تجلیل از عید در سایهی ناداری؛ «لباس عیدم همین لباس کارم است»
«نه لباس گرفتهام و نه بوت؛ حتا به خانه هم هیچ میوه نگرفتهام. روزانه، بوت پالایش و تنها ۱۰۰ تا ۱۵۰ افغانی کار میکنم. لباس عیدم، همین لباس کارم است.» این گفتههای سمیر ۱۲ ساله است؛ کودکی که در گوشهای از جادههای شلوغ پلسرخ شهر کابل، برای بهدستآوردن پول اندکی، چشمانش در جستوجوی یافتن جورهکفشی است که آن را پالایش کند.
