شماری از زنان در بادغیس، ولایتی در شمالغربی افغانستان که بیشتر باشندگان آن به گونهی روستایی زندگی میکنند، به سلاموطندار میگویند که به دلیل آگاهینداشتن از بهداشت در هنگام قاعدگی، با مشکلات صحی روبهرو شده اند و آگاهینداشتن شان از بهداشت در پریود، آنان را به بیماریهای مختلف زنانه مبتلا کرده است.
نمایشگاه سهروزهی تولیدات داخلی و صنایع دستی زنان، به هدف پشتیبانی از تولیدات داخلی و فراهمسازی بازار فروش، امروز در شهر مزارشریف، مرکز بلخ گشایش یافت. اسدالله اسدی، رییس اتاق تجارت و سرمایهگذاری بلخ، میگوید که این نمایشگاه سهروزه زیر نام «مولانا جلالالدین محمد بلخی» برگزار شده است.
مسئولان در ریاست اطلاعات و فرهنگ بدخشان، میگویند که به ۳۰ تن از خبرنگاران و کارمندان زن رسانهای در این ولایت، کارت شناسایی توزیع شده است. مسئولان، میافزایند که به این شمار خبرنگار و کارمند زن، به منظور دسترسی زود به اطلاعات و رفع چالشهای فراراه آنان، کارت شناسایی توزیع کرده اند.
نمایشگاه سهروزه زیر نام «عالیست، افغانیست»، روز شنبه، ۱۹ جوزا، در دو بخش زنان و مردان در هرات گشایش یافت. برگزارکنندگان این نمایشگاه، میگویند که صنعتکاران و اشتراککنندگان در ۱۲۰ غرفه، محصولات و تولیدات شان را به نمایش گذاشته اند.
وضعیت کار زنان صنعتگر در غزنی، در بیشتر از دو سال گذشته کمرنگ شده است و این زنان، فروشها و سفارشهای چند سال پیش شان را ندارند. گلچمن رحیمی، بانوی صنعتگر در غزنی است که از کسادی کار و تولیداتش روایت میکند.
«بسیار گریه کردم و برای شان گفتم که قصد ازدواج دوباره را ندارم؛ ولی خانوادهی شوهرم قبول نکردند و برای این که فرزندانم را نگیرند، مجبور شدم ازدواج با پسر برادرشوهرم را پذیرفتم.» این پارهای از گفتههای یلدا است که از سر ناچاری به ازدواج با پسر برادرشوهرش تن داده است.
سکتور کشاورزی، از مهمترین منابع اقتصادی افغانستان است و بیش از ۷۰ درصد خانوارها، سرگرم کشاورزی اند و از این راه نیازهای زندگی شان را فراهم میکنند؛ اما هنوز توجهی که باید به این بخش مهم زیربنایی صورت نگرفته و کشاورزی در افغانستان به شکل سنتی آن ادامه یافته که در نتیجه، بازدهی خوبی نداشته است.
همزمان با افزایش بیماری سرطان در میان زنان در هرات، مسئولان در شفاخانهی حوزهای این ولایت، میگویند که «سرطان رحم» در هرات نسبت به سال گذشته، ۳۰ درصد افزایش یافته است. احمدفاروق صدیقی، مسئول بخش سرطان شفاخانهی حوزهای هرات، میگوید که کمبود توانایی برای شناسایی سرطان رحم، سبب افزایش این بیماری شده است.
شماری از زنان در ولایتهای سیلابزده، میگویند که به دنبال سرازیرشدن سیلابها در یک ماه پسین، به خدمات صحی دسترسی ندارند. این زنان میگویند که سرازیرشدن سیلابها و دوربودن مرکزهای درمانی از محل زندگی شان، سبب شده است که به هیچ گونه امکانات صحی دسترسی نداشته باشند.
شماری از زنان در سرپل، به سلاموطندار میگویند که بیکاری سبب افزایش مشکلات اقتصادی آنان شده است. شیما، یکی از این زنان که شوهرش را در نتیجهی جنگها از دست داده است، میگوید که در سالهای گذشته آموزگار کودکستان بود؛ اما یک سال میشود که بیکار شده و با مشکلات معیشتی روبهرو است.
شماری از زنان صنعتکار در فاریاب، برای گسترش تجارت شان و داشتن درآمد خوب، به فروش کالاهای شان از طریق آنلاین رو آورده اند. این زنان، میگویند که پس از روآوردن به فروش از طریق آنلاین، میزان فروش صنایع دستی شان افزایش یافته است.
با وجود پیشرفتهای جامعه در حوزهی حقوق زنان و توسعهی اجتماعی، زنان و دختران کوچی در افغانستان هنوز با چالشهای بسیاری در زندگی روبهرو اند. فقر، ازدواجهای زودهنگام و دسترسینداشتن به خدمات آموزشی و بهداشتی، از موردهایی اند که زندگی را به زنان کوچی دشوار کرده است.
چهار زن در کابل به هدف فراهمکردن زمینهی کار به خود و دختران بازمانده از آموزش یک کافه و کتابخانهی ویژهی زنان را زیر نام «رویای زن» ایجاد کرده اند.
نتایج نظرسنجی مؤسسهی رسانهای سلام افغانستان (رادیو سلاموطندار) در ۲۴ ولایت با اشتراک ۳۷۰ زن، نشاندهندهی وضعیت نگرانکنندهای از حق مالکیت زنان در افغانستان است. نزدیک به ۹۰ درصد زنان اشتراککننده در این نظرسنجی، گفته اند که مالک هیچ گونه سرمایهای نیستند و تنها ۵.۱ درصد گفته اند که صاحب جایداد هستند.
بیشتر زنان اشتراککننده در این نظرسنجی، در ردهی سنی ۱۸ تا ۲۵ سال قرار دارند. یافتههای این گزارش از نظرسنجی ۳۷۰ زن در ۲۴ ولایت افغانستان نشان میدهد که نزدیک به ۹۰ درصد زنان اشتراککننده هیچ املاک یا جایدادی ندارند. در همین حال، حدود ۸۰ درصد زنان اشتراککننده در این نظرسنجی، گفته اند که املاک و جایداد گرانبها به نام آنان خریداری نمیشود؛ بل به نام پدر، شوهر یا برادر شان خریده میشود. ۶۴.۶ درصد زنان اشتراککننده در این نظرسنجی، گفته اند که به لحاظ اقتصادی شرایط داشتن دارایی و جایداد به آنها فراهم نشده است.
محدودیتهای آموزشی و کاری بر زنان در نزدیک به سه سال گذشته، سبب شده که آنها برای حضور دوباره در اجتماع و داشتن خودکفایی، به کار در بخشهای مختلف رو آورند. در این گزارش، با ۲۳ زن در پنج ولایت گفتوگو شده که پس از رویکارآمدن حکومت سرپرست، به کارکردن در بخشهای صنعت و تجارت، خیاطی، کشاورزی و مالداری، رو آورده اند.
