
خبرنگاران افغان در پاکستان از بیکاری و فشار پلیس شکایت دارند
شماری از خبرنگاران افغان در پاکستان، میگویند که تمدیدنشدن ویزای شان از سوی پاکستان، سبب شده که همیشه ترس بازداشتشدن از سوی پلیس و اخراج به افغانستان را با خود داشته باشند.

شماری از خبرنگاران افغان در پاکستان، میگویند که تمدیدنشدن ویزای شان از سوی پاکستان، سبب شده که همیشه ترس بازداشتشدن از سوی پلیس و اخراج به افغانستان را با خود داشته باشند.

راشد، میافزاید: «پس از حاکمیت امارت اسلامی، هیچ کسی نمیتواند که به زیردست خود ظلم کند و حق کسی را ضایع کند؛ چون طرف مقابل به آسانی برای بهدستآوردن حق خود میتواند به نزدیکترین محکمه اتبدایی مراجعه کند.»

مسئولان در دادگاه عالی حکومت سرپرست، امروز (چهارشنبه، ۲۸ سنبله) در برنامهی تشریح دستآوردهای یکسالهی این نهاد، میگویند که در سال گذشته، ۲۵۰ هزار و ۷۶۲ پروندهی جزایی و حقوقی به محاکم رسیده که از این میان، ۱۸۵ هزار و ۵۹۱ پرونده، حل شده و ۶۷ هزار و ۹۴۰ پروندهی دیگر زیر کار است.

پس از رویکارآمدن امارت اسلامی، شماری از خبرنگاران افغان برای پیشبرد پروندههای پناهندگی شان و رفتن به کشورهای اروپایی به ایران و پاکستان رفتند. اکنون با گذشت نزدیک به سه سال برخی از این خبرنگاران از متوقفماند روند رسیدگی به پروندههای شان شکایت دارند.

در نزدیکی دادگاه عالی، زنان زیادی برای پیگیری پروندههای شان حضور دارند؛ اما بنابر محدودیتهای خانوادگی و اجتماعی حاضر به گفتوگو با ما نشدند. زحل را نیز در نزدیکی دادگاه عالی دیدم؛ او همانند دهها زن دیگر سرگردان و سراسیمه دنبال پروندهاش است. «۱۲ سال پیش پدرم گفت اگر در تنور هم بیفتی، باید با این مرد ازدواج کنی.»

همزمان با روز ملی خبرنگار، مسئولان نهاد پشتیبان رسانههای آزاد افغانستان (نی)، میگویند که پس از بازگشت امارت اسلامی به قدرت، ۲۸۶ پروندهی خشونت در برابر خبرنگاران را ثبت کرده که ۳۰ مورد آن، در کمتر از سه ماه پسین رخ داده است. بیشتر پروندههای خشونت در برابر خبرنگاران، شامل لتوکوب، توهین و بازداشتهای خودسرانه است.

شماری از این خبرنگاران که از یک سالی به این سو در ایران به سر میبرند، میگویند که هیچ یک از نهادهای پشتیبان خبرنگاران و رسانهها که خبرنگاران را به آمدن به ایران تشویق کرده اند، به گونهی جدی به پروندههای آنها رسیدگی نمیکند.

نجیب شریفی، رئیس کمیتۀ مصونیت خبرنگاران افغانستان امروز در مراسم بزرگداشت از روز جهانی آزادی مطبوعات با انتقاد از اجراات حکومت در زمینۀ رسیدهگی به قضایای خشونت علیه خبرنگاران، اقدامات انجامشده را ادعا و نمایشی میخواند و میگوید که در این زمینه با درخواستهای مکرر هنوز توجه لازم نشده است.