صبور نوری، یکی از باشندگان بدخشان، می‌گوید که در ماه‌های پسین قطع جنگلات به ‌گونه‌ی چشم‌گیری افزایش یافته و این روند سبب سرازیرشدن سیلاب‌های ویران‌گر، فرسایش خاک و گسترش بیابان‌زایی در بخش‌هایی از این ولایت شده است. او، می‌افزاید: «مناطقی که با داشتن جنگلات زیاد، سرسبز و خرم معلوم می‌شد و همین جنگلات باعث می‌شد که شدت سیلاب‌ها پایین بیاید و به قول ما بدخشی‌ها سنگ‌آب کم‌تر باشد، متأسفانه اکنون تخریب شده است. دشت‌ها و چمن‌زارهای بسیار زیبا، در اثر گسترش سیلاب‌ها به سنگلاخ‌هایی تبدیل شده ‌اند که هرگز قابل استفاده نیستند و این وضعیت سبب می‌شود سیلاب‌ها زیان‌های بیش‌تری به مردم وارد کند.»

جاوید امینی، یکی دیگر از باشندگان بدخشان، می‌گوید که شماری از افراد برای استخراج غیرقانونی معدن‌ها، جنگلات را تخریب می‌کنند تا مسیر دست‌رسی به این منابع فراهم شود. به گفته‌‌ی او، این اقدام‌ها سبب تخریب گسترده‌ی ساحات جنگلی شده و در درازمدت مشکلات جدی را برای باشندگانی که در نزدیکی این مناطق زندگی می‌کنند، به‌ وجود خواهد آورد. او، می‌افزاید: «با فرارسیدن زمستان، بسیاری از مردم از نظر اقتصادی در وضعیت خوبی قرار ندارند و جنگلاتی که باعث سرسبزی و زیبایی مناطق می‌شود را قطع می‌کنند تا نیازهای زمستانی خود را تأمین کنند. حتا برخی افراد جنگلات را قطع کرده و آن را می‌فروشند تا درآمدی به ‌دست آورند.»

عبدالرحمان، دیگر باشنده‌ی بدخشان، در گفت‌وگو با سلام‌وطندار می‌گوید که زیان‌های ناشی از سیلاب‌ها در این اواخر در بدخشان افزایش یافته است. او، قطع گسترده‌ی جنگلات را یکی از عامل‌های اصلی این وضعیت می‌داند و تأکید می‌کند که تخریب جنگلات، زیان‌های مالی و جانی بی‌سابقه‌ای را در این ولایت به بار آورده است. «نمونه‌ی آن ساحات تفریحی بدخشان است؛ جاهایی که در گذشته برای میله و تفریح می‌رفتیم و سرسبزی و جنگلات خاص خود را داشت؛ اما در این اواخر به ‌دلیل معدن‌کاری‌ها تخریب شده و اکنون شبیه بیابان است؛ به ‌گونه‌ای که اصلاً تصور نمی‌شود این جا زمانی محل تفریح بوده است.»

عزیز محمدی، کارشناس منابع طبیعی، به سلام‌وطندار می‌گوید که قطع جنگلات پیامدهای جدی زیست‌محیطی در پی دارد. به گفته‌ی او، تخریب جنگلات سبب گرم‌شدن زمین، افزایش سیلاب‌ها، فرسایش خاک، افزایش خطر زلزله، کاهش تولید اکسیژن و ازبین‌رفتن طبیعت بکر می‌شود. «قطع جنگلات باعث می‌شود هوا نتواند به ‌گونه‌ی سالم تصفیه شود و اکسیژن کافی و پاک برای تنفس در دست‌رس نباشد که این وضعیت می‌تواند سبب افزایش بیماری‌های قلبی، سرطانی و دیگر مشکلات صحی شود. بدخشان که در گذشته به‌ عنوان یک ولایت سرسبز شناخته می‌شد، امروز در بسیاری از مناطق به بیابان‌های خشک و بی‌آب‌وعلف تبدیل شده است. اگر این روند ادامه یابد، بدخشان دیگر به ‌عنوان یک ولایت سرسبز شناخته نخواهد شد.»

روح‌الله نوری، آمر منابع طبیعی ریاست زراعت، آبیاری و مالداری بدخشان، می‌گوید که با فرارسیدن زمستان، شماری از مردم برای تأمین سوخت و گرمایش ناگزیر به قطع درختان می‌شوند. او، می‌افزاید که در کنار این مشکل، استخراج غیرمعیاری معدن‌ها نیز سبب تخریب گسترده‌ی جنگلات شده است. «در ولسوالی شهر بزرگ، ولسوالی کران و منجان و هم‌چنان ولسوالی ارغنج‌خواه که در مسیر راه بهارک و فیض‌آباد قرار دارد، بر اساس گزارش‌ها سطح قطع جنگلات بلند است. ریاست زراعت در این بخش صلاحیت اجرایی مستقیم ندارد؛ اما از طریق مکتوب‌ها و اطلاعیه‌ها، مردم را آگاه می‌کند که جنگلات نباید تخریب و قطع شود.»

قابل یادآوری است که با وجود تلاش‌های پی‌درپی برای دریافت دیدگاه سخن‌گوی فرماندهی امنیه‌ی بدخشان، تا لحظه‌ی پخش این گزارش، او به تماس‌ها و پیام‌های ما پاسخ نداده است. بدخشان از جمله ولایت‌های سرسبز کشور به‌ شمار می‌رود؛ اما در سال‌های پسین افزایش چشم‌گیر قطع جنگلات نگرانی‌های جدی زیست‌محیطی را در میان باشندگان و کارشناسان این ولایت برانگیخته است؛ نگرانی‌هایی که در صورت بی‌توجهی، می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری برای طبیعت و زندگی مردم این ولایت به‌ هم‌راه داشته باشد.

مرتبط با این خبر:

به اشتراک بگذارید:
تحلیل‌های مرتبط

اخبار و گزارش‌های سلام وطن‌دار را از شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: