شماری از خانوادههای قربانیان حملهی هوایی پاکستان به مرکز ترک اعتیاد «امید» در کابل، خواستار بررسی بیطرفانه این رویداد، تأمین عدالت و جلوگیری از تکرار چنین حملههایی استند.
عبدالفهیم، برادر یکی از قربانیان مرکز ترک اعتیاد امید در کابل، میگوید که عاملان این رویداد باید پاسخگو شوند. او همچنان میافزاید که خانواده برادرش اکنون با مشکلات شدید اقتصادی روبهرو هستند. «خواستار بررسی دقیق این پرونده هستیم. اقدامی که پاکستان انجام داده، باید به گونهی جدی پیگیری شود و عاملان آن به سزای اعمال شان برسند. اکنون همسر برادرم نیز با ما زندگی میکند. او روزهای بسیار دشواری را سپری میکند و تا هنوز هیچ کمکی دریافت نکرده است. خانهاش کرایی بود و ناچار شد آن را ترک کند. اکنون همراه پدرم زندگی میکند. من نانآور خانواده هستم، اما خودم نیز بیکار هستم.»
شیراحمد امیری، برادر یکی دیگر از قربانیان این رویداد نیز، میگوید که برادرش را به امید درمان به مرکز ترک اعتیاد برده بودند؛ اما او در حمله هوایی پاکستان جان باخت. «هفت روز میشد که برادرم را به مرکز ترک اعتیاد برده بودم. او راننده موتر مرسدس بود و تنها از یک تبلت استفاده میکرد. خودم او را به مرکز بردم، اما داغش برای همیشه در دلم ماند. خداوند پاکستان را تباه سازد؛ همان گونه که زندگی ما را تباه کرد. مردم افغانستان را به این روز انداخت و هزاران خانواده، از جمله خانواده برادرم، را بیسرپرست و آواره ساخت.»
اکبر گوجروال، حقوقدان، میگوید که بر اساس اصول حقوق بینالملل و حقوق بشردوستانه، هدفقراردادن غیرنظامیان میتواند مصداق جنایت جنگی باشد و مستلزم انجام تحقیقات مستقل و پاسخگویی عاملان آن است. «بر اساس بند چهار ماده دوم منشور سازمان ملل متحد، هر دولت از توسل به زور علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی دولتهای دیگر منع شده است. همچنان، طرف حملهکننده مکلف است پیش از انجام هر حمله، تمامی تدابیر لازم را برای کاهش آسیب به افراد ملکی در نظر بگیرد. در صورت نقض این اصول، چنین اقدامی میتواند مصداق جنایت جنگی باشد.»
همزمان، ذبیحالله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی نیز، میگوید حملهی پاکستان به مرکز ترک اعتیاد امید در کابل، یک جنایت جنگی آشکار است. «بدون شک، این قضیه یک جنایت جنگی بوده است. بمباران معتادان در یک مرکز ملکی که برای درمان و مراقبت از آنان ایجاد شده بود، یک جنایت آشکار است. این پرونده از سوی نمایندگیهای خارجی حاضر در افغانستان نیز مستندسازی و تأیید شده است.»
در همین حال، سازمان عفو بینالملل به تازگی با نشر گزارشی، خواستار بررسی حملهی پاکستان به مرکز ترک اعتیاد امید در کابل به عنوان یک جنایت جنگی شده است.
در گزارش این سازمان آمده که هیچ مدرکی برای تأیید ادعای ارتش پاکستان مبنی بر استفاده نظامی از این مرکز به دست نیامده است.
پاکستان در ۱۶ مارچ ۲۰۲۶ حمله هوایی به مرکز ترک اعتیاد امید در کابل انجام داد. بر بنیاد آمار منتشرشده از سوی امارت اسلامی، در نتیجهی این حمله بیش از ۴۰۰ تن جان باختند.
