شهروندان: ناداری زندگی را برای ما دشوار کرده است

شماری از شهروندان، می‌گویند که به دلیل ناداری و مشکلات اقتصادی با چالش‌های زیادی روبه‌رو استند. آن‌ها، می‌افزایند که توانایی تأمین مواد خوراکی و گرمایشی را ندارند.

محمد، باشنده‌ی غور، می‌گوید که ناداری توانایی‌اش برای تهیه‌ی نیازهای خانواده‌اش را از بین برده است. او می‌افزاید: «مواد سوخت نداریم؛ در دو روز از خانه‌ی همسایه چوب گرفتم تا خانه ما را گرم کنم؛ توانایی تأمین غذای مناسب و گرم‌کردن خانه را ندارم و در زمستان ۱۰ فیصد هم نمی‌توانم مسولیتم را پیش ببرم.»

جمیل، باشنده‌ی لغمان که سرپرست خانواده‌‌ی ۱۰نفره است، می‌گوید: «در خیمه زندگی می‌کنیم و هوا سرد است؛ در خیمه آتش هم روشن نم‌یتوانیم؛ وضعیت اقتصاد ما نیز خراب است.»

صاحب‌الله، از آسیب‌دیدگان زمین‌لرزه‌ی پسین در کنر، می‌گوید که به دلیل ازدست‌دادن خانه‌اش در هوای سرد در اردوگاه زندگی می‌کند. «خانه نداریم و در خیمه‌ها زندگی می‌کنیم؛ همه مریض شدند؛ اقتصاد ما هم خراب است.»

شهروند در حالی از ناتوانی در تأمین نیازهای زندگی شان سخن می‌گویند که نهادهای بین‌المللی بر ارائه‌ی کمک‌های انسان‌دوستانه بر نیازمندان در فصل سرما تأکید می‌کنند.

در سوی دیگر، شماری از پزشکان، می‌گویند که سرما آسیب‌پذیری افراد را بیش‌تر می‌کند. عبدالوکیل عماد، پزشک«در زمستان بیماری‌های طروق تنفسی افزایش می‌یابد؛ درجوامع این امراض افزایش که اقتصاد شأن ضعیف باشد.»

قدیر، باشنده‌ی غور نیز، از بی‌کاری و ناداری شکایت کرده و می‌گوید که توانایی تأمین نیازهای روزمره‌ی خانواده‌اش را ندارد. به گفته‌ی قدیر، به دلیل ناتوانی در درمان دو فرزندش را از دست داده است. «وضعیت اقتصاد ما بد است و کار نیست. اگر یک روز کار کنم، ۱۰ روز دیگر بی‌کار استم. مواد سوختی و غذا نداریم. دو یا سه ماه می‌شود که نان و آب جوش می‌خوریم.»

با این حال، مسئولان وزارت صحت عامه‌ی امارت اسلامی، می‌گوید که بیماری‌های فصلی افزایش یافته و این وزارت تلاش دارد که با افزایش آگاهی عامه، از گسترش بیماری‌ها پیش‌گیری کند.

شرافت‌زمان امرخیل، سخن‌گوی وزارت صحت عامه، می‌گوید: «برای این که از بیماری‌ها جلوگیری شود، اقدام‌های متفاوتی داشتیم. به مرکزهای درمانی در منطقه‌های دوردست و سردسیر دارو و خدمات صحی ضروری را فرستادیم. هم‌چنان تلاش داریم که از طریق کنفرانس‌ها، گاهی عامه در مورد بیماری‌های فصلی را افزایش دهیم.»

سازمان‌های جهانی نیز، به تازگی از تشدید سوءتغذیه، بی‌کاری و بازگشت مهاجران افغان در زمستان جاری هشدار داده‌ و گفته که افغانستان در ۲۰۲۶ هم‌چنان یکی از بحران‌های انسانی جهان باقی خواهد ماند.