در دشت‌ها و روستاهای فاریاب، خشک‌سالی دیگر تنها به زمین‌های زراعتی محدود نمانده است؛ چراگاه‌ها کم‌تر شده، علوفه گران‌تر شده و گرمای شدید، زندگی مواشی را دشوارتر کرده است. برای خانواده‌هایی که گاو و گوسفند هم‌زمان منبع غذا، درآمد و پشتوانه‌ی اقتصادی آنان است، ضعیف‌شدن یک حیوان فقط کاهش یک دارایی نیست؛ می‌تواند به معنای کاهش شیر و گوشت، ازدست‌رفتن درآمد و دشوارترشدن تأمین غذای خانواده باشد.
در دامنه‌های ولایت پروان، جایی که هزاران رأس مواشی همه‌ساله با آغاز بهار راه کوچ را در پیش می‌گیرند، امسال مسیرها هرچند کوتاه نبود؛ اما چراگاه‌ها به گونه‌ی چشم‌گیر کاهش یافته بود. دام‌دارانی که سال‌ها از یک الگوی مشخص کوچ پیروی می‌کردند، اکنون می‌گویند که زمین‌ها خشک شده و برخی مناطق به کلی خاصیت چراگاهی خود را از دست داده اند.
شماری از دام‌داران در غور، می‌گویند که به دلیل تغییرهای آب‌وهوایی و پیامدهای ناشی از آن چراگاه‌های این ولایت خشکیده و آن‌ها در تهیه‌‌ی علوفه برای دام‌های شان با مشکل روبه‌رو اند.
شماری از دام‌داران در ولسوالی‌های دوردست کنر، با شکایت از خشک‌سالی و کم‌بود چراگاه برای پرورش دام‌های شان، می‌گویند که خشک‌سالی‌ها و سیلاب‌های سه سال پسین، نزدیک به تمام چراگاه‌ها در این ولسوالی‌ها را از بین برده و به دام‌داری شان زیان رسانده است.
شماری از باشندگان ولسوالی کوهستانات سرپل، می‌گویند که که مکتب ابتدائیه‌ی اختیار در روستای اختیار این ولسوالی، به چراگاه تبدیل شده است. به گفته‌ی آن‌ها، در کنار این، شماری از آموزگاران خیالی نیز زیر نام آموزگار در این مکتب، از ریاست معارف سرپل معاش دریافت می‌کنند.
