استفاده از لباس‌های سنتی میان جوانان در بلخ افزایش یافته است 

در سال‌های پسین به‌ ویژه پس از تحولات سیاسی، استفاده از لباس‌های سنتی میان جوانان در بلخ افزایش یافته است؛ گرایشی که در میان برخی مهاجران افغان نیز دیده می‌شود و پارچه‌های بومی را دوباره از بازارهای افغانستان تا فروش‌گاه‌های بین‌المللی رسانده است.

کوششی برای دیگران؛ زنی در تخار به ۵۰ زن خیاطی آموزش می‌دهد

خانم آرین، می‌گوید که اکنون، از میان ۵۰ کارآموزش، پنج تن درصد زیادی از کار را آموخته و در بدل کاری که انجام می‌دهند، پول به دست می‌آورند. «در روزهای نخست ۴-۵ شاگرد داشتیم؛ حالا ۵۰ شاگرد داریم. از صفر شروع کردیم مثل کوک‌زدن، اوتوکردن و قیچی‌کردن را یاد می‌دهیم.»

دادخواهی بدون امکانات؛ تلاش خستگی‌ناپذیر فعالان حقوق زن در افغانستان

گزارش سلام‌وطندار از گفت‌وگو با ۱۲ فعال حقوق زن در بخش‌های مختلف کشور نشان می‌دهد که این زنان با وجود نبود بودجه، بسته‌شدن نهادهای حمایتی و فشارهای خانوادگی و اجتماعی، هم‌چنان به دادخواهی برای زنان محروم ادامه می‌دهند. این فعالان در حوزه‌های توان‌مندسازی، آموزش، دست‌رسی به خدمات بهداشتی، فرصت‌های شغلی و اقتصادی و پشتیبانی روانی زنان، کار می‌کنند.

مبارزه در دل مشکلات؛ «روزانه تا ۳۰ بولانی می‌فروشم»

ساعت دوازده چاشت است و گرمی آفتاب، شهر کابل را در چنگ خود گرفته است؛ اما این گرمای شدید، برای «سیما» سوزان‌تر از دردها و رنج‌های عمیق او نیست. با این که نیمی از صورتش را با ماسک پوشانده است، خط‌های افتاده بر پیشانی‌ و لباس‌های رنگ‌باخته‌اش، سختی‌های زندگی او را روایت می‌کنند.

ناداری و بیماری؛ زنان افغان ماه‌ها قادر به درمان خود نیستند

در افغانستان، جایی که ناداری از دیوار خانه‌ها بالا می‌رود و سقف‌ها را پایین می‌کشد، بیماری برای زنان تنگ‌دست فقط یک رنج جسمی نیست؛ بل کابوسی بی‌پایان است که هر روز با آن چشم باز می‌کنند. این گزارش روایتی ا‌ست از ۳۳ زن بیمار در ولایت‌های مختلف کشور که میان دو سنگ گیر کرده؛ یکی ناداری و دیگری بیماری.

از پای تنور تا کارگری در خانه‌های مردم؛ مسیر دشوار یک مادر نان‌آور

گل‌غتی که هر صبح را با فشار سنگین زندگی آغاز می‌کند، می‌کوشد با لب‌خند هرچند از روی تظاهر، خود را برای لحظه‌ا‌ی از فشار کمرشکن روزگار جدا کند. با حسرت از سال‌هایی یاد می‌کند که در مرکز تعلیمی نظامی، به‌ عنوان صفاکار مشغول بود؛ کاری که هرچند ساده نبود، اما درآمد ثابتی که داشت، دوام زندگی را برای او ساده‌تر کرده بود.

رغزه‌بافی در بدخشان؛ هنری زنانه، ستون معیشت خانواده‌ها

رغزه‌بافی از جمله صنایع دستی سنتی بدخشان است که از گذشته‌های دور میان زنان در این ولایت رواج داشته است. این هنر با ترکیب رنگ‌ها، نقش‌ها و ظرافت خاص زنانه، بیش‌تر در محیط خانه انجام می‌شود و برای بسیاری از زنان، تنها راه تأمین معاش خانواده‌های شان است.

یک نمایش‌گاه هنری سه‌روزه در هرات گشایش یافت

عبدالقدیر اسلم‌زاده، برگزارکننده‌ی این نمایش‌گاه، می‌گوید که ۶۰ اثر نقاشی، میناتوری و خطاطی در این برنامه به‌ نمایش گذاشته شده است.
از میان ۶۰ اثری که در این نمایش‌گاه به دید گذاشته شده، نزدیک به ۴۰ اثر متعلق به زنان بوده و دو روز اخیر نمایش‌گاه نیز، ویژه‌ی بازدید خانم‌ها است.

پزشکان: «توبرکلوز رحم» زنان را از مادرشدن محروم می‌کند

شماری از پزشکان نسایی_ولادی در کابل، در گفت‌وگو با سلام‌وطندار می‌گویند که بیماری سل (توبرکلوز) می‌تواند بخش‌های مختلف بدن را آلوده کند؛ اما زمانی که «رحم» زنان را هدف می‌گیرد، پیامدهای جبران‌ناپذیری مانند ناباروری، سقط‌های پی‌هم و ناتوانی در حفظ بارداری را به دنبال دارد.

تأثیر قطع کمک‌های امریکا بر زنان افغان؛ بحران جدید در سایه‌ی محدودیت‌ها و محرومیت‌ها

در حالی که زنان در افغانستان هم‌چنان با محدودیت‌های گسترده‌ از سوی حکومت سرپرست از حق کار و آموزش محروم اند، قطع کمک‌های امریکا—در پی فرمان اجرایی دونالد ترامپ—بحران تازه‌ای برای آنان ایجاد کرده است. یافته‌های سلام‌وطندار نشان می‌دهد این تصمیم که سبب توقف بسیاری از پروژه‌های حمایتی و توسعه‌ای در افغانستان شده و صدها زن را بی‌کار کرده و در وضعیت نگران‌کننده‌ای قرار داده است.

استفاده‌ی نادرست از محصولات حیوانی، عامل اساسی ابتلای زنان به محرقه‌ی حیوانی

گفت‌وگوی سلام‌وطندار با چهار متخصص نسایی_ولادی، نشان می‌دهد که استفاده‌ی نادرست از محصولات حیوانی، رعایت‌نکردن نکات بهداشتی در هنگام تماس مستقیم با حیوانات یا ترشحاتی مانند خون آلوده‌ی حیوان و گوشت خام، تنفس گردوغبار، از عامل‌هایی اند که سبب ابتلای زنان به محرقه‌ی حیوانی می‌شود.

زنان تجارت‌پیشه: زمینه‌ی صادرات صنایع ما به بیرون از افغانستان فراهم نیست

صنایع تولیدی افغانستان به دلیل استفاده از مواد خام طبیعی و هنر دست‌دوزی در سطح جهان، کم‌نظیرشناخته‌شده ‌است. این آثار نه تنها از لحاظ تاریخی ارزش‌مند است، بل هر یک بازتاب‌دهنده‌ی فرهنگ غنی این سرزمین است که با دست‌های ماهر و دل‌های پر از امید زنان افغان خلق شده است.

نگاهی به وضعیت شغلی زنی که با دو هزار افغانی تجارت را آغاز کرد

در یکی از پس‌کوچه‌های شلوغ غرب کابل، دکان کوچکی که پشت ویترین ساده‌اش، لباس‌های دست‌دوزی رنگارنگ با دقت و ظرافت خاصی آویخته شده‌، چشم هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌کند. در گوشه‌ای از دکان، دختر جوانی مشغول قاطع‌کردن یک چادر سنتی‌ است. چشمانش بین مشتریان و لباس‌ها در حرکت است و دوست دارد، تا دقیقه‌هایی دیگر یکی از لباس‌های فروش‌گاهش به فروش برود.