ذبیحالله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی، در واکنش به بیانیهی مشترک وزیران امور خارجهی ۱۲ کشور در نشست امنیتی مونیخ، میگوید که نگرانیهای مطرحشده در این نشست در بارهی حقوق زنان افغان بیاساس است و همهی شهروندان افغانستان به حقوق شان دسترسی دارند.
نمایشگاه سهروزهی «صنایع دستی بانوان»، روز سهشنبه، ۲۴ دلو، در هرات گشایش یافت. در این نمایشگاه، ۳۰ بانوی بازرگان دستآوردها و صنایع دستی شان را در بخشهای گوناگون از قبیل گند افغانی، میوهی خشک، محصولات زعفرانی و دیگر لوازم تزیینی، به نمایش گذاشته اند.
۱۱ زن نقاش که در این گزارش با آنها گفتوگو شده است، میگویند که هنر نقاشی، راهی برای بیان افکار، خواستهها، نقدها، زیباییبخشیدن به زندگی و تصویری از گلایهها و شکوههای درونی آنان است؛ اما پس از تحولات اخیر در کشور و با وضع محدودیتها بر زنان و نقاشان، نمیتوانند چهره، اجسام زنده و جنبههای انتقادی را، به تصویر بکشند.
صدها زن بیسرپرست افغان در پاکستان که به دلیل مشکلات امنیتی و شماری از محدودیتها به پاکستان رفته اند، زندگی دشواری را سپری میکنند. این زنان بیسرپرست افغان در مناطق مختلف پاکستان زندگی میکنند و از زندگی به تنگ آمده اند.
مریم (نام مستعار)، دیگر شهروند افغانستان که پس از فروپاشی جمهوری با خانوادهاش به پاکستان رفته است، نیز یک سال پیش جنینش را به کمک دارو و بیخبر از اعضای خانوادهاش، سقط کرده است.
گروه کاری زنان، صلح و امنیت با ۱۰ سازمان حقوقبشری دیگر، در نامهای به آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، نوشته اند که حقوق زنان افغان باید در نشستی که در دوحه برگزار میشود، در اولویت قرار گیرد و آنها در این نشست حضور معنادار داشته باشند.
در گفتوگویی که سلاموطندار با ۳۰ زن در کابل و شماری از ولایتها در بارهی گرفتن یا نگرفتن حق مهر شان انجام داده است، ۱۹ تن آنها میگویند که نتوانسته اند مهر خود را به دست بیاورند و ۱۱ تن دیگر اما مهر شان را دریافت کرده اند. از این میان، هشت تن آنها با رضایت شوهر و سه تن نیز، با دشواری زیادی توانسته اند این حق شان را به دست بیاورند.
یک نمایشگاه چهارروزهی تولیدات داخلی و صنایع دستی زنان، به منظور پشتیبانی از زنان متشبث و معرفی تولیدات داخلی در شهر مزارشریف، مرکز بلخ، گشایش یافته است. این نمایشگاه که در آن نزدیک به ۱۰۰ غرفهی تولیدات داخلی، ساختههای دستی زنان و غذاهای محلی به نمایش گذاشته شده، به پشتیبانی مالی سازمان بینالمللی کار برگزار شده است.
ذبیحالله مجاهد، میگوید که گزارش جدید دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در رابطه به بازداشتهای خودسرانهی زنان و دختران، بیاساس است.
مجاهد، میافزاید که در ابتدا، شماری از زنان که «برای ترویج بدحجابی مأمور شده بودند»، برای توصیه به حوزهها خواسته شده و دوباره رها شده اند؛ اما این موضوع برای بارهای بعد تکرار نشده است.
یافتههای سلاموطندار از نظرسنجی ۴۱۲ دختر و زن در ۲۶ ولایت افغانستان نشان میدهد که ۸۴ درصد اشتراککنندگان این نظرسنجی از سوی همجنس خود با خشونت روبهرو بوده و ۱۶ درصد دیگر در پاسخ به پرسشهای این نظرسنجی گفته که هیچ خشونتی تا کنون از سوی همجنس شان ندیده اند.
۵۳ درصد از زنانی که از سوی همجنس شان با خشونت مواجه شده اند، گفته اند که بیشتر در محیط خانه و ۴۷ درصد دیگر گفته اند که در محیط بیرون از خانه تجربهی اعمال خشونت از سوی همجنسشان را داشته اند. ۴۲ درصد از کسانی که در محیط خانه با خشونت مواجه بوده، گفته اند که این خشونت را در خانهی پدر متحمل شده؛ در حالی که ۵۸ درصد دیگر گفته اند که پس از آغاز زندگی مشترک در خانهی شوهر شان، بر آنها خشونتهای روانی و فیزیکی اعمال شده است.
خانم اوتونبایوا، میگوید که آموزش دختران نه تنها خواست کشورهای غربی، بل خواست کشورهای اسلامی نیز است. او، افزوده است: «در افغانستان تعلیموتربیه مهمتر از یک حق پنداشته میشود؛ این یک اساس برای آیندهی افغانستان است. تعلیموتربیه در افغانستان در امر مقابله با چالشهای امروزی و فردا، الزامی است؛ مقامهای حاکم در افغانستان، باید ازین حقوق برای همه حمایت کنند.»
فدراسیون بینالمللی صلیب سرخ و جمعیت هلالاحمر (IFRC) با همکاری جاپان، روز گذشته به ۵۰۰ زنی که سرپرستی خانوادههای شان را برعهده دارند و در یک برنامهی آموزشی چهارماهه در بخشهای تجارت، خیاطی، گلدوزی، خامکدوزی و مرغداری آموزش دیده اند، وسایل کار توزیع کرد.
پس از رویکارآمدن حکومت سرپرست امارت اسلامی در افغانستان، کارمندان زن در ادارههای دولتی تا اطلاع بعدی خانهنشین شدند؛ اما مسئولان حکومت سرپرست بارها گفته که این زنان منفک نشده؛ بل خانهنشین شده اند و به گونهی منظم معاش دریافت میکنند.
سلاموطندار با ۱۴ آموزگار زن در کودکستانها گفتوگو کرده است که ۱۲ تن در کودکستانهای دولتی کار میکردند و در جریان یک سال پسین از وظیفههای شان برکنار شده اند. یافتههای سلاموطندار نشان میدهد که همه آموزگاران زن در کودکستانها که در این گزارش با آنها گفتوگو شده است، اکنون در وضعیت دشوار اقتصادی به سر میبرند.
همزمان با آغاز روزهای نخست سال ۲۰۲۴، اما نمیتوان از آن چه در ۲۰۲۳ بر زنان افغانستان گذشت، چشمپوشی کرد؛ چیزهایی که بخش بزرگی از حقوق زنان در این کشور را گرفته است. به همین دلیل، در این گزارش به سرگذشت زنان افغان بر اساس گزارشهای پژوهشی و روایتی که رادیو سلاموطندار از گفتوگو با زنان افغان در ولایتهای گوناگون کشور تهیه و پخش کرده است، میپردازیم.
