به دنبال برفباریهای روزهای پسین در افغانستان، شماری از بازگشتخوردگان، میگویند که سردی هوا، بیکاری و دسترسی محدود به امکانات نخستین، زندگی را برای آنها دشوار کرده است.
میرگل، باشندهی میدانوردک که به تازگی از پاکستان اخراج شده، میگوید که داشتههایش را در آن سو مرز گذاشته و اکنون در اردوگاه زندگی میکند. او میافزاید: «تمام مال و داراییهایم همان جا ماند؛ از دولت میخواهم یک سرپناه ایجاد و امکانات را مساعد کند تا زندگی آرامی داشته باشیم.»
صفتالله، باشندهی ننگرهار، میگوید که پس از اخراج از پاکستان در شرایط دشواری قرار گرفته و توانایی پرداخت هزینههای زندگیاش را از دست داده است. «در خانهی اجارهای زندگی میکنم و کرایهی آن هم خیلی بلند است؛ کار نیست و توان پرداخت کرایه را نداریم.»
همین گونه، حمدالله، باشندهی لغمان که دو ماه پیش از پاکستان بازگشتخورده، میگوید: «در خیمه زندگی میکنیم و هوا خیلی سرد است؛ هیچ طاقت نمیشود؛ دولت زمین داده؛ ولی توان ساخت را نداریم.»
این بازگشتخوردگان، از امارت اسلامی و نهادهای امدادرسان میخواهند که زمینهی ایجاد سرپناه و کار را برای شان فراهم کنند.
همزمان با این، کمیسیون عالی رسیدگی به مشکلات مهاجرین، اعلام کرده که ایران و پاکستان روز گذشته دو هزار و ۵۱۵ شهروند افغانستان از طریق پنج گذرگاه مرزی اخراج کرده اند.
پیشتر، سازمان بینالمللی مهاجرت، اعلام کرده بود که تنها ۱۱ درصد بازگشتکنندگان به افغانستان به فرصتهای کاری دسترسی دارند و از هر چهار بازگشتکننده، یک تن در مکانی که میخواهند، اسکان نمییابند.
بر بنیاد آمار ارائهشده ازسوی این سازمان، از سپتمبر ۲۰۲۳ تا پایان ۲۰۲۴، دستکم دو میلیون و ۴۰۰ هزار شهروند افغانستان از ایران و پاکستان بازگشته اند.
