شماری از زنان سرگرم در بخش دامداری در شهر پلعلم، مرکز لوگر، به سلاموطندار میگویند که از پنج سال به این سو به نگهداری دامهای بزرگ و کوچک سرگرم اند و از همین راه نیازهای اقتصادی خانوادههای شان را تأمین میکنند.
کارگاه هنری کوچکی میزبان دستانی است که با صبر و ظرافت، روح هنر را بر سطح سرد سفال مینشانند. در این کارگاه، شماری از دختران هر روز گرد هم میآیند تا با هنر میناکاری، ظرفهای سادهی سفالی را به روایتهایی رنگین از فرهنگ، طبیعت و زندگی تبدیل کنند.
خالد سرحدی، سخنگوی فرماندهی امنیهی غزنی، میگوید که در پی یک رویداد ترافیکی در شاهراه کابل-کندهار، دو تن جان باخته و چهار تن دیگر زخمی شده اند.
زمستان میان صخرهها و خانههای اطراف، رنگ و بوی دیگری دارد؛ سردی این جا تنها واکنش پوست به برف و باد نیست، بل گاهی تا استخوان نفوذ میکند و رفتوآمدهای ساده برای زندگی روزمره را پرخطر میکند. پس از برفباری، یخبندان و شیبهای لغزنده، تهدید چندان دور نیست؛ در کابل، دهها هزار شهروند در خانههایی زندگی میکنند که در ارتفاع کوهها و مسیرهای غیرمعیاری قرار گرفته اند.
نمایشگاه سهروزه زیر نام «بیبی خدیجه» روز شنبه، ۱۸ دلو، در بدخشان گشایش یافته است و زنان تجارتپیشه از بخشهای مختلف این ولایت، صنایع دستی، محصولات و تولیدهای وطنی خود را در آن به نمایش گذاشته اند.
در گوشهای از شهر میمنه، مرکز فاریاب و در اتاقی که چراغهایی از سقف آن آویزان است، شماری از دختران سرگرم خیاطی استند. این کارگاه
برنامهی توسعهای سازمان ملل متحد، میگوید که در دو سال گذشته، ۵۰ درصد بودجهی سازمانهای امدادرسان در افغانستان، در بخشهای توسعهای به مصرف رسیده است.
چرخ خیاطی آرام میچرخد و صدای یکنواخت آن در فضای کارگاه میپیچد؛ صدایی که برای نازنین رسولی تنها صدای یک چرخ نیست، بل امیدیست که فرصت کار را فراهم کرده و برای او و کارمندان این کارگاه، منبع درآمد شده است.
سازمان حمایت از رسانههای افغانستان، اعلام کرده که ناظره رشیدی، خبرنگار محلی، از بند رها شده است.
پروندهی جفری اپستین که این روزها برای بار چندم باعث سروصدا در رسانهها شده است، میتواند این واقعیت را بازگو کند که پول و قدرت
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۳۲ زن ۱۵ تا ۳۰ساله در ۱۵ ولایت افغانستان، نشان میدهد که ۲۰ تن آنها برای رهایی از فشارهای خانوادگی و اجتماعی نام خود را پنهان میکنند. در بسیاری از خانوادهها، ذکر نام زن بیرون از خانه «ننگ» یا «بیحرمتی» تلقی میشود و به همین دلیل، در مواردی چون کارتهای عروسی، خرید، شبکههای اجتماعی و مراسمها، از نام مردان استفاده میشود.
با این که حقوقدانان میگویند بر بنیاد قاعدهی فقهی «الضرر یزال» هر گونه تبعیض ممنوع است؛ اما برخی از زنان شاغل، در گفتوگو با سلاموطندار میگویند که در محیط کاری با تبعیض روبهرو اند و برخی دیگر میگویند که به دلیل تبعیض در محیط کار، ناگزیر به ترک شغل شان شده اند. حقوقدانان، میافزایند که در فقه اسلامی، هر رفتاری که موجب ضرر و سلب کرامت و حیثیت انسانی شود، نامشروع است و برای مطالبهی آن، متضرر میتواند شکایت کند و حکومت اسلامی نیز برای رسیدگی به آن مسئول است.
شماری از خانوادهها در ولایتهای مختلف، میگویند که به دلیل ناداری و فشارهای اجتماعی ناچار شده اند دختران شان را پیشازوقت به ازدواج دهند.
هوا هنوز گرگومیش است و نسرین با کفشهای فرسوده از خانه بیرون میزند. چادرش در باد صبحگاهان زمستانی میرقصد و او با احتیاط روی برفهای یخزده قدم میگذارد تا به تنهایی چرخ زندگی هفتنفره را بچرخاند.
نسرین حکیمی ۴۳ساله و باشندهی کابل، پس از وفات همسرش بار سنگین تأمین نیازهای زندگی هفت فرزندش را به دوش گرفته است.
زمستانهای سرد پروان نه تنها فعالیتهای کشاورزی را متوقف نکرده، بل برای شماری از زنان روستانشین به فرصتی برای تلاش بیشتر و حفظ چرخهی اقتصاد خانواده بدل شده است. تولید سبزیها در سبزخانههای خانگی، شیردوشی، تهیهی ماست، پنیر، قیماق و قروت، از مهمترین فعالیتهایی اند که این زنان انجام میدهند؛ فعالیتهایی که هرچند درآمد آن محدود است؛ اما پیوسته و حیاتی است.
گزارش تازه دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد (UNODC)، نشان میدهد که مصرف مواد مخدر در افغانستان هنوز عمدتاً تحت تأثیر مواد سنتی قرار دارد؛ با این حال، مصرف مواد مخدر صنعتی و استفادهی نادرست از داروهای طبی رو به افزایش است.
مردان بیشترین مصرف مواد مخدر را به چرس (۴۶ درصد) و تریاک (۱۹ درصد) نسبت داده اند.
