با ادامهی بحران کمآبی در تخار، کشت شالی که یکی از محصولات اصلی کشاورزی این ولایت به شمار میرود، امسال به شدت کاهش یافته و به گفتهی کشاورزان، به نزدیک به نصف رسیده است. کشاورزان در تخار، میگویند که کمبود آب، کاهش بارندگی و تغییرهای آبوهوایی روند کشت شالی را زیر تأثیر قرار داده و پیامدهای اقتصادی و محیطزیستی این وضعیت، نگرانیها را افزایش داده است.
حضرتالله، کشاورزی در روستای «ارباب موسا»ی ولسوالی گلتپه، میگوید که شالیزارهایش به دلیل نبود آب کافی به طور کامل خشک شده و از بین رفته است. او میافزاید که با ادامهی این وضعیت، نه تنها همه زحمتهایش بینتیجه مانده، بل که برای تأمین هزینههای زندگی خانوادهاش نیز، با دشواریهای جدی روبهرو شده است. «آب نیست، شالی خشک شده؛ از عید قربان تا حال، اصلاً آب نیست، زمینها خشک ماندند و ما بار بار شکایت کردیم، هیچ کس نشنیده و احساس مسئولیت نکرده. از دولت میخواهیم با ما همکاری کند.»
از «روز جهانی آب»، امروز در برنامهای زیر نام «آب سرمایهی ملی است و حفاظت آن مربوط همه میشود»، در دانشگاه کابل گرامیداشت شد. مسئولان در دانشگاه کابل، در این برنامه با ابراز نگرانی از کاهش چشمگیر سطح آبهای زیرزمینی در کابل، میگویند که در پنج سال گذشته سطح آبهای زیرزمینی در شهر کابل، ۱۵ متر کاهش یافته است.
غلام صفری، رییس این نهاد، میگوید که با حفر این چاه عمیق، ۳۰۰ خانواده به آب آشامیدنی دسترسی مییابند. او، میافزاید: «یک حلقه چاه آب آشامیدنی مجهز با واترپمپ و سه ذخیرهی بزرگ آب را برای اهالی بالای کوه چنداول که به کمبود آب روبهرو بودند، حفر شده است. ظرفیت این چاه عمیق میتواند به ۵۰۰ خانواده از طرف صبح و به ۵۰۰ تن پس از چاشت آب تامین کند.»
مسئولان محلی هلمند نیز ولسوالیهای موساقلعه، واشیر، نوزاد و کجکی را، از جمله مناطقی برمیشمارند که از خشکسالی کنونی به شدت متأثر شده اند. به گفتهی آنان، به دلیل خشکسالی و کمبود آب، حدود ۲۰۰۰ خانواده از این ولسوالیها به شهر لشکرگاه و دیگر مناطق کشور کوچ کرده اند.
به تازگی، پروژهی آبرسانیای در منطقهی مکروریان شهر کابل به بهرهبردای سپرده شد که برای ۱۲۰ هزار باشندهی این مجموعه، آب آشامیدنی بهداشتی فراهم کرده است.
