زنی در کابل، با ایجاد کارگاهی زمینهی یادگیری خیاطی، مهرهدوزی و کار را به ۳۰ دختر و زن فراهم است. رویا محمدی ۳۴ساله، میگوید که کارگاه خیاطی «بانوان مهر افغانستان» را هشت سال پیش با هزینهی پنج هزار افغانی ایجاد کرده است.
این زن، میگوید که تلاشهای زیادی را برای گسترش کارگاه و بازاریابی به کالاهایش انجام داده است. او میافزاید: «سرمایهام خیلی کم بود و فکر میکردم که نمیتوانم با این سرمایه و امکانات پیشرفت کنم؛ اما با تلاشی که داشتم توانستم تولیدات خود را رونق بدهم. اکنون سرمایهام نزدیک یک میلیون افغانی است.»
زنان بیسرپرست، نادار و دختران بازمانده از تحصیل در کارگاه خیاطی بانوان مهر افغانستان سرگرم یادگیری اند و تلاش دارند از این راه نیازهای شان را برطرف کنند. «در این کارگاه زنان و دخترانی کار میکنند که از درس و تحصیل دور مانده اند یا سرپرست خانوادههای شان اند؛ از نهاد های ملی و بینالمللی میخواهم که زنان کارآفرین را کمک کنند.»
محمدی، میافزاید که تلاش دارد کارگاهش را بیشتر گسترش داده و زمینهی کار را به شماری زیادی از زنان فراهم کند. «تصمیم من برای آینده این است که بتوانم ساحهی کارخاخانه را بزرگتر کنم و تعداد کارمندانم را افزایش دهم تا زمینهی کار برای زنان بیشتر مساعد شود.»
در سوی دیگر، شماری از دخترانی که در کارگاه بانوان مهر افغانستان سرگرم یادگیری خیاطی و کار اند، میگویند که برای فرار از بیکاری و فشارهای ناشی از آن به خیاطی رو آورده اند.
سعدیه هاشمی که هفت ماه میشود در این کارگاه کار میکند و تنها نانآور خانوادهاش است، میگوید با درآمدی که از خیاطی به دست میآورد بخشی از مشکلات زندگی را حل میکند. «در بخش دوخت کار میکنم. فعلا پدرم مسافر است و مجبور استم هزینههای خانه را فراهم کنم؛ ماهانه چهار یا پنج هزار درآمد دارم که این مبلغ تا جایی مشکلات فامیلم را حل میکند.»
روینا خیری، باشندهی کابل که در بخش مهرهدوزی فعالیت دارد، میگوید: «اقتصاد ما ضعیف است و مجبور استم مهرهدوزی و خیاطی کنم. ماهانه پنج یا شش هزار درآمد دارم این مبلغ تا ۳۰ درصد مشکلات خودم و فامیلم را حل میکند.»
در سالهای پسین شماری از زنان و دختران در ولایتهای مختلف کوشیده اند که با ایجاد کارگاههای کوچک خیاطی و صنایع دستی، زمینهی یادگیری حرفه و درآمدزایی را برای خود و دیگران فراهم کنند.
