شماری از زنان زراعتپیشه و سبزیکار در فاریاب، از نبود آب کافی و دسترسینداشتن به کود کیمیایی شکایت دارند. آنان، میگویند که گرمای شدید، کمآبی و کاهش کمکهای زراعتی از سوی دولت و نهادهای حمایتی، فعالیتهای زراعتی آنان را با چالشهای جدی روبهرو کرده است. این زنان، تأکید میکنند که در نبود حمایتهای لازم، بخش عمدهای از حاصلات شان از بین میرود و انگیزه برای ادامهی زراعت کاهش مییابد.
سهیلا، یکی از زنان باغدار و زراعتپیشه در فاریاب، از مشکلاتی چون خشکشدن آب دریاها و جویها و نبود کمکهای زراعتی شکایت دارد. او، میگوید که کاهش منابع آبی و دسترسینداشتن به تخمهای اصلاحشده و کود کیمیایی، از چالشهای اساسی آنان است.
سهیلا، خواهان توجه جدی دولت در زمینهی فراهمسازی تخمهای زراعتی و کودهای کیمیایی مورد نیاز است تا زنان کشاورز بتوانند میزان حاصلات شان را افزایش دهند و از کاهش محصولات شان پیشگیری کنند.
او، میافزاید: «در حصهی زراعت با مشکلات زیادی مواجه هستیم. مثلاً نرسیدن کود کیمیایی است که در اوایل ما چیزی نداریم که کود کیمیایی بگیریم؛ خریداری کنیم به خاطر زمینهای خود. البته سالبهسال هم آب دهات هم سطح پایین میشود.»
هنگامه، یکی دیگر از زنان زراعتپیشهی خانگی در فاریاب، میگوید که بیش از ۲۰ سال است در بخش زراعت فعالیت دارد؛ اما همچنان با مشکلات چون کمبود آب و نبود کود کیمیایی روبهرو است. او، از دولت و نهادهای مسئول میخواهد که در زمینهی محصولات زراعتی همکاری کنند و توجه بیشتری نشان دهند.
بانو هنگامه، میافزاید که نبود آب کافی و دسترسینداشتن به مواد کیمیایی، چالشهای جدی در روند سبزیکارهای خانگی ایجاد کرده است. او، تأکید میکند که دولت و نهادهای زراعتی باید برنامههای آموزشی و آگاهیدهی را در بخش زراعت، استفادهی مؤثر از کود کیمیایی و آبیاری معیاری راهاندازی کنند تا زنان زراعتپیشه بتوانند به گونهی مسلکی و پایدار فعالیت کنند.
او، میگوید: «بیشترین مشکلاتی که ما داریم، در همین سالهای اخیر آب و مواد کیمیایی است و همچنان فکر بکنید ما تا اندازهای با کشت و زراعتش آشنایی داشته باشیم و بیشترین کمبودها نرسیدن آب و مواد کیمیایی است. قبلاً بود؛ مثلاً در زمان جمهوریت بعضی کمکها و آموزشها صورت میگرفت؛ اما در این سالهای اخیر کدام کمکی وجود ندارد.»
در همین حال، احمدضیا دانش، یکی از کارشناسان امور زراعتی در فاریاب، میگوید که زنان نیمی از پیکرهی جامعه را تشکیل میدهند؛ اما نبود فرصتهای اشتغالزایی و نبود حمایت نهادهای ملی و بینالمللی، باعث نگرانی گسترده در میان زنان زراعتپیشه شده است.
او، در این باره میگوید: «نقش زنان در بخش سبزیها و تأثیر آن بر اقتصاد کشور فعلاً خیلی تأثیر خود را میداشته باشد؛ چون اینها توانستند یک قشر جامعه مفید واقع شوند؛ زیرا زیادتر زنان اکنون شرایط برای شان مشکل است؛ نانآور خانهی شان زنان هستند. خیلی به خانوادهها کمک میکنند؛ چون نانآور خانواده خود شان هستند.»
با اینهمه، نجیبالله میرزایی، مدیر عمومی انکشاف ریاست زراعت فاریاب، میگوید که به هدف پشتیبانی و توانمندسازی زنان در سکتور زراعت، با همآهنگی این ریاست و همکاری نهادهای همکار، ۱۶۴ قطعه باغچهی خانگی برای زنان زراعتپیشهی نیازمند در سطح این ولایت تنظیم و ایجاد شده است.
او، در گفتوگو با سلاموطندار میگوید: «آمار سهم زنان با همآهنگی ریاست زراعت از طریق دفاتر از پروژههای زراعتی در سال ۱۴۰۳ در ولایت فاریاب تحت پوشش مختلفالنوع پروژههای زراعتی قرار گرفته و داده شده به تعداد ۳۱۵۸ خانم میباشد.»
این در حالی است که کمبود آب و خشکسالی، یکی از مشکلات سراسری در افغانستان محسوب میشود و فاریاب نیز از این بحران بینصیب نمانده است. افزایش گرما و کاهش منابع آبی، چالش جدی برای زراعتپیشگان این ولایت به ویژه زنان، به وجود آورده است.
