شماری از دانشجویان دانشگاه بدخشان که در مکانهای اجارهای زندگی میکنند، میگویند که به دلیل بلندبودن کرایه از پس هزینهی زندگی در مکانهای شخصی بر نمیآیند.
فردین، باشندهی بامیان که در دانشگاه بدخشان درس میخواند، میگوید که افزایش کرایهی مکانهای اجارهای مشکلات اقتصادیاش را افزایش داده است. او میافزاید: «دو هفته پشت اتاق گشتم؛ اتاق پیدا نمیشود؛ اگر پیدا شود، کرایهاش بلند است؛ یک اتاق سهدرسه دو هزار و ۵۰۰ افغانی بود، اکنون پنج هزار شده است.»
حامد، باشندهی شهر فیضآباد، مرکز بدخشان، میگوید که با افزایش تقاضا برای خانههای اجارهای در این شهر، مالکان این خانهها کرایه را به گونهی خودسرانه بیشتر کرده اند. «دانشجویان از ولسوالیها به مرکز بدخشان میآیند؛ با کمبود اتاق روبهرو اند؛ مالکان حویلیها از این فرصت استفاده کرده و کرایهی اتاق را بلند میبرند.»
جاوید، دانشجوی دانشکدهی کمپیوتر ساینس دانشگاه بدخشان، میگوید که افزایش کرایهی مکانهای اجارهای دانشجویان را با مشکلات اقتصادی روبهرو کرده است. به گفتهی او، «کرایهی اتاقها بسیار بلند رفته و در توان ما محصلان نیست که پرداخت کنیم؛ سابق کرایهی یک اتاق دو هزار بود، اکنون چهار هزار و ۵۰۰ شده است.»
این دانشجویان، از امارت اسلامی میخواهند که کرایهی خانههای اجارهای را در فیضآباد مدیریت کنند.
با این همه، برکتالله رسولی، سخنگوی وزارت عدلیهی امارت اسلامی، میگوید که افزایش کرایهی خانهها از سوی شهروندان ممنوع است و با متخلفان برخورد میشود. «کرایهی خانهها و بلاکهای رهایشی در ۱۴۰۵ همان کرایهی دوسال قبل یعنی به حد اکثر ۱۰ درصد افزایش است؛ مالکان منازل رهایشی و دفترهای رهنمایی معاملات حق ندارند که بیشتر از این معیار کرایه تعین کنند.»
پیش از این نیز، دانشجویان در شماری از ولایت از جمله در غزنی و پکتیا از دسترسینداشتن به خوابگاه و ناتوانی در پرداخت کرایهی خانههای اجارهای شکایت داشته اند.
