به دنبال آسیب‌پذیری سکتور کشاورزی افغانستان از تغییرهای آب‌وهوایی، مسئولان در وزارت زراعت، آبیاری و مالداری امارت اسلامی، می‌گوید که در سال روان خورشدی در بیش از چهار میلیون هکتار زمین چیزی کاشت نشده است.
شیرمحمد حاتمی، سخن‌گوی وزارت زراعت، آبیاری و مالداری، می‌گوید که تغییرهای آب‌وهوایی و محدودیت دست‌رسی کشاورزان به امکانات کشاورزی، از مهم‌ترین عامل‌های بایرماندن زمین‌های کشاورزی است. او می‌افزاید: «در افغانستان حدود ۷.۵۳ میلیون هکتار زمین زراعتی قابل کاشت وجود دارد که بر اساس ارقام ۱۴۰۵، حدود سه میلیون هکتار آن زیر کشت قرار گرفته است؛ کم‌بود آب، خشک‌سالی، تغییرهای اقلیمی، مشکلات مالی کشاورزان و دست‌رسی محدود آن‌ها به امکانات و تجهیزات زراعتی، از عوامل کاشتنشدن زمین‌های باقی‌مانده است.»
به گفته‌ی سخن‌گوی وزارت زراعت، امارت اسلامی برای افزایش کاشت، رشد تولیدات داخلی، توسعه‌ی سیستم‌های آبیاری و پشتیبانی از کشاورزان، روی طرح واگذاری زمین‌های امارتی برای کاشت به کشاورزان و سرمایه‌گذاران، کار می‌کند.
در سوی دیگر، شماری از کشاورزان در ولایت‌های گوناگون، می‌گویند که به دلیل تغییرهای آب‌وهوایی و دست‌رسی‌نداشتن به امکانات کشاورزی، در سال روان در زمین‌های زراعتی شان چیزی نکاشته اند.
شعیب، باشنده‌ی کندز که سال‌های گذشته بخشی از نیازهای زندگی‌اش را از راه کشاورزی تأمین می‌کرد، می‌گوید در سال روان سرازیرشدن سیلاب‌ها و نبود بذرهای اصلاح‌شده او را از کشاورزی محروم کرده است. به گفته‌ی شعیب، «امسال در زمین کاشت نکردم؛ زیرا در اثر سیلاب آسیب دیده بود و تخم‌های مناسب برای کاشت نداشتم، به همین دلیل نتوانستیم کاشت کنیم؛ ما به تخم‌های اصلاح‌شده، به ویژه تخم گندم و جو، نیاز داریم تا بتوانیم در سال‌های آینده زمین‌های خود را کاشت کنیم.»
محمدداوود، باشنده‌ی بدخشان نیز، می‌گویند که به دلیل دست‌رسی‌نداشتن به امکانات کشاورزی در بخشی از زمین‌هایش چیزی نکاشته است. «ما زمین‌های خود را به دلیل خشک‌سالی و کم‌بود امکانات زراعتی به خوبی کاشت کرده نمی‌توانیم؛ ما به ماشین‌آلات زراعتی، تخم‌های اصلاح‌شده، کود و داروهایی که برای زمین‌ها پاشیده می‌شود، نیاز داریم.»
همین گونه، عصمت‌الله، کشاورزی در غور که از تغییرهای آب‌وهوایی آسیب دیده، می‌گوید: «بارندگی کم شده و ما زمین‌های خود را کاشت نکرده‌ایم؛ از دولت می‌خواهیم که با کشاورزان هم‌کاری کنند و برای احیای زمین‌های زراعتی و بهبود کشت‌وکار، راهنمایی و کمک فراهم کند.»
قمرالدین، کشاورز در غزنی که در سال‌های پسین چند جریب زمینش بدون کاشت مانده، می‌گوید که فراهم‌نشدن امکانات کشاورزی معیشت کشاورزان را تهدید می‌کند. او می‌افزاید: «به دلیل خشک‌سالی و کم‌بود آب، نمی‌توانیم مانند گذشته زمین خود را کاشت کنیم؛ از دولت می‌خواهیم بندها را بسازد و کاریزها را پاک‌کاری کند؛ چون توان پرداخت هزینه‌های بلند تیل برای استفاده از واترپمپ را نداریم.»
افغانستان ششمین کشور آسیب‌پذیر از تغییرهای آب‌وهوایی است و به گفته‌ی اداره‌ی حفاظت محیط زیست این تغییرها، سالانه ۲۸۰ میلیون دالر به سکتور کشاورزی این کشور زیان وارد می‌کند.
با این همه، شماری از کارشناسان امور کشاورزی، می‌گویند که مدیریت منابع آبی، بهبود سیستم‌های آبیاری و فراهم‌سازی امکانات کشاورزی می‌تواند به کاهش آسیب‌پذیری افغانستان از پیامدهای تغییرهای آب‌وهوایی بینجامد.
سیداحمد ملک‌زاد، کارشناس امور کشاورزی، می‌گوید: «خشک‌سالی، کم‌بود امکانات کشاورزی و بلندبودن هزینه‌های تولید، از عوامل اصلی کاشتنشدن شماری از زمین‌های کشاورزی است؛ برای حل این مشکل، باید زیربناهای آب‌رسانی تقویت، ماشین‌آلات و امکانات کشاورزی فراهم و از کشاورزان حمایت شود.»
بخش کشاورزی، از مهم‌ترین منابع اقتصادی افغانستان است که نزدیک به ۸۰ درصد شهروندان این کشور با کار در این سکتور نیازهای خوراکی و غیرخوراکی خانواده‌های شان را تأمین می‌کنند.
