چرخ‌هایی که امید می‌دوزند؛ زنانی که با دوخت کفش، زندگی را از نو می‌سازند

در یکی از کوچه‌های شهر هرات، صدای چرخ‌های خیاطی و بوی چرم، از کارگاه کوچک اما پرجنب‌وجوش حکایت می‌کند؛ جایی ‌که کامله میرزایی، دختری ‌که مسیر زندگی برخلاف انتظارش پیش رفت و فرصت ادامه‌ی تحصیل برایش فراهم نشد، اکنون پشت درِ کارگاهی مصروف کار است. او، می‌گوید که این کارگاه از چهار سال به این سو به‌ گونه‌ی رسمی فعالیت دارد و با هم‌کاری اعضای خانواده‌اش اداره می‌شود.