همزمان با یازدهم فبروری، «روز جهانی دختران و زنان در علم»، شماری از دختران دانشآموز و دانشجو از ادامهی بستهماندن مکتبها و دانشگاهها ابراز نگرانی کرده و میگویند که با رؤیاهای نیمهتمام و آیندهای نامعلوم روبهرو اند.
سردی بر گونههایش گل انداخته، موهای ژولیدهاش که سپیدی آن دشواری سالهای زندگی را بیپرده روایت میکند، بر قامت خمیده و لاغرش سایه افکنده است. با دستانی لرزان، برای بزها و مرغهایی که نان سفرهاش به آنها گره خورده، علف خشک میریزد.
همزمان با ۱۱ فبروری، «روز جهانی دختران و زنان در علم»، دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، خواستار لغو ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم شد.
یوناما، امروز در اکس نوشته که با گذشت هزار و ۶۰۷ روز از بستهماندن مکتب دختران بالاتر از صنف ششم، این روز را با «اندوه» گرامی میدارد.
همزمان، اتحادیهی اروپا نیز خواستار توجه ویژه به آموزش دختران شده و گفته که آنها باید در مرکز توجه قرار بگیرند.
آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، با تأکید بر نقش کلیدی برابری جنسیتی در حوزهی علوم گفته که برابری در علم برای پیشرفت بشریت ضروری است و باید زمینهی تحقق آرزوهای علمی زنان و دختران فراهم شود.
گوترش، امروز در اکس نوشته با وجود پیشرفتها در دسترسی به آموزش، یکسوم پژوهشگران در جهان زنان استند.
شماری از زنان سرگرم در بخش دامداری در شهر پلعلم، مرکز لوگر، به سلاموطندار میگویند که از پنج سال به این سو به نگهداری دامهای بزرگ و کوچک سرگرم اند و از همین راه نیازهای اقتصادی خانوادههای شان را تأمین میکنند.
کارگاه هنری کوچکی میزبان دستانی است که با صبر و ظرافت، روح هنر را بر سطح سرد سفال مینشانند. در این کارگاه، شماری از دختران هر روز گرد هم میآیند تا با هنر میناکاری، ظرفهای سادهی سفالی را به روایتهایی رنگین از فرهنگ، طبیعت و زندگی تبدیل کنند.
خالد سرحدی، سخنگوی فرماندهی امنیهی غزنی، میگوید که در پی یک رویداد ترافیکی در شاهراه کابل-کندهار، دو تن جان باخته و چهار تن دیگر زخمی شده اند.
زمستان میان صخرهها و خانههای اطراف، رنگ و بوی دیگری دارد؛ سردی این جا تنها واکنش پوست به برف و باد نیست، بل گاهی تا استخوان نفوذ میکند و رفتوآمدهای ساده برای زندگی روزمره را پرخطر میکند. پس از برفباری، یخبندان و شیبهای لغزنده، تهدید چندان دور نیست؛ در کابل، دهها هزار شهروند در خانههایی زندگی میکنند که در ارتفاع کوهها و مسیرهای غیرمعیاری قرار گرفته اند.
نمایشگاه سهروزه زیر نام «بیبی خدیجه» روز شنبه، ۱۸ دلو، در بدخشان گشایش یافته است و زنان تجارتپیشه از بخشهای مختلف این ولایت، صنایع دستی، محصولات و تولیدهای وطنی خود را در آن به نمایش گذاشته اند.
در گوشهای از شهر میمنه، مرکز فاریاب و در اتاقی که چراغهایی از سقف آن آویزان است، شماری از دختران سرگرم خیاطی استند. این کارگاه
برنامهی توسعهای سازمان ملل متحد، میگوید که در دو سال گذشته، ۵۰ درصد بودجهی سازمانهای امدادرسان در افغانستان، در بخشهای توسعهای به مصرف رسیده است.
چرخ خیاطی آرام میچرخد و صدای یکنواخت آن در فضای کارگاه میپیچد؛ صدایی که برای نازنین رسولی تنها صدای یک چرخ نیست، بل امیدیست که فرصت کار را فراهم کرده و برای او و کارمندان این کارگاه، منبع درآمد شده است.
سازمان حمایت از رسانههای افغانستان، اعلام کرده که ناظره رشیدی، خبرنگار محلی، از بند رها شده است.
پروندهی جفری اپستین که این روزها برای بار چندم باعث سروصدا در رسانهها شده است، میتواند این واقعیت را بازگو کند که پول و قدرت
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۳۲ زن ۱۵ تا ۳۰ساله در ۱۵ ولایت افغانستان، نشان میدهد که ۲۰ تن آنها برای رهایی از فشارهای خانوادگی و اجتماعی نام خود را پنهان میکنند. در بسیاری از خانوادهها، ذکر نام زن بیرون از خانه «ننگ» یا «بیحرمتی» تلقی میشود و به همین دلیل، در مواردی چون کارتهای عروسی، خرید، شبکههای اجتماعی و مراسمها، از نام مردان استفاده میشود.
با این که حقوقدانان میگویند بر بنیاد قاعدهی فقهی «الضرر یزال» هر گونه تبعیض ممنوع است؛ اما برخی از زنان شاغل، در گفتوگو با سلاموطندار میگویند که در محیط کاری با تبعیض روبهرو اند و برخی دیگر میگویند که به دلیل تبعیض در محیط کار، ناگزیر به ترک شغل شان شده اند. حقوقدانان، میافزایند که در فقه اسلامی، هر رفتاری که موجب ضرر و سلب کرامت و حیثیت انسانی شود، نامشروع است و برای مطالبهی آن، متضرر میتواند شکایت کند و حکومت اسلامی نیز برای رسیدگی به آن مسئول است.
