زرغونهی ۳۵ساله، باشندهی ولسوالی نرنگ کنر و مادر سه فرزند، سه سال پیش در یک برنامهی آموزشی زراعتی ویژهی زنان اشتراک کرد؛ برنامهای که هدف آن آموزش شیوههای ایجاد و مدیریت باغچههای خانگی بود. او پس از پایان این دوره، در کنار خانهاش یک باغچهی کوچک سبزی ایجاد کرد؛ اقدامی که به گفتهی خودش، آغاز راهی تازه در زندگیاش بود. «میخواستم سبزی تازه را خودم برای خانه تولید کنم و وابسته به بازار نباشم. این کار هم برای خانوادهام مفید است و هم شوق و انگیزهام را زنده نگه میدارد.»
در این باغچه، گونههای سبزی از جمله بادنجان رومی، بادرنگ، پالک و مرچ تازه، کشت شده و در کنار آن، چند اصله درخت انگور و مالته نیز به بار نشسته است. زرغونه، برنامهریزی مشخصی برای کار روزانه دارد؛ پس از نماز بامداد تا ساعت نُه صبح و بار دیگر در ساعتهای عصر، به باغچهی خود رسیدگی میکند.
ثمرهی این تلاشها، بهبود محسوس وضعیت اقتصادی خانوادهی او بوده است. زرغونه، در این باره میافزاید: «اکنون سبزی تازه از باغ خود مان به خانه میآید. وقتی محصول بیشتر میشود، آن را به بازار میبرم و میفروشم. در هر فصل حدود سه هزار افغانی سود به دست میآورم.»
او، همچنان از پشتیبانی خانوادهاش ابراز خرسندی میکند؛ پشتیبانیای که به گفتهی او، نقش مهمی در تداوم کارش داشته است. «شوهرم همیشه تشویقم میکند و فرزندانم هم گاهی در آبیاری و گردآوری محصول با من کمک میکنند.»
با این حال، زرغونه، میگوید که مسیر کارش بدون چالش نبوده است. کمبود آب، هجوم حشرهها به محصولات و نبود تخمهای اصلاحشده، از جمله مشکلاتی است که میزان تولیدش را کاهش میدهد و بر درآمد او تأثیر میگذارد.
زرغونه، امیدوار است که اگر ریاست زراعت کنر در زمینهی تأمین آب، توزیع تخمهای باکیفیت و داروهای ضدحشرات از کشاورزان زن پشتیبانی کند، درآمد آنان به گونهی چشمگیری افزایش خواهد یافت. «پیش از این، تنها به درآمد شوهر متکی بودیم؛ اما حالا من هم میتوانم در تأمین مخارج خانواده سهم داشته باشم. زنان در دیگر قریهها نیز علاقهمند اند باغچههای مشابه ایجاد کنند.»
زرغونه، برای آینده برنامه دارد باغچهی خود را گسترش دهد و پرورش گلهای زینتی را نیز به آن بیفزاید. به باور او، در صورت فراهمشدن امکانات، نه تنها نیازهای اقتصادی خانوادهاش تأمین خواهد شد، بل تولید سبزیها و گل برای عرضه به بازار نیز افزایش مییابد. «امید دارم روزی برسد که تولیدهای زنان ما به گونهی گستردهتر وارد بازار شود.»
زرغونه در پایان، پیامی الهامبخش به دیگر زنان دارد و میگوید که هر کاری اگر با تلاش و پشتکار آغاز شود، بیتردید نتیجه خواهد داد. «از یک باغچهی کوچک شروع کنید؛ خواهید دید که چه گونه زندگی تان تغییر میکند.»
این درحالی است که در کنر، زراعت یکی از منابع مهم درآمد مردم به شمار میرود و در سالهای پسین، زنان نیز کوشیده اند نقش فعالتری در این بخش ایفا کنند. ایجاد باغچههای خانگی و فعالیتهای کوچک زراعتی، گامی مهم در مسیر خودبسندگی اقتصادی زنان است. هرچند کمبود آب، نبود تخم مناسب و آفتهای کشاورزی همچنان از چالشهای جدی در برابر کشاورزان زن به حساب میآید؛ با وجود این مانعها، بسیاری از زنان با ارادهی قوی تلاش میکنند سهم مؤثری در بهبود اقتصاد خانوادههای شان داشته باشند.





