سه سال پیش یک زن جوان در کابل با سرمایهی ۱۰ هزار افغانی، کارگاه هنریای را راهاندازی کرد که در آن، محصولهای مختلف با استفاده از مواد کیمیایی رزین اپوکسی تولید میشد. این کارگاه اکنون به حدود ۲۰۰ زن و دختر، فرصت آموزش این هنر و کسب درآمد از آن را فراهم کرده است.
مهربان عبداللهی ۲۷ساله، باشندهی کابل، میگوید که علاقهمندی او به رشد هنر و تولید محصول با استفاده از مواد کیمیایی رزین اپوکسی و استقبال مردم از نخستین آثارش، او را به ایجاد یک کارگاه آموزشی و تولیدی تشویق کرده است. «آن جا که هنر رزین اپوکسی در آن زمان یک هنر کاملاً جدید بود، احساس کردم افغانستان به چنین ایدههای نو، خلاقانه و کارآفرینانه نیاز دارد. استقبال مردم و بازخوردهای مثبتی که دریافت کردم، باعث شد انگیزهی بیشتری پیدا کنم و این علاقه را به یک کسبوکار واقعی تبدیل کنم.»
این کارگاه اکنون به نام «لیان آرت» به مدیریت مهربان عبداللهی، در سه بخش تولید، فروش و آموزش فعالیت دارد و محصولهای مختلف را تولید میکند. «در حال حاضر ما در بخشهای مختلف فعالیت داریم از جمله تولید محصولهایی مانند ظروف، زیورآلات و این میز و ساعت که شما میبینید. بخشی از مواد آن را از خارج کشور وارد میکنیم و بخشی دیگر را از افغانستان تهیه میکنیم.»
به گفتهی او، بیش از ۲۰۰ زن و مرد در بخش هنرهای دستی آموزش دیده اند و شمار زیادی از آنان توانسته اند با استفاده از این مهارت، فعالیت اقتصادی مستقل خود را آغاز کنند. «طی چند سال فعالیت، بیش از ۲۰۰ خانم و آقا در کارگاه هنری لیان آرت آموزش دیدند و به صورت فعال، بالای ۵۰ درصد از آنها کاروبار فعال دارند.»
مهربان، میافزاید که برای حفظ کیفیت آموزش، هر دوره با شمار محدودی از دانشآموزان برگزار میشود. «تعداد شاگردان در هر دوره متفاوت است؛ اما کوشش میکنیم ظرفیت صنفها زیاد نباشد تا بتوانیم به هر نفر به صورت درست توجه کنیم. معمولاً در هر دوره به حدود ۱۰ خانم آموزش برگزار میکنیم تا همه بتوانند مطالب را به خوبی یاد بگیرند.»
او، میگوید که این هنر تنها به ساخت وسایل تزیینی محدود نیست و میتوان وسایل مختلف را تزیین کرد. «رزین اپوکسی هنری است که اصلاً محدودیت ندارد. از آن میتوان در وسایل و دکور خانه، کارهای ساختمانی، بخش زیبایی، ساخت زیورآلات و زمینههای دیگر استفاده کرد. این هنر دست انسان را کاملاً باز میگذارد و میتوان با آن محصولها و طرحهای مختلف خلق کرد.»
به گفتهی مهربان، با این که این هنر نوپا است؛ اما مورد استقبال زنان قرار گرفته است و خواهان آموزش و کارکردن در این بخش هستند. «چون یک هنر نسبتاً نو و تازه است، خوشبختانه در حال حاضر با استقبال بسیار گرم خانمها روبهرو شدهایم و بسیاری از آنها علاقهمند اند این هنر را یاد بگیرند و از طریق آن به یک درآمد برسند.»
عبداللهی، میگوید که مهارتهای ابتدایی این هنر را به صورت خودآموز فرا گرفت و پس از کسب تجربه، برای آموزش تخصصی به ایران سفر کرد. «ابتدا با دیدن ویدیوهای آموزشی و مطالعه، کار را به صورت خودآموز آغاز کردم. بعد از تمرینهای فراوان و کسب تجربه، کمکم توانستم اولین محصولهایم را تولید کنم و بالاخره موفق شدم که در سالهای ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴، در سفری که به ایران داشتم، آن را به صورت تخصصی آموزش ببینم.»
امینالله قاسمزی، کارشناس مسائل اقتصادی، میگوید که استفاده از مهارتهای هنری زنان به ویژه در بخش کارآفرینی، میتواند نقش مهمی در کاهش بیکاری و رشد اقتصاد محلی داشته باشد. «استفاده از مهارتهای زنان به ویژه در بخش کارآفرینی، میتواند در کاهش سطح بیکاری و رشد اقتصاد محلی نقش داشته باشد. نه تنها در تأمین تقاضای بازار محلی، بل در فراهمشدن زمینهی صادرات و رشد عواید ملی کمک میکند و همچنین سبب میشود افراد دارای مهارت تشویق شوند.»
مهربان عبداللهی آرزو دارد که این هنر و تولید محصولهای آن در افغانستان، بیش از پیش گسترش یابد و زنان بیشتری بتوانند با تکیه بر خلاقیت و مهارت خود، مسیر استقلال اقتصادی را بپیمایند.
