برنامهی جهانی غذای سازمان ملل متحد، به تازگی هشدار داده است که اگر این برنامه بودجهی مورد نیاز را به دست نیاورد، ماه آیندهی میلادی فعالیت خود در افغانستان را به گونهی کامل متوقف و این کشور را ترک میکند.
شماری از فعالان سیاسی-مدنی که در این نشست حضور داشتند، نیز از کشورهای دخیل در جنگهای چهار دههی اخیر در افغانستان به ویژه از امریکا و همپیمانانش خواستار پرداخت غرامت جنگی برای قربانیان جنگهای دو دههی اخیر شده اند.
همین گونه، میرحمزه، دیگر باشندهی منطقهی «چمن ببرک» در ناحیهی چهارم شهر کابل، میگوید که کمکهای انساندوستانه نه تنها سبب بهبود اوضاع اقتصادیاش نشده؛ بل نیازمندی او را به این کمکها افزایش داده است.
سرفراز بوگتی، وزیر امور داخلهی موقت پاکستان، روز گذشته در یک نشست خبری در اسلامآباد، گفته که حکومت این کشور تصمیم گرفته است در شهرهای مختلف، اقدامهای جدی در برابر مهاجران غیرقانونی، انجام بدهد. او افزوده است: «ما یک پالیسی ساختهایم که مهاجرانی که به گونهی غیرقانونی در این کشور زندگی میکنند را به کشور شان برگردانیم. ما همچنان در حال، تعیین جایزه برای [دریافت اطلاعات] در بارهی مهاجران غیرقانونی هستیم.»
شبانه، باشندهی مکروریان شهر کابل که او نیز در دورهی جمهوری در یکی از نهادهای خارجی کار میکرد، میگوید: «کودکانم دیگر نتوانستند غذایی را داشته باشند که در گذشته میخوردند. پوشاک شان تغییر کرد. این هر روز مرا رنج میدهد و هر روز مرگ تدریجی را تجربه میکنم.»
بررسیهای سلاموطندار از گفتوگو با ۲۳ زن تجارتپیشه و صنعتکار در ولایتهای کابل، غور، هرات و سمنگان، نشان میدهد که بازار کسبوکار ۱۷ تن از این زنان با رکود روبهرو شده است یا در آستانهی رکود قرار دارد.
برنامهی جهانی غذا، با پخش اعلامیهای اعلام کرده که به دلیل کمبود شدید بودجه، این برنامه در ماه جاری میلادی دو میلیون نیازمند دیگر در افغانستان را نیز از فهرست کمکرسانیاش کم کرده است.
عبدالسلام حنفی، معاون اداری ریاستالوزرا، در مراسم پایانی روند حسابدهی دولت به ملت، گفته که امارت اسلامی به آزادی بیان متعهد است.
نبیلا ملکزاده، یکی از این دختران که دوازده سال مکتب را با نمرههای عالی و اولنمرهبودن سپری کرده است و رؤیای پزشکشدن را در سر میپروراند؛ میگوید که در اوج آمادگی برای اشتراک در کانکور امسال، از شرکت در آزمون محروم شد.
بخش افغانستان برنامهی جهانی غذای سازمان ملل متحد، به تازگی گفته است که بیشتر دانشآموزان کودک در افغانستان به دلیل فقر و بحران اقتصادی، با شکم گرسنه به مکتب میروند.
مسئولان در وزارت اقتصاد، میگویند که کمکهای سازمانهای امدادرسان خارجی، امسال در مقایسه با سال گذشته کاهش یافته است.
بررسیهای سلاموطندار از گفتوگو با ۲۲ کودک کار دختر، نشان میدهد که این دختران به دلیل مشکلات اقتصادی و نداشتن سرپرست، مجبور شده اند در جادههای پایتخت به کارهای شاق و دستفروشی رو بیاورند.
یافتههای سلاموطندار از سروی ۳۲۶ زن در ۲۷ ولایت نشان میدهد که ۷۷ درصد این زنان با گونههای مختلف خشونت روبهرو اند. به رویت این سروی، از هر چهار زن اشتراککننده در سروی، سه زن با خشونت روبهرو اند.
ساعت از ۱۲:۰۰ گذشته است و گرمای آفتاب آدمی را اذیت میکند. در جادهی شفاخانهی ملکی شهر پلخمری، مرکز بغلان، کودکان سرگرم کار اند و ناگهان، کودکی که ۱۱-۱۲ ساله مینماید، صدا میزند که «آیسکریم پیمان بگیرید، پیمان!». او خودش را رضوان معرفی میکند و میگوید که برای تأمین نیازهای خانوادهی هفتنفرهاش، ناچار شده است به جاده بیاید و آیسکریم بفروشد. رضوان، میگوید: «روز ۱۰۰ تا ۱۵۰ افغانی کار میکنم، درس نمیخوانم؛ چون در غم خانه هستم.»
فرماندهی امنیهی کابل، کشتهشدن «حورا سادات»، یوتیوبر افغان در حوزهی هجدهم امنیتی شهر کابل را تأیید کرد.
یافتههای سروی مؤسسهی رسانهای سلام افغانستان (رادیو سلاموطندار) از بررسی مصاحبههای 326 زن در 27 ولایت، نشان میدهد که 250 تن از این زنان که 77 درصد جامعهی آماری این سروی را تشکیل میدهد، با خشونت روبهرو بوده اند.
