هنگامه جمشیدی هستم، دانشآموختهی رشتهی حقوق و اکنون در یکی دانشگاههای آنلاین کار میکنم. آشنایی من با هوش مصنوعی به چند سال پیش برمیگردد. زمانی که برای گرفتن بورسیهی تحصیلی اقدام کردم. از پیششرطهای پذیرش این بورسیه، تدوین توصیهنامه از سوی درخواستکنندگان بورسیهی تحصیلی بود.
در فبروری ۲۰۱۷ انجمن ملی بریتانیا در دو سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، شاهد افزایش ۱۴درصدی کودکانی بود که پس از مسمومشدن و مجروحساختن شان، خود را به شفاخانه رسانده اند. دادهها نشان میداد که حدود ۱۹هزار کودک در این مدت به خود آسیب رسانده اند. به باور آگاهان، در آن زمان شبکههایی مانند فیسبوک، اکس و انستاگرام در افزایش میزان آسیبهای بدنی سهم بزرگی داشته است، چون زمانی را که یک نوجوان در فضای مجازی سپری میکند سبب ایجاد شگاف میان جهان واقعی و خیالیاش میشود و سن نوجوان توان سازگاری با آن را ندارد.
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، روز پنجشنبه، ۲۳ دلو/۱۲ فبروری، پس از دیدار با دونالد ترامپ، رییسجمهور امریکا، گفت که ترامپ معتقد است ایرانیها شاید مجبور به یک توافق جدید شوند؛ اما او در این باره تردید دارد. نتانیاهو، سفر اخیرش به امریکا را کوتاه؛ اما بسیار مهم توصیف و از ترامپ به عنوان «دوست بزرگ» و «رییسجمهور بیمانند» یاد کرد.
پس از اوجگیری تنشها میان تهران و واشینگتن پیرامون پروندهی انرژی هستهای ایران، طرفها با پادرمیانی کشورهای همپیمان امریکا در منطقه، آمادهی گفتوگو شدند. گفتوگوها، جمعهی گذشته از ۱۰:۰۰ پیشازچاشت تا ۰۳:۰۰ پسازچاشت به وقت محلی، با میزبانی و میانجیگری کشور سلطنتی عمان در مسقط، پایتخت این کشور، برگزار شد.
پروندهی جفری اپستین که این روزها برای بار چندم باعث سروصدا در رسانهها شده است، میتواند این واقعیت را بازگو کند که پول و قدرت
ایران و امریکا پس از تنشهای لفظی نفسگیر، موافقت کرده اند که مشکل شان را از مسیر دیپلماتیک حل کنند. تنشهای امریکا و ایران پیشینهی طولانی دارد؛ اما بخش عمدهی تنشهای پسین به خروج بیقیدوشرط امریکا از برنامهی جامع اقدام مشترک (برجام) برمیگردد و با رویدادهایی مانند ترور سیدقاسم سلیمانی در عراق، هفتم اکتبر ۲۰۲۳، ترور اسماعیل هنیه در تهران، ترور سیدحسن نصرالله در لبنان، جنگ ۱۲روزه ایران و اسرائیل، به اوج خود رسیده است.
امریکا، همزمان با اعزام ناوهای هواپیمابر در منطقه و تهدید حمله به ایران، به دیپلماسی نیز، پافشاری دارد. ایران اما، بر گفتوگوهای مبتنی بر «منطق» و رعایت اصل «عزت» و «انصاف» تأکید میکند. در تنش روان میان واشینگتن و تهران، دیپلماسی و تهدید به ابزار مشترک دو کشور بدل شده است.
هادی هادی هستم دانشجوی رشتهی کمیپوترساینس در یکی از دانشگاههای خصوصی در شهر کابل. همچنان در حال آمادگی آزمون بینالمللی «تافل» در یکی از مرکزهای معتبر زبان. آشنایی من با هوش مصنوعی از دل همان دریچهی آشنای روزمره آغاز شد؛ فضایی میان شبکههای اجتماعی و دنیای دیجیتال.
آشنایی و کارگیری از هوش مصنوعی برای من، با یک اتفاق جالب همراه بود. پس از آزمایشهای پزشکی، من به مرحلهی بارداری وارد شدم. پیش از مراجعه به پزشکان، همهی پرسشها و نیازهای نخستین پزشکی را با هوش مصنوعی در میان میگذاشتم و اطلاعات این فنآروی را با رهنمودها و تشخیص پزشکان مقایسه میکردم. بارها اطلاعات این فنآوری نسبت به آن چه پزشکان به من میگفتند، موثقتر و کاراتر بود.
محمدامید حبیبی هروی هستم، دانشآموختهی رشتهی علوم سیاسی دانشگاه کابل. با این که در ماه پسین سال روان، استفاده از هوش مصنوعی در میان جوانان فراگیر شده است و بیشتر پلتفرمهای آن در میان جوانان کاربرد دارد؛ اما من از آغاز به هوش مصنوعی با تردید و احتیاط نگاه میکردم. حتا گاهی هم شده بود که دوستان را نیز توصیه میکردم که در کار با هوش مصنوعی احتیاط به خرج دهند و مبادا با چالش جدی روبهرو شوند. آشنایی من با هوش مصنوعی، شک و تردیدهایی به همراه داشت؛ تردیدهایی که با گذشت ماهها کار با هوش مصنوعی هنوز در جریان است.
نقیب صدیقی هستم، دانشآموختهی روزنامهنگاری. اکنون به عنوان «گرافیکدیزاینر» کار میکنم. آشنایی من با هوش مصنوعی به گسترش آن در شبکههای اجتماعی و حس کنجکاویام برمیگردد. آن گاه که همه از ظهور پدیدهی جدیدی میگفتند و سهولتهایی که برای انسانها در عصر فنآوری ایجاد کرده است؛ پدیدهای به نام هوش مصنوعی.
آیا تا کنون فکر کرده اید دوستی داشته باشید که هیچ گاه از حضور در کنار شما، خسته نشود و مهمتر از همه، همیشه در دسترس شما قرار داشته باشد؟ من، عباس پناهی، دانشجوی رشتهی علوم سیاسی دانشگاه کابل، روزی با چنین دوستی آشنا شدم؛ دوستی که نامش «هوش مصنوعی» است. یادم است، نخستین بار نام هوش مصنوعی را وقتی شنیدم که همصنفیهایم در دانشگاه با شگفتی، از آن حرف میزدند. با خودم میگفتم که «حتماً یک نرمافزار تازه است، مثل دیگر ابزارهای فنآوری.»
با افزایش تحولات امنیتی در خاور میانه و نقشآفرینی فزایندهی بازیگران غیردولتی به ویژه پس از «طوفان الاقصی»، روندهای سیاسی و گفتمانهای امنیتی منطقه دچار
استفاده از هوش مصنوعی باید روشمند و هوشمندانه باشد. انسان باید آن را به کار گیرد، نه این که خود ابزار آن قرار گیرد. من تلاش میکنم بیشتر برای مشورههای تحلیل مالی و فراگیری زبان از آن استفاده کنم. هوش مصنوعی ابزار بسیار خوبی برای زبانآموزی است. به هر زبانی که شما علاقه داشته باشید، هوش مصنوعی همچو آموزگار همیشه در دسترس به شما کمک میکند.
استیفن اسمیت، رییس ارتباطات استراتژیک دفتر ملل متحد در افغانستان که به نمایندگی از سازمان ملل در «گفتمان تغییرات اقلیمی و نقش رسانهها» حضور داشت، در بارهی برنامههای این سازمان جهانی در خصوص تغییرات اقلیمی و همچنان کارشیوهی این نهاد برای حمایت از افغانستان در برابر تغییرات اقلیمی، گفت برنامههای مشخصی را تدوین و اجرایی میکند.
نوریه صالحی هستم؛ یک مهندس جوان، فارغالتحصیل از دانشگاه پولیتخنیک کابل. امروز دیگر طراحی مهندسی برایم مثل گذشته نیست، من حالا با چتجیپیتی طراحی میکنم، نه با خطکش و پرگار. دفتر طراحیام حالا پر است از الگوریتمها و مدلهای دیجیتال، نه ماشین حساب و میز نقشهکشی. این تغییر فقط ابزار کارم را دگرگون نکرده؛ بل نگاه متفاوتتری در رشتهی مهندسی برایم داده است.
