غزنی، روزگاری یکی از مهمترین بازارهای صنعت پوستیندوزی در کشور بود و هزاران تن در صدها کارگاه پوستیندوزی این ولایت سرگرم کار بودند، اما اکنون شماری از پوستیندوزان غزنی میگویند که واردات پوشیدنیهای خارجی و نبود زمینۀ گردشگری، صنعت تاریخی پوستیندوزی در این ولایت را با رکود روبهرو کرده است.
مسئولان اتاقهای صنایع و تجارت ولایت پکتیا میگویند که به دلیل نبود مواد خام، حدود ۸۰ درصد کارخانههای این ولایت بسته شده و تقریباً دو هزار تن در این نتیجه بیکار شدهاند.
مسئولان برخی از کارخانههای تولیدی در کندز میگویند، بهدلیل آیندۀ ناروشن کشور و فرار سرمایهداران، شماری از کارخانههای تولیدی در این ولایت که در گذشته فعالیت چشمگیر داشتند، اکنون با رکود روبهرو اند. به گفتۀ آنان، در گذشته فروشات آنها به مراتب بالا بود، اما پس از تغییر نظام و فروپاشی دولت پیشین، کاروبار آنها نیز با رکود روبهرو شده است.
صفیه محیطی، یکی از زنان تجارتپیشه و مسئول شرکت «خدمات محیط بانوان هریوا» در هرات است. او که ۶ سال میشود این شرکت خدماتی را ایجاد کرده و در گذشته کارش رونق بهتر داشته است و دهها زن نیز با او میکردند، میگوید که شرکتش با تسلط امارت اسلامی و ازدستدادن مشتریان و کارکنانش ورشکست شده و در وضعیت بد اقتصادی بهسر میبرد.
مسئولان کارخانۀ تولید آرد «تحسین ولی» در کندز میگویند که از یکسال به اینسو این کارخانه به دلیل کمبود گندم، بلندبودن بهای برق و بیتوجهی حکومت با رکود روبهرو شده است. به گفتۀ آنان، اگر حکومت در حل مشکلات این کارخانه رسیدهگی نکند، ۵۰۰ کارگر این کارخانه بیکار خواهند شد.
