زنی در فراه با راهاندازی یک کار کوچک پرورش بلدرچین تلاش دارد وابستگی اقتصادیاش را کاهش بدهد و نقش فعالی در تأمین هزینههای خانوادهاش داشته باشد. نجیبه ناجی، میگوید که پرورش بلدرچین را با سرمایهای اندک و در فضای کوچک خانهاش آغاز کرده است.
او، میافزاید: «از زمانی که حکومت جدید روی کار آمد و زنان خانهنشین شدند، به این فکر شدم که میتوانم برخی از کارها را انجام دهم. زمین هم بود، با همکاری و مشورهی بعضی از خانمهای محل تولیدات خانگی فعال کردم.»
نجیبه، پیش از این نیز تلاش کرده بود از راه زراعت، چراغ خانهاش را روشن نگه دارد؛ تلاشی که به دلیل کمبود آب و خشکسالی در این ولایت نیمهتمام ماند. «من قبلاً گلخانه داشتم، سبزیها و داروهای گیاهی کشت میکردم؛ اما به دلیل کمبود آب دیگر نتوانستم گلخانه را اداره کنم. تقریباً یکونیم سال است که به پرورش بلدرچین شروع کردهام.»
پرورش بلدرچین برای نجیبه نه تنها یک کار جایگزین، بل فرصتی برای تأمین بخشی از نیازهای اقتصادی خانواده است؛ بازاری که به گفتهی او، به ویژه میان ورزشکاران با استقبال گرم روبهرو شده است.
او، میافزاید: «تخم آن به پنج افغانی و گوشت آن میان ۵۰ تا ۷۰ افغانی فروخته میشود. مردم علاقهمند هستند به خصوص ورزشکاران بیشتر از تخم و گوشت آن استفاده میکنند؛ نسبت به گوشت مرغ مفیدتر است.»
نجیبه، پرورش بلدرچین را کاری کمهزینه و زودبازده میداند و باور دارد که در صورت پشتیبانی و دسترسی به آموزش و بازار مناسب، زنان بیشتری میتوانند به این کار رو بیاورند. «به هر حال، تأثیری دارد. از نظر مشکلات اقتصادی، یک کمکخرج است؛ حداقل گوشت و تخم آن به خانه یک کمک است. در کنار این که به فروش هم میرسانم، تا حدودی توانسته که مفید باشد.»
یادگیری شیوههای پرورش بلدرچین برای او از مسیرهای غیررسمی ممکن شده است؛ مسیری که این روزها برای بسیاری از دختران و زنان تنها راه دسترسی به آموزش و مهارتآموزی به شمار میرود. «فعلاً که عصر اینترنت است، از طریق اینترنت بعضی از مطالب را دیدم و استفاده کردم.»
او، باور دارد که توانایی زنان فراتر از محدودیتهای موجود است و با پشتیبانی، میتوانند نقش مؤثری در اقتصاد خانواده و جامعه داشته باشند. «زنان در افغانستان میتوانند هر کاری انجام بدهند و اگر حمایت مالی داشته باشند، حتمی زنان دیگر هم میتوانند انجام دهند.»
در همین حال، شماری از کارشناسان، میگویند که پرورش بلدرچین میتواند یکی از گزینههای مناسب برای ایجاد درآمد پایدار به ویژه برای زنان باشد. محمودشاه حیدریان، استاد دانشگاه، میگوید: «زنان میتوانند با سرمایهی بسیار کم و محدود مثلاً با چند قفس با تعداد کم بلدرچین، این کار را آغاز کنند. نیاز به زمین بزرگ و تجهیزات پیچیده ندارد و بیشتر کارهای آن در خانه انجام میشود؛ به همین دلیل برای خانمها مناسب است.»
این استاد دانشگاه، تأکید میکند که اگر چنین ابتکارها با پشتیبانی مالی و آموزشی همراه شود، میتواند نقش مهمی در بهبود معیشت خانوادهها و افزایش مشارکت اقتصادی زنان داشته باشد. گفتنی است که در سالهای پسین شماری از زنان با راهاندازی فعالیتهای کوچک خانگی، تلاش میکنند ضمن تأمین بخشی از معیشت خانواده، نقش اقتصادی و اجتماعی خود را حفظ کنند.
