شماری از باشندگان ولسوالی‌های وردوج، زیباک، اشکاشم، واخان، شغنان و ولسوالی‌های پنج‌گانه‌ی درواز بدخشان، می‌گویند که خرابی راه‌های ارتباطی این ولسوالی‌ها با شهر فیض‌آباد، مرکز بدخشان، آن‌ها را در رفتوآمد با مشکل روبه‌رو کرده است.
سیدطاهر، باشنده‌ی وردوج، می‌گوید که به دلیل خرابی راه این ولسوالی هزینه‌ی رفتن به فیض‌آباد از ۲۰۰ به ۴۰۰ افغانی افزایش یافته است. او می‌افزاید: «سرک بسیار خراب است؛ به خاطر حل مشکلات خود به ولسوالی بهارک می‌رویم ناوقت میرسیم؛ راهی که در ۲۰ دقیقه است یا نیم ساعت، ما در یک ساعت میرسیم.»
عنایت‌الله، باشنده‌ی اشکاشم نیز، می‌گوید که خرابی راه انتقال بیماران و مواد خوراکی را دشوار کرده است. «مسیرهایی که ما از ولسوالی اشکاشم تا بهارک می‌رویم، این مسیرهای پرخم‌وپیچ است که چند سال پیش قیرریزی شده بود، ولی به علت رفتوآمد موترهای باربری خراب شده است.»
همین گونه، جمال‌شاه، باشنده‌ی ولسوالی‌های پنج‌گانه‌ی درواز بدخشان، می‌گوید: «سرک ما خیلی خراب است، مریض را نمی‌توانیم به‌زودی به شفاخانه یا به مرکز ولایت انتقال بدهیم؛ یک بار در این سرک سروی شد؛ اما کارهایش پیش نرفت.»
در سوی دیگر، شماری از رانندگان که در مسیر ولسوالی‌های بدخشان تا مرکز این ولایت کار می‌کنند، می‌گویند که به دلیل خرابی راه‌ها بخشی از درآمد شان صرف ترمیم موترهای شان می‌شود.
شاه‌دین‌محمد، یکی از رانندگان در بدخشان، می‌گوید که خرابی راه‌ها انتقال مسافران را برایش دشوار کرده است. «ما با مشکلات جدی راه مواجه هستیم؛ کرایه‌هایی که ما از مسافر می‌گیریم تنها پول برای جور‌کردن موتر می‌شود و چیزی برای ما نمی‌ماند.»
این باشندگان بدخشان از امارت اسلامی می‌خواهند که راه‌های ارتباطی ولسوالی‌های این ولایت با فیض‌آباد را بسازد.
با این همه، مسئولان در ریاست فواید عامه‌ی بدخشان، به باشندگان این ولایت اطمینان می‌دهند که مشکل راه‌های ارتباطی ولسوالی‌های این ولایت حل خواهد شد. عبدالباسط، مهندس مراقبت از پروژه‌های ریاست فواید عامه‌ی بدخشان، می‌گوید: «مشکلات سرک را با مقام‌های امارت اسلامی در میان گذاشته است و توقع ما این است که مسئولان بدخشان و مقام‌های عالی‌رتبه این موضوع را جدی دنبال کنند.»
بدخشان، از ولایت‌های دور‌دست افغانستان است که در شمال‌شرق این کشور موقعیت دارد و بیشتر مسیرهای ولسوالی‌های این ولایت به بازسازی نیاز دارد.
