کشاورزان در غور با نگرانی از ادامهی خشکسالی و کاهش بارندگیها، میگویند که اگر دولت و نهادهای مسئول زمینهی استفادهی گستردهتر از سیستمهای نوین آبیاری را فراهم نکنند، امیدی به رشد و تولید محصولات کشاورزی در آینده نخواهند داشت.
دفتر رسانههای والی بادغیس، با پخش خبرنامهای گفته که دهها متریک تُن گندم اصلاحشده و کود کیمیایی به شماری از کشاورزان در این ولایت توزیع شده است.
شماری از باغداران در ولسوالی خلم سمنگان و باشندگان روستاهای مختلف این ولسوالی، میگویند که تغییرهای آبوهوایی و خشکسالیهای چندساله، تأثیرهای جدی بر باغداری و کشاورزی این منطقه گذاشته است. آنها، میافزایند که از ادامهی خشکسالیهای پیدرپی و کمآبی شدید نگران اند.
در خزان امسال، شماری از کشاورزان در لغمان به ویژه خانوادههایی که سبزیکاری میکنند، با شیوع گستردهی آفتها و بیماریهای نباتی روبهرو شده اند. آفتهایی مانند «کرم سفید برگخوار» و نشانههای «زنگ نباتات»، برگها را زرد و خشک کرده و تولید شلغم، کچالو، زردک و سبزیهای برگی را به طور چشمگیری کاهش داده است. این نگرانی در میان کشاورزان زن که همراه مردان خانواده در زمین کار میکنند، بیشتر شده است.
در میانهی آسیبپذیری شهروندان افغانستان از تغییرهای آبوهوایی، باشندگان لوگر که زندگی شان به کشاورزی وابسته است، از خشکسالی شکایت کرده و میگویند که کمبود آب بر برداشت محصولات از زمینهای شان تاثیر منفی گذاشته و درآمدشان نیز کاهش یافته است.
بیشتر مناطق سرسبز ننگرهار به دلیل ایستادگی و شوری آب، حاصلخیزی خود را از دست داده اند. شماری از کشاورزان در ننگرهار، در گفتوگو با سلاموطندار میگویند که نبود سیستم مناسب زهکشی نه تنها میزان حاصلات را کاهش داده، بل برخی از زمینهای کشاورزی را از حاصلدهی باز مانده است.
پسته، یکی از مهمترین محصولات کشاورزی و اقتصادی بادغیس است که هزاران خانواده از طریق ایجاد باغهای آن، برداشت از جنگلهای طبیعی و فروش این محصول، امرار معاش میکنند؛ اما به گفتهی باشندگان بادغیس، کاهش بارندگیها و تغییرهای اقلیمی در سالهای پسین سبب افت چشمگیر تولید پسته شده است.
با ادامهی بحران کمآبی در تخار، کشت شالی که یکی از محصولات اصلی کشاورزی این ولایت به شمار میرود، امسال به شدت کاهش یافته و به گفتهی کشاورزان، به نزدیک به نصف رسیده است. کشاورزان در تخار، میگویند که کمبود آب، کاهش بارندگی و تغییرهای آبوهوایی روند کشت شالی را زیر تأثیر قرار داده و پیامدهای اقتصادی و محیطزیستی این وضعیت، نگرانیها را افزایش داده است.
سازمان خوراک و کشاورزی ملل متحد، اعلام کرده که در حال ساخت ۱۶۵ کشمشخانهی تازه در سراسر افغانستان است.
این سازمان، امروز (دوشنبه، ۷ میزان) در اکس نوشته که این کشمشخانهها به هدف پشتیبانی از کشاورزان ساخته میشود.
میرحمزه، یکی از کشاورزان خلاق در ولسوالی بگرام پروان، میگوید که ضعف اقتصادی بسیاری از کشاورزان، مانع دسترسی آنها به ماشینهای قلبه شده است و از دولت و نهادهای پشتیبان کشاورزی میخواهد که زمینهی دسترسی کشاورزان به این ابزار را فراهم کنند.
غور، در غرب افغانستان، امسال با چهرهای خشن از طبیعت روبهرو شده است. شماری از کشاورزان للمیکار در این ولایت، میگویند که امسال باران نبارید، زمینهای شان از شدت خشکی ترک برداشته و دانههایی که با امید و آرزو در دل خاک کاشته بودند، هرگز فرصت جوانهزدن نیافتند. آنان که چشمانتظار بارش رحمت آسمانی بودند، اکنون میافزایند که نه تنها امسال هیچ محصولی برداشت نکردند، بل دانه و سرمایهی اندک شان را نیز از دست داده اند.
قرار است بند آب سلطان در شمال غزنی به گونهی اساسی بازسازی شود. آغاز کار پروژهی استحکامبخشی بند سلطان با استقبال گرم و خوشبینی کشاورزان و باغداران در این ولایت همراه شده است. بند آب سلطان که از بندهای تاریخی کشور به شمار میرود، در شمال غزنی و در مرز با میدانوردک موقعیت دارد. این بند از آغاز ساخت تا کنون نقش مؤثری در مدیریت منابع آب، رشد کشاورزی و باغداری در غزنی داشته است.
نتیجهی نظرسنجی سلاموطندار در میان ۱۰۲۰ کشاورز از ۳۰ ولایت افغانستان نشان میدهد که خشکسالی تأثیرهای گستردهای بر معیشت، امنیت غذایی و پایداری اجتماعی جوامع روستایی گذاشته است. بیش از ۸۰ درصد کشاورزان از این پدیده متأثر شده و بیش از ۹۰ درصد آنان نسبت به شدت آن ابراز نگرانی کرده اند.
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۳۲ جوان کشاورز (۱۶ تن آموزشدیده و ۱۶ تن بدون آموزش)، نشان میدهد که آموزش در عرصهی کشاورزی، تأثیر مستقیم بر میزان محصول و در نتیجه درآمدهای کشاورزان دارد.
ادامهی خشکسالیها و تغییرات اقلیمی در افغانستان به ویژه غزنی، زندگی هزاران خانواده را زیر تأثیر قرار داده و آنها را مجبور به ترک زادگاههای شان کرده است. با ادامهی این روند، بسیاری از کشاورزان و دامداران به ناچار روستاهای خود را ترک و به شهر غزنی مهاجرت کرده اند؛ جایی که به جای کشاورزی و دامداری، به کسبوکارهای دیگر مشغول شده اند.
«خوب زمین قلبه میکند؛ خوب که میده کند، حاصل خوب هم میدهد.» این پارهای از گفتههای اکبر ۵۰ساله، باشندهی دایکندی است که از ۲۵ سال به این سو سرگرم کشاورزی است. او، از ابزارهای ساختهشده توسط جوانی میگوید که برای آسانکردن کارهای کشاورزان ۲۰ ابزار کشاورزی ساخته است.
