شماری از خانوادههایی که ماهها پیش از پاکستان و ایران به کندز بازگشته اند، اکنون در شرایط دشوار اقتصادی به سر میبرند؛ شرایطی که زندگی روزمرهی آنان را به تلاشی مداوم برای زندهماندن تبدیل کرده است.
بخش افغانستان برنامهی اسکان بشر سازمان ملل متحد، اعلام کرده که از هر پنج باشندهی شهر کابل، چهار تن آنها در سکونتگاههای غیررسمی زندگی میکنند.
این نهاد، امروز (یکشنبه، ۷ جدی) در اکس نوشته که کابل بیش از ۴۰ درصد از جمعیت شهری افغانستان را در خود جا داده است.
در گوشهای از دفترش نشسته و بیوقفه سرگرم تنظیم و فراهمسازی خدمات آموزشی و بهداشتی برای دختران دارای معلولیت است. مریم احمدی ۲۳ساله، باشندهی شهر کابل که از معلولیت بینایی رنج میبرد، میگوید که بدون دریافت هیچ دستمزدی تلاش دارد برای دیگر دختران دارای معلولیت بینایی شرایط زندگی بهتر را فراهم کند؛ تلاشی که از نگاه او تنها مسئولیت نیست و بخشی از هویت و باورش به تواناییهای افراد دارای معلولیت در افغانستان است. «چند مدت به عنوان رییس در یک سازمان روشن ضمیران افغانستان بودم و برای افراد دارای معلولیت کار میکردم؛ فعلا هم آمر کمیته بانوان روشندلان استم و در این بخش کار میکنم.»
بخش افغانستان برنامهی اسکان بشر سازمان ملل متحد، اعلام کرده که تا ۲۰۶۰ از هر دو شهروند افغانستان، یک تن در شهرها زندگی خواهد کرد.
این نهاد، امروز (چهارشنبه، ۲۸ عقرب) در اکس نوشته که با وجود رشد سریع شهرنشینی در افغانستان، بسیاری از شهرهای این کشور آمادهی پذیرش چنین تغییری نیست.
این پژوهش به بررسی میزان هدفمندی جوانان، دلیلهای احتمالی برای نداشتن هدف مشخص و ارتباط این موردها با شرایط تحصیلی، اقتصادی و اجتماعی آنها پرداخته است. با توجه به این که جوانان نیروی اصلی برای پیشرفت کشور اند، شناخت دقیق از هدفها و چالشهای آنان میتواند به تدوین سیاستها و برنامههای حمایتی مؤثرتر کمک کند.
با وجود پیشرفتهای جامعه در حوزهی حقوق زنان و توسعهی اجتماعی، زنان و دختران کوچی در افغانستان هنوز با چالشهای بسیاری در زندگی روبهرو اند. فقر، ازدواجهای زودهنگام و دسترسینداشتن به خدمات آموزشی و بهداشتی، از موردهایی اند که زندگی را به زنان کوچی دشوار کرده است.
بیش از شش ماه از زمان وقوع زمینلرزهی مرگبار در ولسوالی زندهجان هرات میگذرد؛ اما شماری از زلزلهزدگان در این ولسوالی، هنوز هم زیر خیمهها زندگی میکنند. نفسگل که ۴۰ بهار عمرش را در ولسوالی زندهجان سپری کرده است، از زمان وقوع زمینلرزهی ماه میزان سال گذشته تا کنون زیر خیمه زندگی میکند.
همزمان با پخش گزارش صندوق پشتیبانی از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) در بارهی حضور مهاجران افغان در کشورهای همسایه، شماری از این مهاجران که در دو سال پسین به این کشورها رفته اند، با شکایت از وضعیت بد زندگی شان، میگویند که حتا ابتداییترین حقوق شان نقض شده است.
