شماری از باشندگان ولسوالی نهرسراج هلمند، میگویند که به دلیل نبود مکتب و مدرسههای دینی در این ولسوالی، کودکان شان در مسجدها تنها آموزشهای دینی را فرا میگیرند. آنها میافزایند که فرزندان شان به آموزشهای دیگر دسترسی ندارند.
همزمان با پخش گزارش صندوق پشتیبانی از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) در بارهی حضور مهاجران افغان در کشورهای همسایه، شماری از این مهاجران که در دو سال پسین به این کشورها رفته اند، با شکایت از وضعیت بد زندگی شان، میگویند که حتا ابتداییترین حقوق شان نقض شده است.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی، کشتهشدن ۳۰ کارمند انساندوستانهی سازمان ملل متحد در افغانستان را رد کرده است. سخنگوی امارت اسلامی، این موضوع را امروز (یکشنبه، ۲۹ اسد)، در واکنش به گفتههای روز گذشتهی دانیل اندرس، همآهنگکنندهی کمکهای انساندوستانهی سازمان ملل متحد در افغانستان، ابراز کرده است.
صندوق پشتیبانی از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف)، وضعیت زنان را در افغانستان «غمانگیز و نگرانکننده» خوانده است.
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۲۴ زن آرایشگر نشان میدهد که پس از بستهشدن آرایشگاههای زنانه، شماری از زنان آرایشگر در صدد مهاجرت از کشور بر آمده اند.
سال دوم حاکمیت امارت اسلامی نیز در ادامهی سال نخست آن، برای زنان پر از دستورهای محدودکنندهی حقوق اجتماعی شان بود؛ حقوقی که بیشتر از دو دهه با آن زندگی کرده و آن را ازدستندادنی میپنداشتند. در سالی که گذشت، زنان و دختران حق تحصیل، کار در سازمانهای بینالمللی، حق تفریح، ورزش و شمارd دیگر از حقوق شان را از دست دادند.
پانزدهم آگست 2021 که برابر است با 24 اسد 1400، روز «عقبگرد» سیاسی در تاریخ معاصر افغانستان است که حاکمیت جمهوری پس از دو دهه با فرار محمداشرف غنی، به پایان رسید و حکومت کنونی بار دیگر قدرت را در افغانستان به دست گرفت.
به بهانهی دوسالگی حکومت امارت اسلامی، در این نوشته قرار است بر تأثیر هنجارهای بینالمللی بر انزوای جهانی آن تمرکز کنیم. حکومت سرپرست با رد خواستها و هنجارهای جهانی که از سوی قدرتهای بینالمللی به آن تأکید میشد، در یک انزوای سیاسی جهانی خودخواسته فرو رفته است و هیچ واحد سیاسی در منطقه و جهان، آماده نشده است تا با این حکومت رابطهی رسمی و قانونی برقرار کند و این امر، باعث شده است که پس از دو سال حکمرانی بر جغرافیای سیاسی افغانستان، امارت اسلامی به عنوان یک دولت منزوی ظهور کند و حتا هیچ کشور اسلامی آن را به رسمیت نشناسد.
در جریان چند روز پسین، بازداشت خبرنگاران از سوی نیروهای امنیتی در ولایتهای مختلف، سبب نگرانی نهادهای پشتیبان رسانهها شده است.
نیروهای امنیتی در کندز، «حسیب حساس»، خبرنگار محلی سلاموطندار را در این ولایت، بازداشت کرده اند.
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۷۴ زن بیوه در ۲۲ ولایت نشان میدهد که ۵۵ درصد از این زنان در نتیجهی جنگ و ناامنی و ۴۵ درصد دیگر در نتیجهی رویدادهای طبیعی و بیماری، شوهران خود را از دست داده اند.
دفتر همآهنگکنندهی کمکهای انساندوستانهی سازمان ملل متحد (اوچا)، اعلام کرده است که حدود ۱۶۶ هزار و ۲۲۰ کودک افغان که ۵۲ درصد شان دختران اند، به دلیل کمبود بودجه از آموزش محروم خواهند شد. اوچا، گفته است که تا اکتبر ۲۰۲۳، بیش از شش هزار صنف محلی در افغانستان بسته خواهند شد.
شماری از کودکان در غور که به دلیل ناداری ناچار شده اند به جای فراگرفتن آموزش، به انجام کارهای شاق رو بیاورند، خواهان فراهمشدن زمینهی آموزش از سوی حکومت سرپرست و نهادهای امدادرسان اند.
بازگشایی مکتبها به روی دختران بالاتر از صنف ششم و پایاندادن به محرومیت میلیونها دختر در افغانستان از آموزش، خواست عمدهی شهروندان از حکومت امارت اسلامی است؛ حکومتی که هماکنون دروازههای نهادهای آموزشی را برخلاف خواست مردم افغانستان و جهان، به روی دختران بالاتر از صنف ششم بسته نگه داشته است.
رسانههای پاکستانی، گزارش داده اند که پلیس این کشور، هشت شهروند افغانستان را از بخشهای مختلف شهر کراچی از جمله مستعمرهی ماچار، میدانالآصف و مناطق همجوار آن، بازداشت کرده است.
بر اساس گزارشها، حکومت ایران به تازگی در شهرهای شیراز، کرمانشاه، بوشهر، مشهد، کاشان و اصفهان این کشور، بر مهاجران قانونی و غیرقانونی افغان محدودیتهای شغلی وضع و با اخراج مهاجران افغان، فشارها بر آنان را تشدید کرده است.
