بادام دایکندی زیر فشار تغییر اقلیم؛ دسترخوانهای خالی، پیام افغانستان به «کاپ ۳۱»
در دامنههای کوهستانی دایکندی، سوختن شکوفههای بادام در سرمای ناگهانی بهار و خشکسالیهای پیدرپی، تنها داستان نابودی یک محصول زراعتی نیست؛ روایتی عریان از کوچکشدن دسترخوان خانوادههایی است که میان فروش واپسین مواشی، قرضداری از دکانها و حذف وعدههای غذایی دستوپا میزنند. در حالی که هشدارهای سازمانهای بینالمللی مانند فائو و برنامهی جهانی غذا از سقوط معیشتهای روستایی افغانستان به ورطهی بحران حاد غذایی خبر میدهند، صدای باغداران دایکندی به پیشواز اجلاس جهانی اقلیم میرود تا یادآوری کند: برای مردمی که زحمت یکسالهی شان در چند ساعت یخ میزند، «سازگاری اقلیمی» نه یک بیانیهی تشریفاتی روی کاغذ، بل نبردی روزمره میان مرگ درختان و لقمهنانی برای بقای فرزندان است.