«هیچ زندگیم آسان نشد، هیچ عادت نکدم؛ ای پایم بزرگترین رنج زندگیم بوده.» این حرفهای زهره است که در دوسالگی انفجار ماین بهجامانده از جنگ، یک پایش را از او گرفته است. او که ۳۰ سال دارد، میگوید که نداشتن یک پا، بزرگترین رنج زندگی او است که همواره آزارش میدهد.
نجیبه که هر روز در منطقهی پلسرخ شهر کابل جوراب و دستمال کاغذی میفروشد، میگوید که برای تأمین نیازهای شوهر بیمار و هفت فرزندش، ناچار است از صبح تا شام این جا کار کند. نجیبه که از سر ناچاری به دستفروشی رو آورده است، میگوید که در جریان کار با آزارواذیت خیابانی نیز روبهرو میشود.
سلاموطندار با ۳۵ زن در سراسر کشور در بارهی دوران «بلوغ و جوانی» شان گفتوگو کرده است. این زنان، میگویند که نفهمیدند دوران جوانی شان چه گونه گذشت. زنان گفتوگوشده، به خاطر ازدستدادن این مرحلهی مهم زندگی خود نگران اند و همچنان آنانی که این مرحلهی زندگی شان را از دست داده اند، مأیوس هستند و رنج میبرند.
مسئولان ریاست صحت عامهی دایکندی، میگویند که یک مادر شب گذشته در شفاخانهی ولایتی این ولایت، سه نوزاد پسر و دو نوزاد دختر به دنیا آورده است.
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۲۲ زن شاعر و نویسنده در ۱۲ ولایت افغانستان، نشان میدهد با این که بیشتر این زنان با چالشهای اجتماعی روبهرو اند؛ اما موضوعهای نوشتههای شان را بیشتر زنان، چالشهای آنان و ناامیدی، تشکیل میدهد. این زنان، میگویند که با نوشتن و سرودن شعر، درد، …
از میان ۲۰ زن در فاریاب، تخار، کندز، جوزجان، سرپل، بامیان، ننگرهار و کاپیسا که سلاموطندار با آنها گفتوگو کرده است، ۱۵ تن آنها میگویند که به امکانات صحی، آموزشی، تفریحی و آب آشامیدنی در محل زندگی شان دسترسی ندارند و پنج تن دیگر به این امکانات دسترسی محدود دارند.
شماری از زنان نابارور در هرات که از نداشتن فرزند رنج میبرند، میگویند که به دلیل بلندبودن هزینههای درمان بیفرزندی در این ولایت که از توان آنها بیرون است، سالها است که در آرزوی داشتن کودکی زندگی میکنند. آنها، از حکومت سرپرست میخواهند که با ایجاد مرکزهای صحی در این بخش، به این چالش آنها رسیدگی کند.
سلاموطندار در این گزارش، با ۴۶ زن در ۱۰ ولایت گفتوگو کرده که ۲۹ تن از آنها گفته اند به دلیل افزایش اشتها در دورهی بارداری، دچار اضافه وزن شده اند.
کار ساخت نخستین مرکز درمانی ویژهی کودکان و زنان باردار روز گذشته -چهارشنبه، ۲۰ سرطان- در شفاخانهی حوزهای غزنی آغاز شده است.
شماری از پزشکان در بلخ، میگویند که میزان مراجعهی زنان مبتلا به بیماریهای روانی به مرکزهای درمانی این ولایت، به گونهی چشمگیر افزایش یافته است.
حفیظالله محبی، روانپزشک در شفاخانهی مرکزی بلخ، میگوید که بلندبودن رقم مبتلایان به بیماریهای روانی در میان زنان، نگرانکننده است.
شفیقالله همدرد، رییس شفاخانهی ولایتی بدخشان، میگوید که فعالیت شفاخانهی ۶۰بستر نسایی-ولادی این ولایت متوقف شده است.
منابع محلی در بلخ، میگویند که یک زن در شهر مزارشریف، مرکز این ولایت، در برابر دید همگان شلاق خورده است.
به دنبال دستور هبتالله آخوندزاده، رهبر امارت اسلامی در بارهی کاهش معاش کارمندان زن در ادارههای دولتی، شماری از زنانی که در ادارههای دولتی سرگرم کار اند، با نگرانی از کاهش معاش شان گفته اند که عملیشدن این طرح میتواند آنان را با خطر گرسنهماندن روبهرو کند.
شماری از زنان باردار در بخشهای دوردست بامیان، میگویند که دسترسینداشتن به خدمات بهداشتی، نداشتن رژیم غذایی سالم و روبهروبودن با مشکلات اقتصادی، سبب شده که آنان در دورهی بارداری به سوءتغذیه دچار شوند.
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۲۱ زن نشان میدهد که پس از وضع محدودیتها بر ورزش زنان و بستهشدن پارکها و باشگاههای ورزشی به روی آنان، این زنان در وضعیت بد روانی و جسمی قرار گرفته اند. از میان ۲۱ زن گفتوگوشونده در این گزارش، ۱۷ تن آنان به مشکلات روانی و چهار تن به بیماریهای جسمی مانند شکر و دیسک کمر مبتلا شده است.
در این گزارش، با ۳۳ زن در ولایتهای گوناگون گفتوگو شده که گفته اند در دورهی بارداری و پس از آن، مراقبتهای درست را دریافت نکرده اند. شماری از این زنان گفته اند که به دلیل دریافتنکردن مراقبتهای دورهی بارداری کودکان شان را از دست داده و اکنون به بیماریهای جسمی و روانی مبتلا شده اند.
