهینداشتن برخی از زنان دارای معلولیت از حقوق و قوانین مربوطهی شان، سبب شده است آنان از امتیازهای این حقوق بیبهره بمانند. به گفتهی آنان، با وجود تأکید در قانون بر برابری افراد دارای معلولیت و ممنوعیت هر گونه تبعیض، این قشر به ویژه زنان با چالشهای جدی روبهرو است.
در شهر پلعلم، مرکز لوگر و شماری از ولسوالیهای این ولایت، دهها زن به هدف بهبود وضعیت اقتصادی خود و خانوادههای شان به کار گلدوزی و مورهبافی روی آورده اند.
این زنان میگویند که صنایع دستی هنوز هم بخش مهم و سنتی از فرهنگ زنان در لوگر به شمار میرود و کار در این بخش میتواند به اقتصاد خانوادهها کمک کند.
شناسنامه، سندی است که وجود قانونی افراد را در یک کشور اثبات میکند؛ اما در افغانستان شماری از زنان از این سند و در نتیجه از هویت رسمی شان محروم اند. گفتوگوهای سلاموطندار با ۲۰ زنی که شناسنامه ندارند، نشان میدهد که این زنان نمیتوانند درس بخوانند، کار کنند، سیمکارت بگیرند یا حتا کمکهای انساندوستانه دریافت کنند. پنج تن این زنان، گفته که هنگام مراجعه به نهادهای امدادرسان برای دریافت کمک، به دلیل نداشتن شناسنامه از کمکها محروم شده اند.
نتیجهی گفتوگوی سلاموطندار از گفتوگو با ۱۵ زن بیوه در هشت ولایت افغانستان، نشان میدهد که ازدواج دوم این زنان، نه تصمیم آزادانه، بل نتیجهی فشار سنتها، چالشهای اقتصادی و ترس از قضاوت جامعه است؛ زنانی که پس از ازدستدادن همسر خود، نه تنها بار زندگی، بل فشارهای سنگین اجتماعی را برای ازدواج مجدد نیز به دوش میکشند.
سنتیبودن جامعهی افغانستان به طور نانوشته بیشتر مانع فعالیت علمی زنان در امور دینی میشود؛ در حالی که در شریعت اسلامی این حق برای زنان ثابت شده است. شماری از عالمان دین، میگویند که در شریعت اسلامی، حق تفسیر و تحقیق متنهای دینی برای زنان به رسمیت شناخته شده است. به گفتهی آنان، در زمان پیامبر اسلام، حدود ۵۱ تن از زنان صحابیه در حوزههای آموزش و فعالیتهای دینی نقش داشتند.
کمیتهی بینالمللی صلیب سرخ، اعلام کرده که در ۲۰۲۵ میلادی حدود ۲۲.۹ میلیون تن در افغانستان به کمکهای انساندوستانه نیاز دارند. این نهاد، افزوده که دههها درگیری، مشکلهای اقتصادی، تغییرهای آبوهوایی و بازگشت مهاجران را از عاملهای اصلی تشدید بحران انسانی در افغانستان عنوان کرده است.
برنامهی اسکان بشر سازمان ملل متحد، گفته که بهبود دسترسی به مراقبتهای بهداشتی کاربردی در افغانستان، کلید کاهش مرگومیر زنان و کودکان است.
این نهاد ملل متحد، امروز (سهشنبه، ۲ جدی/۲۳ دسمبر) در اکس نوشته که هیچ مادر و کودکی نباید در اثر بیماریهای قابل پیشگیری یا درمان بمیرد.
نورجلال جلالی، وزیر صحت عامهی امارت اسلامی، در جریان سفرش به هند، در گفتوگویی با یک رسانهی هندی، گفته که ارائهی خدماتی بهداشتی بدون حضور کارکنان زن در مرکزهای درمانی ناممکن است.
حلیمهی ۳۰ساله، باشندهی تخار، میگوید زمانی که به ازدواج داده شد، ۱۲ساله بود؛ سنی که طبق قانون کودک محسوب میشود و توان تصمیمگیری مستقل را ندارد؛ ازدواجی که به گفتهی خودش، از همان آغاز با خشونت و اجبار همراه بوده است.
گفتوگوی سلاموطندار با اتاق تجارت و صنایع زنان در افغانستان، نشان میدهد که این نهاد برنامهی جامع و نظرسنجی همهشمول برای شناسایی زنان صنعتکار و تجارتپیشه روی دست ندارد؛ اما در عوض کارزارهای مقطعی برای آگاهیدهی ارائه میکند؛ کارزارهایی که زنان گفتوگوشده در این گزارش از آن بی خبر اند.
بخش افغانستان برنامهی توسعهای سازمان ملل متحد، اعلام کرده که از بیش از ۸۹ هزار تجارت کوچک در افغانستان پشتیبانی کرده است.
این نهاد، امروز (یکشنبه، ۳۰ قوس/ ۲۱ دسمبر) در اکس نوشته که از ۸۹ هزار تجارت کوچک، ۹۱ درصد آن از سوی زنان رهبری میشود.
سلاموطندار در نتیجهی نظرسنجی میدانی ۱۰۶۱ خانوادهی آسیبدیدهی زمینلرزه در کنر، وضعیت زنان و کودکان را پس از این زمینلرزه بررسی کرده است؛ اقشاری که به دلیل محدودیتهای جنسیتی، وابستگی اقتصادی و مانعهای فرهنگی، بیش از همه آسیب دیده و با چالشهایی روبهرو اند. یافتههای نظرسنجی، نشان میدهد که زنان پس از زمینلرزه در کنر بیشترین آسیب را در بخش سلامت جسمی و روانی، تغذیه و مراقبتهای بارداری و زایمان متحمل شده اند.
این نظرسنجی توسط مؤسسهی رسانهای سلام افغانستان (رادیو سلاموطندار) روی ۱۰۶۱ خانوادهی آسیبدیده در ولسوالی سوکی کنر انجام شد. پاسخدهندگان، بیشتر مردان (۹۹.۵ درصد) با سطح سواد پایین (۶۱.۳ درصد بیسواد) و مشاغل کشاورزی-دامداری (۳۲.۶ درصد) بودند. یافتههای نظرسنجی، نشان میدهد که ۱۳.۲ درصد خانوادهها دستکم یک کشته داشتند؛ در حالی که ۴۲.۹ درصد خانوادهها زخمی داشتند که از این میان، ۲۵.۵ درصد زخمی شدید بودند. عمدهترین علت مرگ، قرارگرفتن زیر آوار و سقوط از ارتفاع بوده است. بحران جابهجایی نیز وسیع است؛ به طوری که ۹۲.۴ درصد از خانوادهها مجبور به ترک خانه شدند که از این شمار ۶۷.۱ درصد به صورت موقت و ۲۵.۳ درصد به صورت دائم آواره شدند.
سازمان بینالمللی کار، اعلام کرده که در دسمبر سال روان در ننگرهار و لغمان، ۱۱۸ زن و مرد صاحب مشاغل خرد، کوچک و متوسط را در زمینهی ایمنی محل کار، کمکهای اولیه اضطراری، واکنش در شرایط اضطراری و سلامت کارگران آموزش داده است.
نمایشگاه دوروزهی صنایع دستی زیر نام «شین لاری» امروز (یکشنبه، ۲۳ قوس) از سوی اتاق تجارت و صنایع زنان در کابل گشایش یافت.
