ساعت هفت صبح است و جوانان راننده کنار موترهای شان در ترمینال شهرک، واقع در شهر نیلی، مرکز دایکندی ایستاده اند. شماری از آنان چای مینوشند، شماری دیگر در سکوت به جادهای خیره شده اند که از دل کوههای دایکندی میگذرد و به کندهار و کابل میرسد.
خیرمحمد، کارگر ۶۴ سالهای است که برای دریافت کار به چهارراه حاجی یعقوب شهرنو کابل، آمده و در انتظار فردی است که او را برای کار ببرد. ساعت یازدهی پیش از چاشت است و هنوز کسی برای بردن او به کار نیامده است. خیرمحمد، از شش سال به این سو، همهروزه به چهارراه حاجی یعقوب، میآید تا کاری برای خودش دستوپا کند؛ اما در یک سال گذشته، شانس به او رو نکرده و تنها سه روز به کار برده شده است.
آقای جمیل، به سلاموطندار میافزاید: «مریض شدم و سکتهی مغزی کردم، سال سوم است که در بستر بیماری هستم، معاشهای ما مانده. متقاعدین بسیار مشکلات دارند و در زمستان روزهای سختی را میگذرانند. یک تعداد مثل من مریض اند و یک تعداد هم خانمها اند؛ حتا همین حالا چشمهای خودم کور شده و پول ندارم که رفته دوا بگیرم.»
