بیاختیاری ادرار، بیماری شایع و آزاردهندهای است که بسیاری از زنان پس از زایمان به آن مبتلا میشوند. به گفتهی شماری از پزشکان، این عارضه از مشکلات جدی سلامت زنان در دوران پس از زایمان به شمار میرود. عاملهایی مانند زایمانهای مکرر، وزن بالای نوزاد، بارداری دوقلو یا چندقلویی و افزایش سن مادر، از جمله دلیلهای اصلی بروز آن عنوان شده است.
زرمینه مهمند، پزشک نسایی_ولادی، در بارهی عاملهای این بیماری میگوید: «بیاختیاری ادرار پس از زایمان نتیجهی ترکیبی از عوامل است؛ زایمانهای مکرر، وزن بالای نوزاد، بارداری دوقلو یا چندقلو، زایمانهای طولانی، استفاده از ابزارهای کمکی مانند فورسیپس یا واکِیوم، سن مادر و اضافهوزن قبل یا بعد از بارداری.»
جیبه رایان، دیگر پزشک نسایی_ولادی، نیز در بارهی دیگر عاملهای این بیماری میگوید: «یکی از دلیلهای مهم ایجاد این مشکل، فیستول است. فیستول یعنی ایجاد یک سوراخ غیرطبیعی بین واژن و سایر اندامها مثل مثانه یا روده. وقتی این دیواره از بین میرود، خانمها دیگر نمیتوانند ادرار یا مواد قاعدگی خود را کنترل کنند.»
پزشکان، میافزایند که این بیماری درمانپذیر است و زایمان در مرکزهای صحی، رعایت فاصلهی حداقل سه سال میان بارداری و مراجعه به مرکزهای درمانی برای ترمیم فیستول و در نهایت جراحی، میتواند سبب بهبود و سلامتی مادران شود.
معصومه احسان، یکی دیگر از پزشکان نسایی_ولادی، میگوید: «نوشیدنیهای گازدار باید کنار گذاشته شود. در برخی موارد، ممکن است نیاز به جراحی باشد. اگر خانمی تا شش ماه پس از زایمان هنوز مشکل بیاختیاری ادرار داشته باشد، احتمال دارد نیاز به جراحی پیدا کند.»
در همین حال، مادرانی که زایمان طبیعی یا سزارین داشته اند، هر دو با این بیماری روبهرو شده اند. ناهید ۲۵ساله از بادغیس، مادر دو فرزند که پس از زایمان دوم با این بیماری روبهرو شده است، میگوید که پس از مراجعه نزد پزشک و انجام تمرینهای مخصوص عضلات، بیماری او بهبود یافته است.
او، میافزاید: «در بارداری دوم، از ماه ششم بیاختیاری ادرار پیدا کردم. وقتی عطسه میزدم، میخندیدم یا زیاد راه میرفتم، این مشکل پیش میآمد. واقعاً خجالت میکشیدم و همیشه استرس داشتم. بیرونرفتن برایم سخت شده بود و باید همیشه نوار بهداشتی استفاده میکردم.»
عارفه فولاد ۲۷ساله، مادر دو فرزند که زایمان طبیعی داشته است، در بارهی تجربهاش در ماههای پسین بارداری از این بیماری میگوید: «در ماههای آخر بارداری کمی بیاختیاری داشتم، مخصوصاً وقتی میخندیدم یا عطسه میزدم. مجبور بودم همیشه تشناب باشم و بعضی فعالیتهایم را محدود کنم. با تمرین و مشورت با داکتر/پزشک، کمکم بهتر شدم.»
حنیفه، مادر دیگری از بادغیس، تجربهی خود را این گونه بیان میکند: «در زندگی روزمره باعث ناراحتی و محدودیت شد، بیرونرفتن برایم سخت بود و همیشه نگران بودم. تمرینات منظم لگن انجام دادم و مصرف زیاد مایعات را در شب کم کردم. این تمرینات واقعاً کمک کرد.»
بیاختیاری ادرار، بیماری طبیعی در میان مادران پس از زایمان است که با آگاهی، مراقبت و مراجعه به پزشک، قابل کنترل و درمان است.
