یک زن در هرات با ایجاد کارگاه تولید آش، به شماری از دختران بازماند از تحصیل در این ولایت زمینهی کار را فراهم کرده است.
شکیلا شریفى که در گذشته آموزگار بوده، میگوید که با امکانات ابتدایی و برای فراهمکردن زمینهی کار به خود و دیگر دختران کارگاه تولید «آش رعنا» را ایجاد کرده است. او میافزاید: «زمانی که به کار شروع کردم با چالشهای بسیاری روبهرو شدم؛ اما هدفم این بود که باید آیندهی روشنی برای خود و فرزندانم داشته باشم؛ از جای کوچکی شروع کردم و اکنون شاهد پیشرفت استم.»
در کارگاه رعنا به ۱۰ دختر بازمانده از تحصیل زمینهی کار فراهم شده و آنها روزانه ۵۰۰ کیلو آرد را به آش تبدیل میکنند. به گفتهی شریفی، تولیدات این کارگاه در چندین نمایشگاه خردوبزرگ در هرات و کابل به دید گذاشته شده است. «با همکاری اتاق تجارت زنان در زون غرب در نمایشگاهها شرکت کردم و توانستم محصولاتم را معرفی کنم؛ امیدوارم که در آینده نیز برنامههای حمایتی بسیاری برای زنان متشبث برگزار شود.»
شماری از دختران در هرات که پس از ممنوعیت تحصیل به کار در این کارگاه رو آورده اند، میگویند که از این راه نیازهای خوراکی و غیرخوراکی خانوادههای شان را فراهم میکنند.
رقیه محمدی که تا صنف ششم درس خوانده و سه سال است در کارگاه آش رعنا کار میکند، میگوید که این گارگاه بستری را برای درآمدزایی به او فراهم کرده است. «روحیهام در خانه خراب شده بود؛ در این جا که آمدم مصروف کار و با دختران زیادی آشنا شدم که برای روحیهام خیلی خوب شد؛ وضع اقتصادیام هم بهتر شد و دستم به جیب خودم است.»
ربابه، دیگر کارمند کارگاه آش رعنا، میگوید که شش ماه پیش برای فرار از بیکاری به کار در بخش تولید آش روبه آورده است. «از زمانی که مصروف کار شدم روحیهام بهتر شده و کمک خرج خانوادهام استم؛ آرزویم این است که اگر فرصتی مهیا شد بتوانم چنین شرکتی را ایجاد و برای اشخاص نیازمند و بیکار زمینه کار را فراهم کنم.»
در سالهای پسین شماری از زنان و دختران در ولایتهای مختلف کوشیده اند که با ایجاد کارگاههای کوچک خیاطی و صنایع دستی، زمینهی یادگیری حرفه و درآمدزایی را برای خود و دیگران فراهم کنند.
